Менингококк ауруы – қауіпті бактериялық инфекция. Емделмесе өлімге алып келуі мүмкін. Вакцинация арқылы алдын алуға болады. Симптомы мен алдын алу жолдары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көбінесе өмірге қауіп төндіретін бактериялық инфекция
Often life threatening bacterial infection
Менингококк ауруы – Neisseria meningitidis (сондай-ақ, менингококк деп аталады) бактериясынан туындайтын инфекцияларды сипаттайды. Емделмесе, өлім-жітім көрсеткіші жоғары, бірақ вакцинация арқылы алдын алуға болады. Бұл ауру ең көп кездесетін менингит себебі ретінде белгілі болғанымен, сепсиске де алып келуі мүмкін, ал сепсис одан да ауыр және қауіпті жағдай. Менингит және менингококцемия – дамыған және дамымаған елдерде аурудың, өлімнің және мүгедектіктің маңызды себептері болып табылады. АҚШ-та жылына бактериялық менингиттің шамамен 2600 жағдайы тіркеледі, ал дамушы елдерде бұл көрсеткіш орташа есеппен 333 000-ға жетеді. Аурудан қаза болу көрсеткіші 10-20 пайызды құрайды. Соңғы 13 жылда эндемикалық менингококк ауруының көрсеткіші дамыған елдерде 100 000 адамға 1-ден 5-ке дейін, ал дамушы елдерде 100 000 адамға 10-дан 25-ке дейін ауытқиды. Эпидемия кезінде менингококк ауруының көрсеткіші 100 000 адамға 100-ге жуықтап келеді. Менингококк вакциналары дамыған елдерде аурудың таралуын күрт төмендетті. Аурудың патогенезі толыққанды түсіндірілмеген. Neisseria meningitidis бактериясы жалпы халықтың көп бөлігінде зиянсыз түрде қоныстанады, бірақ өте сирек жағдайларда ол қан ағынына еніп, бүкіл организмге, әсіресе аяқ-қолдар мен миға әсер етіп, ауыр ауруға себеп болуы мүмкін. Соңғы жылдары мамандар менингококк биологиясының және организммен өзара әрекеттесуінің нақты аспектілерін түсінуге көп күш жұмсады. Дегенмен, жақсартылған емдеу әдістерін және тиімді вакциналарды әзірлеу көптеген сала мамандарының жаңа күш-жігеріне байланысты болады деп күтілуде. Менингококк ауруы, жалпы суық тиюге қарағанда жұқпалылығы төмен (ол кездейсоқ жағдайларда таралады), бірақ ол сілекей арқылы, ал кейде жұқтырған адаммен тығыз және ұзаққа созылған байланыс арқылы жұғуы мүмкін.
Meningococcal disease describes infections caused by the bacterium Neisseria meningitidis (also termed meningococcus). It has a high mortality rate if untreated but is vaccine preventable. While best known as a cause of meningitis, it can also result in sepsis, which is an even more damaging and dangerous condition. Meningitis and meningococcemia are major causes of illness, death, and disability in both developed and under developed countries. There are approximately 2,600 cases of bacterial meningitis per year in the United States, and on average 333,000 cases in developing countries. The case fatality rate ranges between 10 and 20 percent. The incidence of endemic meningococcal disease during the last 13 years ranges from 1 to 5 per 100,000 in developed countries, and from 10 to 25 per 100,000 in developing countries. During epidemics the incidence of meningococcal disease approaches 100 per 100,000. Meningococcal vaccines have sharply reduced the incidence of the disease in developed countries. The disease's pathogenesis is not fully understood. Neisseria meningitidis colonises a substantial proportion of the general population harmlessly, but in a very small percentage of individuals it can invade the bloodstream, affecting the entire body, most notably limbs and brain, causing serious illness. Over the past few years, experts have made an intensive effort to understand specific aspects of meningococcal biology and host interactions; however, the development of improved treatments and effective vaccines is expected to depend on novel efforts by workers in many different fields. While meningococcal disease is not as contagious as the common cold (which is spread through casual contact), it can be transmitted through saliva and occasionally through close, prolonged general contact with an infected person.
