Солтүстік Йоркширдегі Левишем теміржол станциясы

Кіріспе

Солтүстік Йоркширдегі темір жол станциясы, Англия.

Левишам темір жол станциясы – Солтүстік Йоркшир Моорс темір жолындағы станция және Солтүстік Йоркширдің Моорс ұлттық паркіндегі Левишам ауылына қызмет көрсетеді.

Шығуы (18361845)

Железная дорога, обслуживающая станцию Левишам, была первоначально открыта Уитби и Пикерингской железной дорогой в 1836 году. W&P была изолированной железной дорогой, работающей на лошадях, спроектированной Джорджем Стивенсоном, у нее не было станций в том виде, в котором мы понимаем их сегодня, вместо этого она придерживалась практики дилижансов. Гравюра Джорджа Доджсона под названием «Приветствие дилижансу», опубликованная в путеводителе по W&P 1836 года, написанном Генри Белчером. Y&NM построила станцию в Левишаме на земле, предоставленной ректором (и лордом поместья) Левишама, преподобным Робертом Скелтоном. Один из домов префектуры Скелтона (он построил три), «Гроув Хаус», стоит рядом со станцией. Считается, что Скелтон повлиял на местоположение станции, которая ближе к Ньютону-он-Роклиффу, чем к Левишаму, хотя единственный доступ к Ньютону осуществлялся по крутой тропе. Логичным местом для строительства станции было бы почти в двух милях к югу, в Фарворте, где она обслуживала бы и Левишам, и Локтон. Y&NM адаптировала фермерский дом рядом с железной дорогой, чтобы предоставить дом для «станционного клерка», который руководил станцией. Здание, ныне внесенное в список II степени, стоит сегодня, нависая над нижней (западной) платформой и до сих пор демонстрирует многие характеристики архитектора Y&NM Джорджа Таунсенда Эндрюса. Первоначальные платформы были бы предоставлены в то время, короткими и низкими и, почти наверняка, повторно используя бывшие спальные блоки W&P из камня в качестве обрамления. Эти блоки все еще там сегодня. Они находятся под более поздней кирпичной кладкой на верхней платформе, но когда нижняя платформа была поднята, спальные блоки снова использовались в качестве обрамления. Примеры этих каменных блоков, а также участок рельса «рыбий живот», который они поддерживали, также можно найти снаружи выставочного фургона станции. Первое паровозное сообщение между Пикерингом и Левишамом (только) началось 1 сентября 1846 года с использованием однопутной линии. К следующему году была проложена вторая колея и была одобрена для использования инспектором железных дорог Ее Величества капитаном Р.Е. Коддингтоном в отчете от 8 июня 1847 года после проверки за три дня до этого. В том же отчете не было одобрено открытие линии между Левишамом и «верхом уклона» (в Готланде), поскольку «на этом участке рельсы были плохо отрегулированы, шпалы неровные, балластировка неполная и некоторые пары соединений подрядчиков и подвижных рельсов остались». Однако было дано разрешение на открытие линии от подножия уклона до Уитби, но разрешено использовать только один локомотив. Последующий отчет от 30 июня 1847 года после второй проверки накануне показал значительно улучшившееся положение дел: один путь был завершен, а второй был завершен в течение дня. Капитан Коддингтон заключил: «Я считаю, что линия может быть открыта безопасно 1-го числа в соответствии с пожеланиями компании». В 1865 году в Левишаме не произошло никаких изменений, но было открыто Готландское отклонение, чтобы избежать уклона Бекхола. Таким образом, следующая станция к северу изменилась с Goathland Bank Top на первоначальном маршруте W&P на Goathland Mill, вскоре сокращенную просто до Goathland на новой отклоняющейся линии. В Левишаме мало что изменилось почти в течение двадцати лет, до 1876 года, напряженного года для станции, когда установка блокировочной сигнализации на Уитби-ветке привела к появлению сегодняшнего сигнального поста. В начале года Комитет по движению поездов NER рекомендовал «предоставить дополнительные помещения на станции Левишам», и Комитет по локомотивам одобрил выделение оценочной суммы в 90 фунтов стерлингов на предоставление «новых комнат ожидания и т. д.». Книга контрактов NER Architects показывает, что строительные работы заняли всего с 31 января по 31 марта с использованием собственных рабочих и двух подрядчиков. Результатом стало деревянное здание, пристроенное к дому станции на нижней платформе, которое первоначально было поровну разделено на «Общую комнату» и «Дамскую комнату». Примыкающий кирпичный туалет для джентльменов был построен в то же время. Окончательная цена после учета непредвиденных расходов составила 227 фунтов 4 с 3 д. Из доказательств, найденных во время реставрации этого здания, следует, что оно было построено в то время, когда платформа была намного ниже, чем сегодня, но с ожиданием ее повышения - под современной поверхностью платформы были обнаружены две каменные ступени к каждой двери. В 1880 году наступила очередь верхней платформы в виде кирпичного зала ожидания, построенного стоимостью 40 фунтов стерлингов. Во время Первой мировой войны многие второстепенные двухпутные линии в Великобритании пострадали от частичного сокращения, чтобы восстановленный путь можно было отправить во Францию в поддержку военных усилий. Уитби-ветка не избежала этого, и с Нового года 1917 года линия от станции Левишам на юг до сигнального поста Ньюбридж (в миле к северу от станции Пикеринг) стала однопутной. Совершенно неясно, что путь действительно достиг Франции, опровергая историю о том, что корабль, перевозивший путь, затонул в канале - историю, которая, похоже, прикреплена ко многим сокращенным участкам пути; правительство гарантировало железнодорожным компаниям, что они будут компенсированы за взятый путь после войны, но в случае этого конкретного участка, похоже, у них были сомнения относительно выплаты. Планировалось восстановление второго пути на протяжении многих лет, но, наконец, в 1926 году этот план был отменен, и временные меры 1917 года оставались в силе почти пятьдесят лет, до закрытия линии в 1965 году.

