Кіріспе
Американдық реалистік өнер қозғалысы – Американдық Регионализм – американдық реалистік модернистік өнер қозғалысы. Оған суреттер, фрескалар, литографиялар және иллюстрациялар кіреді, олар негізінен Орта Батыстағы Американың ауылдық және шағын қалаларының реалистік көріністерін бейнелейді. Бұл қозғалыс 1930 жылдары Ұлы депрессияға жауап ретінде туды және Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуымен және қозғалыс ішіндегі дамудың тоқтауымен 1940 жылдары аяқталды. 1930-1935 жылдар аралығында ең жоғары танымалдылыққа ие болды, себебі Ұлы депрессия кезінде Американың жүрегінен туған оның сенімді бейнелері кеңінен бағаланды. Жеке суретшілердің стильдік айырмашылықтарына қарамастан, Регионалистік өнер жалпы алғанда салыстырмалы түрде консервативті және дәстүрлі стильде болды, ол американдықтардың көңіліне қолайлы болды, сонымен қатар француз өнерінің басымдығына қатаң қарсы тұрды.
American Regionalism is an American realist modern art movement that included paintings, murals, lithographs, and illustrations depicting realistic scenes of rural and small town America primarily in the Midwest. It arose in the 1930s as a response to the Great Depression, and ended in the 1940s due to the end of World War II and a lack of development within the movement. It reached its height of popularity from 1930 to 1935, as it was widely appreciated for its reassuring images of the American heartland during the Great Depression. Despite major stylistic differences between specific artists, Regionalist art in general was in a relatively conservative and traditionalist style that appealed to popular American sensibilities, while strictly opposing the perceived domination of French art.
Көтеріліңіз
Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін америкалық өнер контекстінде модернизм ұғымы нақты қалыптаспаған еді. Сондай-ақ, ерекше американдық өнер түрін анықтау үшін күрес жүрді. Америка өнерінің болашағын анықтау жолында, кейбір американдық суретшілер Армори Шоудан және еуропалық ықпалдардан, әсіресе Париж мектебінен тараған заманауи бағыттарды қабылдамады. Еуропалық абстрактілі стильдерді жобау арқылы, американдық суретшілер американдық қалалық және ауылдық бейнелерді суреттейтін академиялық реализмді таңдады. Ұлы депрессияға байланысты, Регионализм 1930 жылдары Америкадағы ең басты өнер ағымдарының біріне айналды, екіншісі – әлеуметтік реализм. Ол кезде АҚШ әлі де көбінесе ауыл шаруашылығымен айналысатын ел болды, халықтың аз бөлігі ғана Нью-Йорк сияқты Чикаго секілді өнеркәсіптік қалаларда тұрды.
Америка сахналық суреті
Американдық сахналық сурет – американдық регионализм және әлеуметтік реализм, немесе қалалық реализм деп те аталатын, қолданылатын жиынтық термин. Американдық сахналық сурет америкалықтардың күнделікті өмірін бейнелейтін туындыларында ұлтшылдық пен романтизм сезімін жиі көрсетеді. Мұндай ұлтшылдық сезім суретшілердің Бірінші дүниежүзілік соғыстан және Армори көрмесінен кейін қазіргі заманғы өнер бағыттарын қабылдамауынан туындаған. 1930 жылдары осы суретшілер американдық қалаларды, кішкентай қалаларды және ауылдық ландшафттарды бейнеледі; кейбіреулері индустрияландырудан алыс, қарапайым заманға оралуға тырысты, ал енді біреулері саяси мәлімдеме жасап, өнерін революциялық және радикалды мақсаттарға арнады. Жергілікті және шағын қалалық тақырыптарға баса назар аударатын туындылар көбінесе «Америкалық регионализм» деп аталады, ал саяси және әлеуметтік санасы бар қалалық көріністерді бейнелейтіндері «Әлеуметтік реализм» деп аталады. Калифорнияда дамыған түрі «Калифорниялық сахналық сурет» деп танылады.