Менингококцемия
Мененгококцемия, көптеген басқа да грам-теріс қан инфекциялары сияқты, тамырлар ішіндегі қанның қате ұюына алып келетін диссеминациялық интраваскулярлық коагуляцияны (DIC) тудыруы мүмкін. DIC кезінде қан ағынын бұғаттап тастайтын тромбтардың пайда болуынан ишемиялық тіндер зақымдануы, ал ұю факторларының таусылуынан қан кету қаупі туындайды. Теріге шағын қан кетулер жұлдыз тәрізді пішіндегі петехиялық бөртпеге себеп болады. Бұл қан тамырларының қабырғаларын бұзатын токсиндердің қанға түсуімен байланысты. Қанның ағып кетуі нәтижесінде тері астында қызыл немесе қоңыр түсті ұсақ нүктелер пайда болуы мүмкін, олар көгеруге айналуы мүмкін. Мененгококк бөртпесін әдетте шыны сынағы арқылы растауға болады, онда бөртпе қысым салғанда ақспайды.
Meningococcemia, like many other gram negative blood infections, can cause disseminated intravascular coagulation (DIC), which is the inappropriate clotting of blood within the vessels. DIC can cause ischemic tissue damage when upstream thrombi obstruct blood flow and hemorrhage because clotting factors are exhausted. Small bleeds into the skin cause the characteristic petechial rash, which appears with a star like shape. This is due to the release of toxins into the blood that break down the walls of blood vessels. A rash can develop under the skin due to blood leakage that may leave red or brownish pinprick spots, which can develop into purple bruising. Meningococcal rash can usually be confirmed by a glass test in which the rash does not fade away under pressure.
Менингит
Менингококкпен туындаған менингит – бактериялық менингиттің бір түрі. Менингит – ми мен жұлынды қоршап тұрған қабықшалардың қабынуынан және тітіркенуінен туындайтын ауру. Менингококкпен туындаған менингитте бұл бактериялардың ми-жұлын сұйықтығына еніп, орталық нерв жүйесінде таралуынан болады. Сахара аймағынан оңтүстік Африка, Америка, Батыс Еуропа, Ұлыбритания және Ирландия әлі де осы аурумен күресте көптеген қиындықтарға келіп отыр.
Meningococcal meningitis is a form of bacterial meningitis. Meningitis is a disease caused by inflammation and irritation of the meninges, the membranes surrounding the brain and spinal cord. In meningococcal meningitis this is caused by the bacteria invading the cerebrospinal fluid and circulating through the central nervous system. Sub Saharan Africa, the Americas, Western Europe, the UK, and Ireland still face many challenges combating this disease.
Басқа түрлері
Кез келген грам-теріс бактерия сияқты, N. meningitidis әртүрлі жерлерге жұқтыра алады. Мененгококк пневмониясы тұмау пандемиялары мен әскери лагерьлерде пайда болуы мүмкін. Бұл көп бөлікті, жылдам дамитын пневмония, кейде септикалық шокпен байланысты. Жедел емдеу жасалса, ем нәтижесі өте жақсы. Перикардит қауіпті болжаммен септикалық перикардит түрінде немесе менингит немесе септицемиядан кейін реактивті перикардит түрінде пайда болуы мүмкін.
As with any gram negative bacterium, N. meningitidis can infect a variety of sites. Meningococcal pneumonia can appear during influenza pandemics and in military camps. This is a multilobar, rapidly evolving pneumonia, sometimes associated with septic shock. With prompt treatment, the prognosis is excellent. Pericarditis can appear, either as a septic pericarditis with grave prognosis or as a reactive pericarditis in the wake of meningitis or septicaemia.
Менингит
Меннигококкпен байланысты менингитпен ауырған науқаста әдетте жоғары температура, мойын қатаю (мойынның қаттылығы), Керниг белгісі, қанағаттандырмайтын бас ауруы, құсу, пурпура, жарықтан сезу, кейде дікілдеу, сананың шатыруы немесе ұстамалар байқалады. Диарея немесе тыныс алу симптомдары сирек кездеседі. Петехиялар көбінесе болады, бірақ әрқашан емес; олардың болмауы меннигококк ауруының диагнозын жоққа шығармайды. Меннигококкпен байланысты менингит белгілері бар кез келген адам белдеу пункциясының нәтижесі белгілі болғанға дейін көктамырға егілетін антибиотиктер алуы тиіс, себебі емдеуді кешіктіру жағдайды нашарлатады.