The railway serving Levisham Station was originally opened by the Whitby and Pickering Railway in 1836. The W&P was an isolated horse worked railway engineered by George Stephenson, it did not have stations as we would understand them today, instead tending to follow stage coach practice. An engraving by George Dodgson entitled 'Hailing the Coach', which appeared in the 1836 guide to the W&P written by Henry Belcher, The Y&NM built the station at Levisham on land provided by the Rector (and Lord of the Manor) of Levisham, the Rev. Robert Skelton. One of Skelton's rectories (he built three) 'Grove House' stands adjacent to the station. It is thought that Skelton influenced the location of the station, which is closer to Newton on Rawcliffe than Levisham, although the only access to Newton was via a steep path. The logical place to build the station would have been nearly two miles further south at Farworth, where it would have served both Levisham and Lockton. The Y&NM adapted a farmhouse adjacent to the railway to provide a house for the 'station clerk' who was in charge of the station. The building, now Grade II listed, stands today encroaching onto the down (western) platform and still displays many characteristics of the Y&NM's architect George Townsend Andrews. The original platforms would have been provided at this time, short and low and almost certainly re using ex W&P stone sleeper blocks as an edging. These blocks are still there today. They are under later brickwork on the up platform, but when the down platform was raised the sleeper blocks were used again as the edging. Examples of these stone blocks, along with a length of the 'fish belly' rail they supported, can also be found outside the Station's Exhibition van. The first steam train service started between Pickering and Levisham (only) on 1 September 1846 using a single track. By the following year a second track had been laid and was passed for use by Her Majesties Railway Inspector Captain RE Coddington in a report dated 8 June 1847 following an inspection three days earlier. The same report did not approve opening the line between Levisham and the 'top of the incline' (at Goathland ) as 'over this portion the rails were ill adjusted, the sleepers irregular, the ballasting incomplete & some pairs of Contractors joints & shifting Rails remaining'. Approval was however given for opening the line from the bottom of the Incline to Whitby but allowed the use of only a single engine. A further report dated 30 June 1847 following a second inspection on the previous day, found a much improved state of affairs, one track was complete and the second within a day of completion. Captain Coddington summed up that 'I am of opinion that the line may be opened with safety on the 1st Inst according to the wish of the Company'. The year 1865 saw no change at Levisham as such but it did see the opening of the Goathland Deviation line to avoid the Beckhole Incline. Thus the next station to the north changed from Goathland Bank Top on the original W&P route to Goathland Mill, soon shortened to just Goathland on the new deviation line. Little changed at Levisham for nearly twenty years until 1876, a busy year for the Station, when the installation of block signalling on the Whitby branch brought the signal box that stands today. At the start of the year the NER Traffic Committee recommended that 'additional accommodation should be provided at Levisham Station' and the Locomotive Committee approved the estimated sum of £90 be spent to provide 'new Waiting Rooms etc.' The NER Architects Book of Contracts reveals that construction work only took from 31 January until 31 March using their own workmen and two contractors. The result was the wooden building attached to the station house on the down platform which was originally equally divided into a 'General Room' and a 'Ladies Room'. The adjacent brick built Gentlemen's toilet was built at the same time. The final price after contingencies were added in came to £227 4s–3d. From evidence found during the renovation of this building it was built at a time when the platform was much lower than today but in the expectation of it being raised – two stone steps to each doorway were found beneath the modern platform surface. In 1880 came the turn of the up platform, in the form of a brick waiting shed built at a cost of £40. During the First World War many secondary double track lines in the UK suffered partial singling, so that the recovered track could be sent to France in support of the war effort. The Whitby branch did not escape and from New Year 1917 the line from Levisham station southwards to Newbridge signal box (a mile north of Pickering station) became single track. It is far from certain that the track actually reached France, discounting the story that the ship carrying the track was sunk in the channel – a story that seems to be attached to many of the singled stretches of track; the government guaranteed the railway companies that they would be compensated for the track taken after the war but in the case of this particular stretch they seem to have had reservations about paying up. The reinstatement of the second track was planned for many years but finally in 1926 the plan was dropped and the temporary arrangements of 1917 remained in place for nearly fifty years, until the line closed in 1965.

