Кіріспе
Оңтүстік Кореяның кино продюсері және режиссері Шин Санг Ок (; туған аты Шин Тхэ Сео; 11 қазан 1926 – 11 сәуір 2006) – 100-ден астам фильмді продюсер ретінде және 70-тен астам фильмін режиссер ретінде түсірген оңтүстіккореялық кино өнерпазы. Оның ең танымал фильмдері 1950-ші және 1960-шы жылдарда түсірілген, олардың көптегені әйелі Чой Ын Химен бірлесіп жасалған. Ол "Оңтүстік Корея киносының ханзадасы" деп белгілі болды. Өмірінен кейін елдің өнер саласындағы ең жоғары наградасы – "Алтын тәж" мәдени медалімен марапатталды. 1978 жылы Шин мен Чойды Солтүстік Кореяның басшысы Ким Чен Ыл сынға лайық фильмдер жасау мақсатымен ұрлап әкеткен. Олар 8 жыл тұтқындықта болды, 1986 жылы қашып, АҚШ-та пана сұрады. Шин Америкада "Симон Шин" деген атпен фильмдер түсіруді және режиссерлік жұмыстарын жалғастырды, соңынан Оңтүстік Кореяға оралып, өмірінің соңғы жылдарын өткізді.
Shin Sang ok (; born Shin Tae seo; October 11, 1926 – April 11, 2006) was a South Korean filmmaker with more than 100 producer and 70 director credits to his name. His best known films were made in the 1950s and 60s, many of them collaborations with his wife Choi Eun hee, when he was known as "The Prince of South Korean Cinema". He received posthumously the Gold Crown Cultural Medal, the country's top honor for an artist. In 1978, Shin and Choi were kidnapped by North Korean leader Kim Jong il for the purpose of producing critically acclaimed films. The two remained in captivity for 8 years until 1986, when they escaped and sought asylum in the United States. Shin continued to produce and direct films in America, now under the pseudonym "Simon Sheen", before eventually returning to South Korea for his final years.
Ерте өмір
Корея медицинасының көрнекті дәрігерінің ұлы Шин Тай Сео Корея түбегінің солтүстік-шығысындағы Чонджин қаласында дүниеге келді. Ол кезде бұл аймақ Жапонияның билігінде болған, қазір Солтүстік Кореяның құрамында. Шин Жапонияда Токио Көркем Өнер мектебінде оқыды, бұл мектеп Токио Ұлттық Көркем Өнер және Музыка университетінің іргесін қалады. Үш жылдан кейін ол Кореяға оралды. Шин мансабын Чой Ин Кюның «Viva Freedom!» фильмінде, Корея тәуелсіздік алғаннан кейін түсірілген алғашқы фильмде, өндіріс дизайнерінің ассистенты ретінде бастады. 1950-1960 жылдардағы Оңтүстік Корея киносының «Алтын ғасыры» кезеңінде Шин жемісті жұмыс істеді, көбінесе жылына екі немесе одан да көп фильм түсіріп, «Оңтүстік Корея киносының ханзадасы» атанды. «Зұлым түн» (1952) және «Тозақтағы гүл» (1958) фильмдерінде ол батыс принцессасын, американдық сарбаздарға қызмет көрсететін әйелдерді бейнеледі. Ол құрған «Шин Филмс» өндіріс компаниясы 1960 жылдары 300-ге жуық фильм түсірді. Солтүстік Корея билігі Шиң өз еркімен келгенін мәлімдеп, оны ұрлады деген айыптауларды жоққа шығарды. Шин мен Чой Ким Чен Ильмен болған әңгімелерін жасырын аудиотаспаға түсіріп, өздерінің айтқандарын растады. 1983 жылдан бастап Шин жеті фильм түсірді, Ким Чен Иль атқарушы продюсер болып жұмыс істеді. Соңғы және ең танымал фильмі – «Пульгасари», жапондық «Годзиллаға» ұқсас алып монстр туралы фильм. 1986 жылы, ұрланғанына сегіз жыл өткен соң, Шин әйелімен Венада өткен кинофестивальде қашып құтылды. 2016 жылдың қаңтар айында 2016 жылғы Санденс кинофестивалінде «Дүниежүзілік кино деректі фильмдер» байқауында Роберт Каннан мен Росс Адам режиссерлік еткен, Солтүстік Кореядағы оқиға туралы «Сүйіктілер мен деспот» атты деректі фильм көрсетілді. 2017 жылы BBC Radio 4 телеарнасы Люси Кэтрин жазған, Саша Евтушенко режиссерлік еткен, Шин рөлін Пол Куртенэй Хью, Чой рөлін Лиз Сазерленд сомдаған, Шиннің басынан өткен оқиғаға негізделген «Жарлар, камера, ұрлау!» атты драмасын көрсетті.