The patient with meningococcal meningitis typically presents with high fever, nuchal rigidity (stiff neck), Kernig's sign, severe headache, vomiting, purpura, photophobia, and sometimes chills, altered mental status, or seizures. Diarrhea or respiratory symptoms are less common. Petechiae are often also present, but do not always occur; their absence does not negate a diagnosis of meningococcal disease. Anyone with symptoms of meningococcal meningitis should receive intravenous antibiotics prior to the results of lumbar puncture being known, as delay in treatment can greatly worsen the prognosis.
Менингококцемия
Менингкокцемияның белгілері, кемінде бастапқыда, тұмау белгілерімен ұқсас. Әдетте, алғашқы белгілерге қызба, құсу, бұлшық ауруы, бас ауруы, буын ауруы, дікіс, диарея, мойын қатаю және жалпы әлсіздік кіреді. Кейінірек септикалық шок, пурпура, артериалдық қысымның төмендеуі, цианоз, петехия, құрысулар, мазасыздық және көп органды дисфункция синдромы дамыуы мүмкін. Сонымен қатар, жедел тыныс жетіспеушілігі синдромы және сананың шатыруы болуы мүмкін. Петехиялық бөртпелер "жұлдыз тәрізді" пішінде пайда болады. Менингококк сепсисінің өлім-жітімі менингококк менингитіне қарағанда жоғарырақ, бірақ неврологиялық салдарлардың қаупі айтарлықтай төмен.
Symptoms of meningococcemia are, at least initially, similar to those of influenza. Typically, the first symptoms include fever, nausea, myalgia, headache, arthralgia, chills, diarrhea, stiff neck, and malaise. Later symptoms include septic shock, purpura, hypotension, cyanosis, petechiae, seizures, anxiety, and multiple organ dysfunction syndrome. Acute respiratory distress syndrome and altered mental status may also occur. The petechial rash appear with the 'star like' shape. Meningococcal sepsis has a greater mortality rate than meningococcal meningitis, but the risk of neurologic sequelae is much lower.
Патогенез
Менингококк ауруы өмірге қауіп төндіретін менингит және сепсис жағдайларын тудырады. Менингит кезінде бактериялар ми мен бас сүйегі арасындағы қабықша – менингитке шабуыл жасайды. Жұққан сұйықтық менингистен омыртқа миына өтеді, бұл мойынның қатаюы, қызба және бөртпе сияқты белгілерге әкеледі. Менингилер (кейде мидың өзі де) ісіне бастайды, бұл орталық нерв жүйесіне әсер етеді. Антибиотиктермен емделгенімен, менингококк менингитімен ауырған 10 адамның шамамен 1-і қайтыс болады. Алайда, осы аурудан аман қалғандардың да көптегені мүшесін жоғалтады немесе есітімін бітеді, немесе миындағы зақымдар қалады. Сепсис түріндегі инфекция әлдеқайда қауіпті, ол бүкіл денеге әсер ететін менингококк сепсисі деп аталатын ауыр қан улануына алып келеді. Бұл жағдайда бактериялық токсиндер қан тамырларын жарып, өмірлік маңызды органдардың жұмысын тез тоқтатады. Науқастың денсаулығы бірнеше сағаттың ішінде жақсы көрінетін жағдайдан өлімге дейін өзгеруі мүмкін. Сенімсіз дереккөз: дата=2012 жылдың шілдесі.
Meningococcal disease causes life threatening meningitis and sepsis conditions. In the case of meningitis, bacteria attack the lining between the brain and skull called the meninges. Infected fluid from the meninges then passes into the spinal cord, causing symptoms including stiff neck, fever and rashes. The meninges (and sometimes the brain itself) begin to swell, which affects the central nervous system. Even with antibiotics, approximately 1 in 10 people who have meningococcal meningitis will die; however, about as many survivors of the disease lose a limb or their hearing, or experience permanent brain damage. The sepsis type of infection is much more deadly, and results in a severe blood poisoning called meningococcal sepsis that affects the entire body. In this case, bacterial toxins rupture blood vessels and can rapidly shut down vital organs. Within hours, patient's health can change from seemingly good to mortally ill. Unreliable source: date=July 2012
N. meningitidis бактериясы ауру тудыратын эндотоксин бар, шырышты сыртқы қабықпен қоршалған. Көптеген бактериялар эндотоксин өндіреді, бірақ менингококк бактериялары өндіретін мөлшері қалыпты деңгейден 100-1000 есе артық (соответственно, одан да қауіпті). Бактериялар көбейіп, қан ағынымен тарағанда, олар токсиннің жоғары концентрациясын бөліп шығарады. Эндотоксин жүрекке тікелей әсер етеді, оның қан айналымын нашарлатады, сонымен қатар бүкіл денедегі қан тамырларына қысым түсіреді. Кейбір қан тамырлары қан кетуді бастағанда, өкпе және бүйрек сияқты маңызды органдар зақымдалады. Менингококк ауруымен ауырған науқастарға антибиотиктердің үлкен дозасы тағайындалады. Қан ағынымен тарайтын антибиотиктер бактерияларды тез өлтіреді, бірақ бактериялар өлтірілген кезде, одан да көп токсин бөлінеді. Токсинді организмнен теріс және антибиотиктермен емдеу арқылы бейтараптандыру үшін бірнеше күн қажет. Вакциналар үштен бес жылға дейін (жалған полисахаридтік вакциналар Menomune, Mencevax және NmVac 4) немесе сегіз жылдан астам уақытқа дейін (конъюгат вакцинасы Menactra) қорғаныс береді.
