Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
NZR RM класындағы Лейланд бензинді рельсті автобусы – Жаңа Зеландия темір жолы (NZR) 1925 жылы Жаңа Зеландияда құрастырып, сынақтан өткізген эксперименталды рельсті көлік. Оны 1936 жылғы екі едәуір кіші Лейланд дизельді рельсті автобустарымен шатастырмау керек.
The NZR RM class Leyland petrol railcar was an experimental railcar built and trialled in New Zealand in 1925 by New Zealand Railways (NZR). It should not be confused with the two much smaller Leyland diesel railbuses of 1936.
Өмірбаян
Жаңа Зеландия теміржол вагондарымен тәжірибе жүргізуді 1912 жылы MacEwan Pratt бензинді вагонын пайдаланумен бастады. Ұлттық теміржол желісін басқарған NZR, ауылдық жерлерде жолаушылар тасымалын ең аз шығынмен жүзеге асырудың жолдарын іздеді, бірақ сонымен бірге жолаушыларға тартымды көлік түрін ұсынғысы келді. Көптеген ауылдық тармақтар сол кезде жолаушылар мен жүк тасымалдайтын "аралас" пойыздарды пайдаланды, бірақ сапар барысында тауарларды тиеу және түсіруге байланысты кесте өте баяу болғандықтан, бұл пойыздар аса танымал болған жоқ. NZR теміржол вагондарын арзан және тиімді ауылдық жолаушылар тасымалын қамтамасыз етуге мүмкіндік беретін құрал ретінде қарастырды, ал теміржол вагондары технологиясы сол кезде жетілмегендіктен, инженерлер жаңа идеялар мен түрлі үлгілермен тәжірибе жасады.
New Zealand's experimentation with railcars began in 1912 with the use of a MacEwan Pratt petrol railcar. NZR, which ran the national rail network, was looking for ways to run rural passenger services with as little expense as possible, but at the same time presenting an attractive form of transport to passengers. Many rural branch lines at the time ran "mixed" trains that carried both passengers and freight and were not particularly popular due to the slow schedule that resulted from loading and unloading goods during the journey. NZR saw the use of railcars as a potential means of providing cheap and efficient rural passenger travel, and as railcar technology was not very well developed at the time, engineers experimented with new ideas and various styles.
Құрылыс
Leyland бензинді рельсті автобусы 1925 жылы жобаланған және сол жылы NZR Petone шеберханаларында салынған тәжірибелік рельсті автобус болды. Рельсті автобус негізінен әдеттегі жолаушылар вагоны болды, бірақ бір жағына басқару кабинасы орнатылған; 60-75 кВт қуаты бар Leyland бензинді қозғалтқышы кабинадан шамамен төрт метрге созылған алдыңғы бөлікке орналастырылды. Дөңгелектердің орналасуы A-2 түрінде болды, ал жетекші біртұтас ось кабинаның астында, ал боги артқы жағында орналасқан. 19 метрлік рельсті автобустың ішінде 62 жолаушыға сыйымдылық болды.
The Leyland petrol railcar was an experimental railcar, designed in 1925 and built that year at NZR's Petone Workshops. The railcar was essentially a regular passenger carriage with a driving cab installed at one end; a Leyland petrol engine with an output of 60 75 kW was positioned in a front housing that extended some four metres in front of the cab. The wheel arrangement was A 2, with the leading single axle under the cab and the bogie located at the rear end. Sixty two passengers could be accommodated inside the 19 metre long railcar.
Сынақтар
Құрылысынан кейін, вагонды тұрақты жолаушылар пойыздарында пайдалануға жарамдылығын анықтау үшін сынақтан өткізді. Нәтижесінде, ол сынақтардан өтпеді және ешқашан ақы төленетін қызметте қолданылмады. Дегенмен, сабақтар алынды және бұл жергілікті вагон құрылысындағы маңызды қадам болды, сондай-ақ Жаңа Зеландияда вагонды зерттеу жұмыстары жалғасты. Лейлендтің сынақтарынан кейін бір жыл өткен соң, алғашқы сәтті вагон, Эдисон аккумуляторлық электр вагоны салынды, ол Литтл Ривер тармағында сегіз жыл бойы жүрді, бірақ өрт салдарынан қирады.
After construction, the railcar was put into trials to see whether it was suitable for use on regular passenger trains. It ultimately failed the trials and was never utilised on revenue service. Nonetheless, lessons were learnt and it was an important step in local railcar development, and railcar research in New Zealand continued to progress. The year after the Leyland's trials arguably the first successful railcar was built, the Edison battery electric railcar that ran for eight years on the Little River Branch before its destruction by fire.