Жалған Апулей: 4 ғ. шөптік емдік кітабының авторы. Апулей Мадаураның (124-170 ж.с.) еңбегі деп саналғанымен, бұл күмәнді. Ең көне қолжазбасы – 6 ғ. Leiden MS.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Псевдо Апулей – қазіргі заманғы ғылымда 4-ші ғасырдағы «Псевдо Апулей Гербарийі» немесе «Апулей Платоник Гербарийі» деп белгілі болған шөптер туралы еңбектің авторына берілген атау. Мәтіннің авторы оқырмандарды оның авторы Мәдауралық Апулей (124–170 ж.б.) – римдік ақын және философ деп ойлауын қалаған сықылды, бірақ қазіргі заманғы ғалымдар бұл авторлыққа сенбейді. Псевдо Апулей туралы басқа ештеңе белгілі емес. Гербарийдің сақталған ең көне қолжазбасы – 6-шы ғасырға жататын Лейден, MS. Voss. Q.9. 12-ші ғасырға дейін ол Еуропадағы ең беделді шөптер туралы еңбек болды, көптеген көшірмелері қазіргі заманға дейін жетіп келді, сондай-ақ көне ағылшын тіліндегі бірнеше көшірмелері де бар. Кейіннен оның орнын Салерно мектебінде жасалған «Circa instans» шөптер жинағы басты. «Псевдо Апулей» термині қолжазбалар мен олардан туындаған еңбектерді атау үшін жиі қолданылатын қысқаша термин ретінде де пайдаланылады.
Pseudo Apuleius is the name given in modern scholarship to the author of a 4th century herbal known as Pseudo Apuleius Herbarius or Herbarium Apuleii Platonici. The author of the text apparently wished readers to think that it was by Apuleius of Madaura (124–170 CE), the Roman poet and philosopher, but modern scholars do not believe this attribution. Little or nothing else is known of Pseudo Apuleius. The oldest surviving manuscript of the Herbarium is the 6th century Leiden, MS. Voss. Q.9. Until the 12th century it was the most influential herbal in Europe, with numerous extant copies surviving into the modern era, along with several copies of an Old English translation. Thereafter, it was more or less displaced by the Circa instans, a herbal produced at the school of Salerno. "Pseudo Apuleius" is also used as a shorthand generic term to refer to the manuscripts and derived works.
Инкунаблулар және ертедегі баспалар
9 ғасырдағы Монте-Кассино қолжазбасына сүйенген Псевдо-Апулей Гербарийдің алғашқы инкунабуласы 1481 жылы Римде жарық көрген. Солтүстік Еуропадағы алғашқы басылымы 1537 жылы Цюрихте жасалған.
Based on a 9th century manuscript of Monte Cassino the first incunable of Pseudo Apuleius Herbarius was printed in Rome in 1481. The first printing in northern Europe was done in 1537 in Zürich.
Басылымдар
de Vriend, Hubert Jan (ред.), The Old English Herbarium and Medicina de Quadrupedibus, The Early English Text Society, 286 (Лондон: Оксфорд университетінің баспасы, 1984). (Ескі ағылшын тіліндегі мәтінмен қатар латын тіліндегі мәтін де бар.) Кай Бродерсен (2015). Апулей, Heilkräuterbuch / Herbarius, латын және неміс тілдерінде. Marix, Wiesbaden. Найлс, Джон Д. және Мария А. Д’Аронко (ред. және ауд.), Ерте ортағасырлық Англияның медициналық жазбалары, 1-том: Ескі ағылшын шөптері, Лацнунга және басқа мәтіндер, Dumbarton Oaks ортағасырлық кітапханасы, 81-том (Кембридж, М.А.: Гарвард университетінің баспасы, 2023). Ескі ағылшын және қазіргі ағылшын тілдерінде аударма.
de Vriend, Hubert Jan (ed. ), The Old English Herbarium and Medicina de Quadrupedibus, The Early English Text Society, 286 (London: Oxford University Press, 1984). (Contains a Latin text alongside the Old English.) Kai Brodersen (2015). Apuleius, Heilkräuterbuch / Herbarius, Latin and German. Marix, Wiesbaden. Niles, John D. and Maria A. D'Aronco (ed. and trans. ), Medical Writings from Early Medieval England, Volume I: The Old English Herbal, Lacnunga, and Other Texts, Dumbarton Oaks Medieval Library 81 (Cambridge, MA: Harvard University Press, 2023). Old English and Modern English translation.