The N. meningitidis bacterium is surrounded by a slimy outer coat that contains disease causing endotoxin. While many bacteria produce endotoxin, the levels produced by meningococcal bacteria are 100 to 1,000 times greater (and accordingly more lethal) than normal. As the bacteria multiply and move through the bloodstream, it sheds concentrated amounts of toxin. The endotoxin directly affects the heart, reducing its ability to circulate blood, and also causes pressure on blood vessels throughout the body. As some blood vessels start to hemorrhage, major organs like the lungs and kidneys are damaged. Patients with meningococcal disease are treated with a large dose of antibiotic. The systemic antibiotic flowing through the bloodstream rapidly kills the bacteria but, as the bacteria are killed, even more toxin is released. It takes up to several days for the toxin to be neutralized from the body by using continuous liquid treatment and antibiotic therapy. Vaccines offer significant protection from three to five years (plain polysaccharide vaccine Menomune, Mencevax and NmVac 4) to more than eight years (conjugate vaccine Menactra).
Балалар
2–10 жас аралығындағы, менингококк ауруына жоғары тәуекелдегі балалар, мысалы, кейбір созылмалы аурулары бар немесе гиперэндемикалық немесе эпидемиялық менингококк ауруы бар елдерге сапар шегетін немесе тұратын балаларға бастапқы иммундау жасалуы тиіс. 2 жасқа дейінгі балаларда және эпидемиялық жағдайды бақылауда ұстау кезінде вакцинаның қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған, алайда конъюгацияланбаған вакцина қарастырылуы мүмкін.
Children 2–10 years of age who are at high risk for meningococcal disease such as certain chronic medical conditions and travel to or reside in countries with hyperendemic or epidemic meningococcal disease should receive primary immunization. Although safety and efficacy of the vaccine have not been established in children younger than 2 years of age and under outbreak control, the unconjugated vaccine can be considered.
Жасөспірімдер
11–12 жастағы барлық жасөспірімдерге және 15 жастағы вакциналанбаған барлық үлкен жасөспірімдерге менингококк ауруына қарсы A, C, Y және W 135 типтес вакциналармен бастапқы иммундау ұсынылады. Конъюгатталған вакциналар 11 жастан асқан жасөспірімдер үшін менингококкқа қарсы ең қалаулы вакцина болып табылады, бірақ конъюгатталған вакцина қолжетімді болмаған жағдайда полисахаридтік вакциналар да қабылданады.
Primary immunization against meningococcal disease with meningitis A, C, Y and W 135 vaccines is recommended for all young adolescents at 11–12 years of age and all unvaccinated older adolescents at 15 years of age. Although conjugate vaccines are the preferred meningococcal vaccine in adolescents 11 years of age or older, polysaccharide vaccines are an acceptable alternative if the conjugated vaccine is unavailable.
Ересектер
Жатақханада тұруды жоспарлаған колледж студенттеріне менингит А, С, Y және W 135 вакциналарымен алғашқы иммундау ұсынылады, бірақ 18-24 жас аралығындағы студенттердегі менингококк ауруының қаупі осы жастағы жалпы халыққа ұқсас.
Primary immunization with meningitis A, C, Y and W 135 vaccines is recommended for college students who plan to live in dormitories, although the risk for meningococcal disease for college students 18–24 years of age is similar to that of the general population of similar age.
