Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Княз Стефан Богориди (туған Стойко Цонков Стойков, Stoyko Tsonkov Stoykov; Στέφανος Βογορίδης; Ștefan Vogoride; Stefanaki Bey; 1775 немесе 1780 – 1 тамыз 1859) – болгар текті жоғары дәрежелі Осман мемлекет қайраткері, Вратсалық Софронийдің немересі және Александр Богориди мен Николае Вогоридтің әкесі. Стефан мен оның бауыры Афанасий Болгарияның алғашқы христиан билеушісі Борис І-нің (Богорис есімімен де белгілі) құрметіне Богориди атанды. Олардың ата-анасы Иоан Вогориди мен Ана Н. болды.
Prince (Knyaz or Bey) Stefan Bogoridi (born Стойко Цонков Стойков, Stoyko Tsonkov Stoykov; ; Στέφανος Βογορίδης; Ștefan Vogoride; Stefanaki Bey; 1775 or 1780–August 1, 1859) was a high ranking Ottoman statesman of Bulgarian origin, grandson of Sophronius of Vratsa and father of Alexander Bogoridi and Nicolae Vogoride. Stefan and his brother Athanase were named Bogoridi after Boris I, the first Christian ruler of Bulgaria (who was also known under the name Bogoris). Their parents were Ioan Vogoridi and Ana N.
Өмірбаян
Котель қаласында туған Богориди Бухаресттегі грек тіліндегі князьдік академияда оқыды, онда ол болгарша атын Штойконы грекше Штефанға өзгертті. Оқуын аяқтағаннан кейін Богориди Осман флотына драгоман ретінде қосылды және Сеид Мустафа пашаның (кейіннен сұлтан IV Мустафа) басшылығымен Египетте Наполеон Бонапартқа қарсы Абукирдің екінші шайқасына қатысты, Осман әскерлерінің жеңілісінен кейін керемет түрде құтылып кетті. 1812 жылы Стефан Богориди принц Скарлат Каллимачимен бірге Молдавияға барды, ол оны Галац губернаторы етіп тағайындады (1812–1819). 1821 жылы Тюдор Владимирескудің жергілікті көтерілісі және Грек тәуелсіздік соғысының бір бөлігі ретінде Филики Этерияның шабуылы кезінде Богориди Валахияның номиналды каймакамы болды; келесі жылы Александр Ипсилантиске қарсы Осман шабуылынан кейін ол Молдавиядағы каймакамның нақты лауазымын атқарды. 1825–1828 жылдары Анатолияға жер аударылды. 1828–1829 жылдардағы орыс-түрік соғысы мен Адрианополь шартынан кейін ол Махмуд II-нің кеңесшісі болды, ол оған ханзада атағын берді (бей, ηγεμόνας) және оны Самос аралының губернаторы етіп тағайындады. Богориди Самосқа 1839 жылы бір рет қана барды және аралды Стамбулдан басқарды. Богориди аралдың астанасын Стефанополис деп өз есімімен атады, бірақ жергілікті грек халқы оның авторитарлық билігінен жек көріп, наразылық білдірді. 1849 жылы самиліктер оған қарсы көтеріліс ұйымдастырып, 1850 жылы сұлтан оны қызметтен босатып жіберді. Абдулмеджид I тұсында Богориди Танзимат кеңесінің мүшесі және императорлық кеңесші болды. Ол Абдулмеджидтен Стамбулда болгар православ шіркеуін салуға рұқсат алып, Фенердегі үйін сыйға тартты (1849). Осы орында кейіннен танымал болгар темір шіркеуі салынды және оның құрметіне Святой Стефан (Киелі Степан) деп аталды. Ол Стамбулда қайтыс болды.
Born in Kotel, Bogoridi studied in the Greek language Princely Academy in Bucharest, Wallachia, where he changed his Bulgarian name Stoyko for the Greek Ștefan. After finishing his studies, Bogoridi joined the Ottoman fleet as Dragoman and, under the command of Seid Mustafa Pasha (future Sultan Mustafa IV), took part in the Second Battle of Abukir against Napoleon Bonaparte in Egypt, making a miraculous escape after the defeat of the Ottoman forces. In 1812, Stefan Bogoridi went to Moldavia with Prince Scarlat Callimachi, who appointed him governor of Galați (1812 1819). In 1821, during the local uprising of Tudor Vladimirescu and the invasion of Filiki Eteria as part of the Greek War of Independence, Bogoridi was nominal Caimacam of Wallachia; the following year, after the sweeping Ottoman offensive against Alexander Ypsilantis, he held the actual position of Caimacam in Moldavia 1822, and then returned as Dragoman of the Ottoman fleet. Between 1825 and 1828, he was exiled in Anatolia. After the Russo Turkish War of 1828 1829 and the Treaty of Adrianople, he was an advisor of Mahmud II, who gave him the title of prince (bey, ηγεμόνας) and appointed him governor of the island of Samos. He visited Samos only once in 1839 and ruled the island from Istanbul. Bogoridi, who renamed the capital of the island Stefanopolis after himself, was hated by the local Greek population due to his arbitrary rule. The Samians revolted against him in 1849 and had the Sultan dismiss him in 1850. Under Abdülmecid I, Bogoridi was a member of the Tanzimat Council and an imperial counsellor. He obtained permission from Abdülmecid for building a Bulgarian Orthodox church in Istanbul, and donated his house in Fener (1849). On that spot, the famous Bulgarian Iron church was later erected, and named Saint Stephen in memory of him. He died in Istanbul.