LNER (19231948)

Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін темір жолдарды біріктіру нәтижесінде 1923 жылы Солтүстік-Шығыс темір жолы Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолының бір бөлігіне айналды. 1920-ші жылдардағы қаржылық қиындықтар кезінде LNER ақшаны үнемдеуге тырысты. Левишам станциясының бастығы лауазымы Гоатленд станциясының бастығы лауазымымен біріктірілді, ал 1926 жылы сигналдық пунктке жақын жаңа кірпіштен салынған кассалық кеңсе салынды (станция үйіндегі бұрынғы жайларды алмастырып), бұл сигналшыға кассирдің міндетін де атқаруға мүмкіндік берді.

BR (1948-1965 жылдар)

Левишам станциясы 1948 жылы Британ темір жолдарына ауысқан кезде көп өзгермеді. 1963 жылғы Бичинг есебінде Уитбиге қызмет ететін барлық теміржолдарды жабу жоспарланған. Қарсылық көрсетуге бақытсыз жергілікті науқанға қарамастан, Риллингтон түйісі мен Гросмонт арасындағы жолаушылар тасымалы 1965 жылдың 8 наурызында тоқтатылды.

NYMR (1973 бүгінгі күні)

1973 жылы NYMR қайта ашылғанда, Левишам тобы базаға оралды және станцияны қазіргі күйіне жеткізген ұзақ, кезең-кезеңімен қалпына келтіру және жаңарту жұмысын бастады. 1973 жылы қайта ашылған Левишам станциясы бүгінгідей емес еді, тек бір платформа пайдаланылды (қысқа жоғары платформа), сигналдау жүйесі, қосымша жолдар болған жоқ, төменгі платформаға келетін жолдың солтүстік жағында байланыс болмады. «Деңгейлі өткел» шынымен де тегіс емес еді, ол әлі де қалпына келтірілген шпалдардан жасалған және жақында ашылған «Ньютондейл орманды серуенінен» өткен қосымша көлік салдарынан бірте-бірте тозуда (бұл өткел бастапқыда теміржол үйлеріне, жақын маңындағы егістіктерге және Ньютон-он-Рауклифке баратын жаяу жолға қызмет еткен). Өткел қақпалары қарапайым далалық қақпалар еді. Төменгі платформадағы ғимараттардың ешқайсысы қолданылмайтын, күту залдары (әйелдер дәретханасы да бар) әлі де Скарборо мектебіне жалға берілген. Әйелдерге арналған дәретхана тек қызметкерлерге ғана лайықты еді. Жоғары платформада сигналдық будка әлі де құрылысы аяқталмаған қабырға болды, ал билет кассасының ағаш едені құлап кеткен. Билет терезесінің үстіндегі бастапқы навес қауіпті деп бұзылды, бірақ сақталған бөліктерінің өлшемдері алынып, эскиздік сурет салынды. Кірпіштен салынған күту павильоны терезе жақтауларын жоғалтқан, ал кіреберістегі кірпіш қабырғаны ұстап тұрған массивті қабырға шіріп, құлауға жақын болды. Платформа бақтарын қалпына келтіруге кірісілді, бірақ олар әлі де теміржол қайтадан жұмыс істеп бағанын, жайылым емес екенін білмеген саз жайылымдарының зардаптарына ұшырады. Бірақ осының бәріне қарамастан, Левишам станциясы қайта ашылды және жаңару және қалпына келтіру жұмыстары басталды. 2007-2008 жылдардың қысында станция тобы, мердігерлер мен NYMR қызметкерлерінің көмегімен станция ауласына/автотұрағына кіре берісте, жолға орнатылған салмақ тақтасымен бірге жаңа стильді кірпіштен салынған салмақ үйін салды. Өкінішке орай, салмақ тақтасы жұмыс істеуге қабілетті болғанымен, ол жұмыс істемейді, өйткені жаңа ғимараттың барлық кеңістігі оның нақты мақсатына – тамақтандыру орталығына қажет. 2023 жылдың жазында Левишам станциясындағы еріктілердің кейбіреулерінің мінез-құлқына қатысты тергеу жүргізілді. Тергеу нәтижесінде бірқатар еріктілер екі жылға теміржол қызметінен шеттетілді.