АҚШ әскери жалдамалылары
АҚШ әскери қатарына шақырылатын жастардың арасында менингококк ауруына шағу қаупі артуына байланысты, барлық жаңа сарбаздарға міндетті түрде ауруға қарсы алғашқы екпе жасалады.
Because the risk of meningococcal disease is increased among USA's military recruits, all military recruits routinely receive primary immunization against the disease.
Жақын байланыс
Антикапсулярлық антиденелердің қорғаныш деңгейі менингококк вакцинасын салғаннан кейін 7–14 күн өткен соң ғана қалыптасады. Вакцинация бұл контактілерде аурудың ерте сатыда дамуын тоқтата алмайды және инвазивті менингококк ауруының эпизодтық жағдайларынан кейін көбінесе ұсынылмайды. Дамыған елдерден өзгеше, Сахара төңірегіндегі Африка және басқа да дамып келе жатқан елдерде бүкіл отбасылар үйдің бір бөлмесінде тұрады. Мененгококк инфекциясы әдетте үйге симптомсыз адам арқылы кіріп келеді. Содан кейін инфекция үй ішінде таралады, көбінесе үйдің басқа бір немесе бірнеше мүшесі жұққаннан кейін нәрестеге жетеді. Ауруға шалдығу ықтималдығы жоғары, айналымдағы штаммға қарсы иммунитеті жоқ және кейіннен инвазивті штаммды тасымалдаушыға айналған нәрестелер мен кішкентай балаларда. Жұқтыруға бейім контактілердің инфекция жұқтыруын тікелей колонизацияны тежеу арқылы болдырмауға болады. Жақын контактілер – науқастың ауыз сөлдерімен тығыз байланыста болуы мүмкін адамдар, мысалы, сүйісу немесе тамақ-сусынмен бөлісу арқылы. Мененгококк ауруында тасымалдаушылықтың маңыздылығы жақсы белгілі. Дамыған елдерде аурудың таралуы көбінесе балалар бақшаларында, мектептерде және аурудың таралу мүмкіндігі бар ірі жиындарда болады. Менингококк микроорганизмі тыныс арқылы таралады және кебуге бейім болғандықтан, таралу үшін тығыз контактінің қажеттігі туралы болжам бар. Сондықтан, аурудың басқа бейім адамға жұғуының алдын алу мүмкін емес. Менингит жыл бойы эпизодтық түрде кездеседі, ал микроорганизмнің адамнан басқа белгілі резервуары болмағандықтан, симптомсыз тасымалдаушылар көбінесе жұқтыру көзі болып табылады. Сонымен қатар, қол жуу және бір стақаннан ішпеу сияқты қарапайым гигиеналық шаралар инфекцияның таралуын шектеу арқылы азайтуға көмектеседі. Ауру расталған жағдайда, жұқтырған адаммен тығыз байланыста болған барлық контактілерге инфекцияның басқа адамдарға таралу мүмкіндігін азайту үшін антибиотиктер ұсынылуы мүмкін. Алайда, рифампицинге төзімді штаммдар туралы хабарлар бар және антибиотиктерді шексіз қолдану бұл мәселені усуырландырады. Патогенді штаммдарды тасымалдау қаупі жоғары жақын контактілерге химиопрофилактика жиі қолданылады. Вакцинаның әсер ету мерзімі белгісіз болғандықтан, менингококк ауруының таралуын бақылаудың ең тиімді жолы жалпы вакцинация кестесіне қарағанда, жапсалы вакцинация болуы мүмкін. Сенімсіз дереккөз: күні= шілде 2012
Protective levels of anticapsular antibodies are not achieved until 7–14 days following administration of a meningococcal vaccine, vaccination cannot prevent early onset disease in these contacts and usually is not recommended following sporadic cases of invasive meningococcal disease. Unlike developed countries, in sub Saharan Africa and other under developed countries, entire families live in a single room of a house. Meningococcal infection is usually introduced into a household by an asymptomatic person. Carriage then spreads through the household, reaching infants usually after one or more other household members have been infected. Disease is most likely to occur in infants and young children who lack immunity to the strain of organism circulating and who subsequently acquire carriage of an invasive strain. By preventing susceptible contacts from acquiring infection by directly inhibiting colonization. Close contacts are defined as those persons who could have had intimate contact with the patient's oral secretions such as through kissing or sharing of food or drink. The importance of the carrier state in meningococcal disease is well known. In developed countries the disease transmission usually occurs in day