Өңірлік триумвират
Америкалық аймақтық өнер ең жақсы "Аймақтық үштік" арқылы танымал, ол Американың Ұлы депрессия дәуіріндегі ең беделді үш суретшісінен – Грант Вуд, Томас Харт Бентон және Джон Стюарт Карриден тұрады. Үшеуі де Парижде сурет өнерін оқыған, бірақ өмірін нағыз американдық өнер формасын жасауға арнады. Олар Америкадағы қалалық проблемалар мен Ұлы депрессияны шешудің жолы – АҚШ-тың өзінің ауылдық, егісшілік тамырларына қайта оралуы керек деп сенді.
Томас Харт Бенттон
Бентон Миссури штатының Неошо қаласынан шыққан суретші, иллюстратор және литограф, ол қабырғалық суреттерімен кеңінен танымал болды. Оның туындылары көбінесе жұмысшы табының Америкасына арналған, сонымен қатар әлеуметтік сынды да қамтиды. Ол еуропалық модернистік өнерді қатты сынағанмен, өзі модернист және абстракционист ретінде танылған. Америкадағы аймақтық өнердің танымалдылығы төмендеген кезде Бентон Канзас-Сити өнер институтында оқытушы болып жұмысқа орналасты, онда ол Джексон Поллок үшін ұстаз және әкедей болды. Бентон екі автобиография жазды: біріншісі – «Америкадағы суретші», онда ол АҚШ-тағы саяхаттарын баяндады, ал екіншісі – «Өнердегі америкалық», онда суретші ретіндегі техникалық дамуын сипаттады. Суретші болумен қатар, ол дарынды халық музыкасының орындаушысы болды және «Tom Benton's» үйінде жазылған «Saturday Night» атты пластинкасын шығарды.
Джон Стюарт Керри
Канзастағы Дунаванттан шыққан Карри бастапқыда "Жабайы Батыс" әңгімелеріне суреттер салды, бірақ оқуын жалғастырғаннан кейін, "Жаңа мәміле" кезеңіндегі Федералдық өнерге демеушілік аясында Әділет және Ішкі істер министрліктері үшін монументалды суреттер салуға шақырылды. Оның стилі театрлық, оқиғаға толы болды, және ол өнер күнделікті өмірден тууы керек екеніне, ал суретшілер өздері сүйетін нәрсені бейнелеуі керек екеніне сенді. Ол өзінің сүйікті Орта Батыс аймалындағы үйін суреттеді. Вуд Карридің стилі мен суреттерінің тақырыбы туралы: "Ол ең көп түсіндіргісі келген нәрсе – қимыл-қозғалыс: кеңістіктегі секіру, өлтіруге дейінгі бір сәт, дауыл соқпастан бұрынғы тоқтап тұрған сәт" деп жазды.
Америкалық модернизм
Америка өнерін кім және не модернизм деп анықтайтыны туралы пікірталас 1913 жылы Нью-Йорктегі Армори көрмесімен абстракция мен реализм арасында басталды. 1930 жылдары бұл пікірталас үш бағытқа бөлінді: Регионализм, Әлеуметтік реализм және абстрактілі өнер. 1940 жылдары Регионализм мен Әлеуметтік реализм американдық сахна суретінің бір жағына қосылды, нәтижесінде географиялық және саяси тұрғыдан екі бағыт қалды. Американдық сахна суретін консервативті, модернизмге қарсы сыншылар, мысалы Томас Крейвен қолдады, олар оны Еуропадан келген абстракцияның ықпалын жеңудің жолы деп қарады. Американдық сахна суретшілері көбінесе ауылдық жерлерде тұрып, реалистік туындылар жасады, олар әлеуметтік, экономикалық және саяси мәселелерді көтерді. Пікірталастың екінші жағында негізінен Нью-Йорк қаласында тұратын және Альфред Стиглиц сияқты модернизмді қолдайтын сыншылар, жазушылар мен суретшілер тарапынан қолдау тапқан абстрактілі суретшілер болды.