With the reopening of the NYMR as an 18 mile (29 km) railway in 1973, the Levisham gang returned to base and started the long, slow task of restoration and refurbishment that has made the station what it is today. The Levisham station that reopened in 1973 was a long way from what can be seen today, only one platform was in use (the shorter up platform), there was no signalling, no sidings, the line serving the down platform had no connection at its northern end. The 'level crossing' certainly was not level, still being made of recovered sleepers, gradually deteriorating under the additional traffic from the recently opened 'Newtondale Forest Drive' (the crossing originally only served the railway cottages, adjacent fields and a footpath to Newton on Rawcliffe). The crossing gates were ordinary field gates. None of the down platform buildings were in use, the waiting rooms (including the ladies toilet) were still let to a Scarborough school. The Gents was only (just) fit for staff use. On the Up platform the signal box was still a shell and the wooden floor in the booking office had collapsed. The original awning over the booking window had been demolished as unsafe, but measurements of the surviving components were taken and a sketch drawing produced. The brick waiting shed had lost its window frames and the massive beam supporting the brickwork over the entrance was suffering from terminal rot. A start had been made on recovering the platform gardens but they still suffered the depredations of the moorland sheep who had not yet learnt that the railway was back in business and not just additional grazing. But for all of that Levisham Station was open again and the serious work of renovation and restoration was under way. Over the winter of 2007–8 the station group, aided by contractors and NYMR staff have constructed a new period brick weighbridge house alongside the entrance to the station yard / car park, complete with a weigh table set in the roadway. Unfortunately, although capable of operating, the weighbridge will not be working since all space within the new building is required for its real role as a catering outlet. During the summer of 2023 an investigation was carried out into the conduct of some volunteers within the station group at Levisham. Following the investigation a number of volunteers were suspended from the railway for a period of two years.

Левишам станциясының қызметкерлері

Темір жол қызметкерлерінің жалпы тізілімі жоқ. Келесі тізім NYMR мұрағаттары жүргізіп жатқан жоба аясында Уитби тармағының барлық темір жол қызметкерлерін тіркеу мақсатымен жасалған. Сондықтан, бұл ақпарат түрлі, шашыраңқы көздерден жинақталған және толық емес.

Y&NM

Дж. Уилсон, АППТ (?), 1848 жылы "станция кезекшісі", 1853 жылдың сәуірінде.

NER

Джон Уотсон, Тағайындалу: 1855 жылдың 21 желтоқсаны (бұрынғы тауар тасымалдаушысы Пикерингтен). Бұрынғы станция бастығы (СМ) қызметтен кеткен. СМ 1857 жылдың мамыр айынан бастап пошта бастығы болып тағы қызмет атқарды. 1863 жылдың 24 сәуірінде Крофтқа көшірілді. Ино. Уотсон, Тағайындалу: 1863 жылдың 24 сәуірі (бұрынғы Мариш Роудтан). Ример мырза.