care, schools and large gatherings where usually disease transmission could occur. Because the meningococcal organism is transmitted by respiratory droplets and is susceptible to drying, it has been postulated that close contact is necessary for transmission. Therefore, the disease transmission to other susceptible person cannot be prevented. Meningitis occurs sporadically throughout the year, and since the organism has no known reservoir outside of man, asymptomatic carriers are usually the source of transmission. Additionally, basic hygiene measures, such as handwashing and not sharing drinking cups, can reduce the incidence of infection by limiting exposure. When a case is confirmed, all close contacts with the infected person can be offered antibiotics to reduce the likelihood of the infection spreading to other people. However, rifampin resistant strains have been reported and the indiscriminate use of antibiotics contributes to this problem. Chemoprophylaxis is commonly used to those close contacts who are at highest risk of carrying the pathogenic strains. Since vaccine duration is unknown, mass select vaccinations may be the most cost effective means for controlling the transmission of the meningococcal disease, rather than mass routine vaccination schedules. Unreliable source: date=July 2012
Созылмалы аурулар
Соңғы ортақ комплемент жолының (C3, C5, C9) компоненттері жетіспейтін адамдар N. meningitidis инфекциясына комплементі жеткілікті адамдарға қарағанда көбірек бейім, және мұндай адамдарда инфекцияға шағу қаупі 7000 есе жоғары деп есептеледі. Себебі, олардың табиғи инфекцияға жауабы комплементі жетіспейтін адамдарға қарағанда толық болмауы мүмкін. Мұрагерлік бойынша жүретін пропердин жетіспеушілігі де осыған байланысты, және миенигококк ауруына шағу қаупі артады.
Persons with component deficiencies in the final common complement pathway (C3, C5 C9) are more susceptible to N. meningitidis infection than complement satisfactory persons, and it was estimated that the risk of infection is 7000 times higher in such individuals. since their immune response to natural infection may be less complete than that of complement non deficient persons. Inherited properdin deficiency also is related, with an increased risk of contracting meningococcal disease.
Антибиотиктер
2013 жылы жаңартылған Кокрейн шолуы менингококк ауруына қарсы профилактика және N. meningitidis бактериясын жою үшін әртүрлі антибиотиктердің тиімділігін, әсіресе бактерия тасымалдаушы болу қаупі бар адамдарда зерттеді. Жүйелі шолуға 6885 қатысушысы бар 24 зерттеу кірді. Бақылау барысында менингококк ауруының ешқандай жағдайы тіркелмеді, демек антибиотиктердің алдын алу шараларын тікелей бағалау мүмкін болмады. Алайда, деректер рифампин, цефтриаксон, ципрофлоксацин және пенициллин бактерия тасымалдаушыларында N. meningitidis бактериясын жоюда бірдей тиімді екенін көрсетті, бірақ рифампинмен емдегеннен кейін антибиотикке төзімділік пайда болуы мүмкін. 18 зерттеуден жанама әсерлер туралы мәліметтер алынды, олар минималды болды, бірақ құлайғаны, іш ауруы, бас айналу және инъекция жасалған жердегі ауырсыну сияқты жағдайларды қамтиды.
An updated 2013 Cochrane review investigated the effectiveness of different antibiotics for prophylaxis against meningococcal disease and eradication of N. meningitidis particularly in people at risk of being carriers. The systematic review included 24 studies with 6,885 participants. During follow up no cases of meningococcal disease were reported and thus true antibiotic preventative measures could not be directly assessed. However, the data suggested that rifampin, ceftriaxone, ciprofloxacin and penicillin were equally effective for the eradication of N. meningitidis in potential carriers, although rifampin was associated with resistance to the antibiotic following treatment. Eighteen studies provided data on side effects and reported they were minimal but included nausea, abdominal pain, dizziness and pain at injection site.