Құлдырау
Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, өңірлік және әлеуметтік реализм өнер әлеміндегі беделін жоғалтты. Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуы бейбітшілік пен гүлденудің жаңа дәуірін бастарды, ал Суық соғыс американдықтардың саяси көзқарасын өзгертіп, модернист сыншылардың ықпалын күшейтті. Өңірлік және әлеуметтік реализм американдық көрермендер арасында дамудың тоқтап қалуы мен өнердің ауыл шаруашылығы тақырыбына шектелуі салдарынан танымалдылығын жоғалтты. Нәтижесінде, абстрактті экспрессионизм американдық модернизм атағын жеңіп алып, жаңа, басты және танымал өнер бағыты болды.
Маңыздылық
Регионализм абстрактілі өнердің Шығыс жағалауда таралуын шектеді, бұл американдық өнердің еуропалық стильдерге тәуелділіктен гөрі өзіне сенімді болуына жағдай жасады. Америка өнері толыққанды қалыптасқаннан кейін, регионализм абстрактілі өнер мен академиялық реализм арасындағы қашықтықты қысқарта алды, дәл сол сияқты Францияда бір буын бұрынғылар, яғни Пол Сезанн, Винсент Ван Гог және Поль Гоген сияқты пост-импрессионистер үшін импрессионистер көпір болғандай. Регионализм еуропалық абстракцияны нағыз американдық реализммен алмастыру ниетімен дамығанына қарамастан, Бентонның шәкірті Джексон Поллок жетекшілік еткен американдық абстрактілі экспрессионизмінің көпіріне айналды. Норман Роквеллдің 1943 жылы салған "Қажетсіздіктен азаттық" картинасы АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысу кезеңінде жасалған. Бұл картина дәстүрлі американдық Алғыс айту күні кешкі асымен салыстыруға болады. Сол кезде АҚШ-тағы отбасылар азық-түлікке үлеш қоюға мәжбүр болды, ұлдары шетелге соғысқа жіберілді, ал АҚШ Қаржы министрлігі соғыс облигацияларын сатты. Президент Франклин Д. Рузвельттің 1941 жылғы қаңтардағы "Төрт бостандық: Ұлттың жағдайы" атты мәлімдемесінен шабыттанған Роквелл осы туындыны үгіт ретінде пайдаланды. Ол 1943 жылы "Saturday Evening Post" журналының төрт санында жарияланды және АҚШ Қаржы министрлігі соғыс облигацияларын сатуға ынталандыру үшін пайдаланды. Осы арқылы ол өзінің замандастары болған көптеген регионалистерге қарағанда әлдеқайда кең аудиторияға жете алды.
Белгілі суреттер
1930 жылы Грант Вуд салған «Америка готикасы» қазір Чикаго өнер институтында қойылған. Ол Айова штатының Эльдон қаласындағы Карпентер готика стиліндегі ферма үйінен шабыттанды, ал картинадағы адамдардың образы үшін өзінің тіс дәрігері мен әпкесін үлгі етіп алды. Джон Стюарт Карри 1926 жылы «Канзастағы шомылдыру рәсімі» атты суретін салған, ол 1931 жылдан бері Уитни американдық өнер мұражайының қорына тиесілі. Суреттің негізінде 1915 жылы Карри куә болған оқиға жатыр, онда өзендер құрғап, шомылдыру рәсімін өткізуге су резервуары ғана қолайлы болды. Грант Вуд 1931 жылы «Пауль Ревирдің түндегі саяхаты» суретін салған, ол содан бері Нью-Йорктегі Метрополитен өнер мұражайына сатылды, бірақ 2017 жылдан бері көрмеге қойылған жоқ. Вуд Генри Уодсворт Лонгфеллоудың «Пауль Ревирдің саяхаты» поэмасынан шабыт алды. Норман Роквелл 1943 жылы «Қажеттіліктен азат ету» суретін салған, қазір ол Массачусетс штатының Стокбридж қаласындағы Норман Роквелл мұражайының тұрақты коллекциясында сақталуда. Роквелл осы суретті салуға, «Төрт еркіндік» сериясы деп аталатын төрт суреттің бірін салуға АҚШ президенті Франклин Д. Рузвельттің 1941 жылғы «Одақ туралы үндеуінен», яғни «Төрт еркіндік» сөзінен шабыттанды.