Кіріспе
Нанкин қаласының қабырғасы Хунгу императоры (1328–1398) Мин династиясын (1368–1644) құрғаннан және 1368 жылы Нанкин қаласын астана еткеннен кейін жобаланған. Өз билігін бекіту және қаланы жағалау қарақшыларынан қорғау үшін, ол кеңесшісі Чжу Шенгтің қабырғаны биіктету, стратегиялық азық-түлік қорын кеңейту және тәж кию рәсімін кейінге жылдыру туралы ұсыныстарын қабылдады. Қабырғаның құрылысы жиырма бір жылға созылып, 200 мың жұмысшының еңбегімен аяқталды. Шамамен 7 миллион куб метр жер көшірілді. Нанкин қаласының қабырғасы Қытайда салынған ең ірі қала қабырғаларының бірі саналады. Қоршалған Нанкин қаласының аумағы шамамен 55 шаршы километрді құрайды.
The City Wall of Nanjing was designed by the Hongwu Emperor (1328–1398) after he founded the Ming Dynasty (1368–1644) and established Nanjing as the capital in 1368. To consolidate his sovereignty and defend the city against coastal pirates, he adopted the suggestions of advisor Zhu Sheng to build a higher city wall, to expand strategic food reserve and to postpone the coronation. The construction of the wall required the labor of 200,000 workers over twenty one years to complete. Around 7 million cubic metres of earth were shifted. The City Wall of Nanjing was among the largest city walls ever constructed in China. The enclosed Nanjing City is about 55 square kilometers.
Тарих
1368 жылы алғашқы Мин императоры жарияланды, ал оған дейін императорлық қала мен императорлық рәсімдердің бәрі дайын болу үшін көп дайындық жұмыстары жүргізілді. Қаланың атауы тағы да Йинтяньфу (аспанға жауап беру) деп өзгертілді. Ескі қаланың шығысына жаңа сарай немесе «тыйым салынған» қала ретінде пайдалануға арналған «жаңа қала» салынды. Бұл қала Пекин қаласымен ұқсас үлгіде салынды, шындығында Нанкин қаласы Пекиннің Тыйым салынған қаласының үлгісі болды. Қабырғаларды кеңейту кезінде Хунву императоры бастапқыда қолданыстағы қабырғаларға жай ғана кеңейтім қосып, шығыстағы Жаңа қаланы қоршауды жоспарлаған. Солтүстік қақпа Барабан мұнарасы болуы тиіс еді. Алайда, стратегиялық мақсаттармен Арыстан төбесін солтүстік-батыстан қала қорғанысына қосу туралы шешім қабылданды, бұл қабырғалармен қоршалған аумақты шамамен екі есеге арттырды. Тас пен кірпіштен салынған қабырғалардан өзге, өзен бойымен және оңтүстікке қосымша қорғаныс ретінде сыртқы қабырға салынды. Ескі карталар бұл жермен қапталған қабырғада жиырмаға жуық қақпа болғанын көрсетеді. Бұл сыртқы қабырға қазір жойылған, бірақ қақпалардың аттары жергілікті атаулар ретінде сақталған. Сюаньу көлінің оңтүстік жағалауындағы қабырғаның бір бөлігі алты династия кезеңінен қалған ескі Тас қала қабырғаларының негізінде салынды және сол ескі қабырғадан көптеген кірпіштер қайта пайдаланылды. Бастапқыда Нанкин қаласының қабырғаларынан он үш қақпа салынды, бірақ Цин әулетінің соңына қарай бұл сан он сегізге жетті. Алғашқы он үш қақпаның тек оңтүстіктегі Чжунхуа қақпасы (бұрынғы Джубао қақпасы) және солтүстіктегі Хепин қақпасы (бұрынғы Шэньцзи қақпасы) ғана бүгінге дейін сақталған. Хепин қақпасы әскери казарма ретінде пайдаланылып жатқандықтан, ол қазір жалпы жұртқа жабық. Басқа қақпалардың бөліктері сақталған немесе ішінара қайта жаңартылған. Батыс қақпасының қалдықтары, Ханчжунмэн (бұрынғы Шичэнмэн), алаңның ортасында орналасқан. Бұл қабырғалар қақпа кешенін құрайтын үш немесе төрт ауланың соңғы бөлігін құрайды. Цин әулеті кезінде тағы үш қақпа салынды, соның ішінде 1910 жылы батыстан Сюаньу көліне кіретін қақпа да бар. Солтүстік Чжуншань жолындағы Ицзян қақпасы 1921 жылы салынды, ол республика кезеңінде қалаға кіретін басты қақпа болып табылды, осы кезде қалаға келушілердің көпшілігі батыстағы кемежайларға қайықпен келді.
Құрылыс
Оның құрылысы мен жоспары Пекин мен Сиань қалаларының ежелгі қабырғаларынан өзгеше болды және бұрынғы тепе-теңдік пен симметрия қағидаларын өзгертті. Құрылыс, қала таудың етегінде орналасқандықтан, әскери қорғанысқа бағытталды – өзен табиғи қала оршығы ретінде биіктікті бақылауға мүмкіндік беретін табиғи кедергі. Осының нәтижесінде 60 шаршы километрлік Нанкин қаласы стратегиялық маңызға ие болып, оған жетіп бару қиын болды. Бұл қабырға да әскери қорғаныс жүйесінің бір бөлігі еді. Ерекшелігі – ол қаланың күрделі жер бедеріне сәйкес келген иректелген, еркін стильді қабылдады. Пекин мен Сиань қала қабырғалары ежелгі дәстүрде шаршы немесе тіктөртбұрышты етіп салынған. Император Чжу Юаньчжанның екінші ұлы салған 12 шақырымдық Сиань қала қабырғасы жергілікті биліктің орталығына айналды. Бірақ ол сол кездегі астана Нанкиннің аумағымен салыстырғанда шағын болды.
Бүгін
Бүгінде Нанкиннің 600 жылдық қала қабырғасы әлі де тұр. Нанкин мәдени мұралар бюросының мамандары негізде гранит, тіктөртбұрышты тастар немесе әк тас қолданылғанын айтады. Қабырғалар сынық кірпіш, қиыршық тас және сары топырақпен қабат-қабаттап толтырылған. Кірпіш қатарларының арасына аралас әк, жабысқак күріш пісірілген су және тун майы құйылған, себебі мұндай қоспа өте берік болған. Сондықтан қала қабырғасы осы күнге дейін сақталған. Сыртқы қабырғаның үстінде 13 616 тік бұрышты қоршау (кренеляция) орналасқан, олар қала қорғаушыларына жауды бақылауға немесе жебеден қорғануға мүмкіндік берген. Оның қарсы жағында қорғаушылар мен аттардың қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін балюстрада ретінде пайдаланылған қорған қабырғасы тұрды. Қабырғаға шыққанда, аяғыңыздың астында биік көне ағаштарды көресіз. Жоғарғы қабырғаның жанында жаңбыр суын ағызуға арналған тас шлюздер орналасқан, ал қабырғаның негізіне жақын жерде қосымша су өткізгіштер бар. Ежелгі қала қабырғасы 1988 жылы мемлекеттік қорғауға алынған маңызды мәдени мұра ретінде тіркелді. Бұл әлемдегі ең ұзын қала қабырғасы болды және оның ішіндегі қала 17 ғасырға дейін әлемдегі ең ірі қала болып саналды.