Кіріспе

Трьерлік әулие Венделин (Vendelinus; шамамен 554 – 617 ж.ж.) – шөлгеш және аббат. Римдік мартирологияда тізімде болмаса да, оның қадір-қасиеті неміс тілінде сөйлейтін аймақтарда кеңінен таралған. Ол шаруалар мен мал өсірушілердің қамқоршысы. Оған 22 қазанда құрмет көрсетіледі.

Өмір

Ол туралы ешқандай ақпарат болмағандықтан, орта ғасырда өмірбаян жазылды, ол толығымен аңыз деректеріне негізделген және әулие Венделиннің өмірінен гөрі, сол замандағы ортағасырлық адам ертедегі қасиетті усақ-түйекшінің өмірін қалай көзге елестететінін баяндайды. Осы әулие туралы нақты мәліметтер өте аз; оның ең алғашқы өмірбаяндық еңбектері (екі латын және екі неміс тілінде) 1417 жылдан кейін ғана жарық көрді. "Венделин" есімі ескі жоғары неміс тілінде "саяхатшы" немесе "паломник" деген мағынаны білдіреді. Өмірбаяндық еңбектерде Венделин Шотландия патшасының ұлы болғаны, жастық шағында ізгі өмір сүргені, кейін Римге қажылыққа бару үшін туған жерін жасыра тыңғырықтап кеткені айтылады. Қайтар жолда ол Трир епархиясының Вестрих ауылында усақ-түйекші болып қоныстанды. Бір күні ол құлшылық ету үшін Тревес қаласына барғанда, үйден-үйге нан тілеп жалбарынғанда, оны көрген бір ақсүйек кісі оны қатты сөккен, жалбарынғандық әрекетсіздік пен тәртіпсіз өмірдің салдары екенін айтқан. Венделин оның қызметіне малшы болып кірді, бірақ бір керемет оқиғадан соң жер иесі оны қайтадан усақ-түйекшілікке рұхсат берді. Содан кейін Венделин Саар жеріндегі Толи бенедикттік аббаттығының негізін қалауға себепкер болған усақ-түйекшілер тобын құрды. Толи оның усақ-түйекшілігінен пайда болған ма, әлде ол Толиде аббат болу үшін усақ-түйекшілігін тастап кеткені әлі анық емес.

Өлім және құрметті

Вендел өзінің қамалында жерленді, қабірінің үстіне шіркеу салынды, ал жанында Санкт-Вендел деген кішкентай қала пайда болды. Әулиенің тілеуі мал арасындағы оба және жұқпалы аурулар кезінде күшті деп есептелді. 1320 жылы обаны әулиенің тілеуімен тоқтатуға қол жеткізілген соң, Трир архиепископы Бальдуин шіркеуді қайта салдырды. Бальдуиннің ізбасары Богемонд II 1360 жылы қасиеттіге арналған қазіргі әдемі готикалық шіркеуді салдырды, оған әулиенің қасиетті қалдықтары көшірілді. 1506 жылдан бері олар тас саркофагта жатыр және әлі күнге дейін Германияда, Австрияда, Швейцарияда және Оңтүстік Африкада құрметтеледі. Әулие Вендел Римдік мартирологиясында есімдері тіркелмеген, бірақ оның мерекесі 22 қазанда Трир епархиясында тойланады. Нью-Йорктің Перкинсвилл қаласындағы Қасиетті Жүрек шіркеуінде Венделдің қасиетті қалдығы сақталады. 2017 жылы неміс кинотоптары әулие туралы деректі фильм түсіру үшін бұл кішкентай ауылға келді.

Иконография

Ол өнерде жас жігіт немесе сақалды ер адам түрінде бейнеленеді, бір қолында қойшының қапшығы мен кітабы, екінші қолында қойшының таяғы болады. Ол көбінесе қозыларды, сиыр мүйізді мал мен шошқаларды бағатын күйде, ал аяқтарының астында тәж мен қалқан суреттеледі.