Аурудың пайда болуын бақылау
Менгит A, C, Y және W 135 вакциналарын Африкада және әлемнің басқа аймақтарында менингококк ауруының жайылған кезде үлкен ауқымды вакцинация бағдарламаларында қолдануға болады. АҚШ-та менингококк ауруының эпизодтық немесе кластерлік жағдайлары немесе ошақтары пайда болғанда, химиялық профилактика – инвазивті ауруы бар адамдардың отбасы мүшелері мен жақын байланыстағы екіншілік жағдайлардың алдын алудың басты құралы. Менгит A, C, Y және W 135 вакциналары химиялық профилактикаға сирек қосымша ретінде қолданылуы мүмкін, бірақ тек қана тәуекелдің жоғары болуы кезінде (мысалы, кластерлік жағдайлар немесе ошақтар пайда болғанда) және вакцина құрамындағы серотип қатысқан жағдайларда ғана. Менингококк ауруына күдік болғанда, емдеуді дереу бастау керек, зерттеу нәтижелерін күтуге кешіктіруге болмайды. Алғашқы медициналық көмекте емдеуге әдетте, бензилпенициллинді жылдам бұлшықетке енгізу және кейін шұғыл түрде ауруханаға жатқызу (көбінесе I деңгейдегі академиялық медициналық орталыққа немесе кемінде тәулік бойы неврологиялық күтім көрсететін ауруханаға, ал ең жақсысы – неврологиялық интенсивтік және жедел жәрдем бөлімшелері бар ауруханаға) кіреді. Ауруханада емдеу үшін таңдаулы антибиотиктер әдетте кең спектрлі 3-ші буын цефалоспориндері болып табылады, мысалы, цефотаксим немесе цефтриаксон. Бензилпенициллин мен хлорамфеникол да тиімді. Қосымша емдеу шараларына і.в. сұйықтықтар, оттегі, инотроптық қолдау (мысалы, допамин немесе добутамин) және бас ішілік қысымды басқару кіреді. Кейбір ересек пациенттерде стероидтармен емдеудің пайдасы болуы мүмкін, бірақ бұл ұзақ мерзімді нәтижелерге әсер етпейді. Антибиотиктердің қайсысы ауруды емдеуде тиімдірек екені туралы пікірталас бар. Жүйелі шолу екі антибиотикті салыстырды. Бір сынақ жүргізілді: 510 адам қатысқан, ашық (соқыр емес) және кемсіздік сынағы, онда екі түрлі антибиотик салыстырылды: цефтриаксон (247 адамның ішінде 14-і қайтыс болды) және хлорамфеникол (256 адамның ішінде 12-сі қайтыс болды). Ешқандай жанама әсерлер тіркелмеді. Екі антибиотик те бірдей тиімді деп танылды. Антибиотиктерді таңдау жергілікті антибиотиктерге резистенттілік туралы мәліметтерге негізделуі керек.
Meningitis A, C, Y and W 135 vaccines can be used for large scale vaccination programs when an outbreak of meningococcal disease occurs in Africa and other regions of the world. Whenever sporadic or cluster cases or outbreaks of meningococcal disease occur in the US, chemoprophylaxis is the principal means of preventing secondary cases in household and other close contacts of individuals with invasive disease. Meningitis A, C, Y and W 135 vaccines rarely may be used as an adjunct to chemoprophylaxis,1 but only in situations where there is an ongoing risk of exposure (e. g., when cluster cases or outbreaks occur) and when a serogroup contained in the vaccine is involved.]] When meningococcal disease is suspected, treatment must be started immediately and should not be delayed while waiting for investigations. Treatment in primary care usually involves prompt intramuscular administration of benzylpenicillin, and then an urgent transfer to hospital (hopefully, an academic level I medical center, or at least a hospital with round the clock neurological care, ideally with neurological intensive and critical care units) for further care. Once in the hospital, the antibiotics of choice are usually IV broad spectrum 3rd generation cephalosporins, e. g., cefotaxime or ceftriaxone. Benzylpenicillin and chloramphenicol are also effective. Supportive measures include IV fluids, oxygen, inotropic support, e. g., dopamine or dobutamine and management of raised intracranial pressure. Steroid therapy may help in some adult patients, but is unlikely to affect long term outcomes. There is some debate on which antibiotic is most effective at treating the illness. A systematic review compared two antibiotics. There was one trial: an open label (not blinded) non inferiority trial of 510 people comparing two different types of antibiotics; ceftriaxone (in which there were 14 deaths out of 247), and chloramphenicol (12 deaths out of 256). There were no reported side effects. Both antibiotics were considered equally effective. Antibiotic choice should be based on local antibiotic resistance information.
Асқынулар
Менгинококк ауруынан кейінгі асқынуларды ерте және кеш топтарға бөлуге болады. Ерте асқынулар: ми ішілік қысымның артуы, тараған интраваскулярлық коагуляция, құрысулар, қан айналымның тоқтауы және органдардың жұмысын тоқтатуы. Кейінірек туындайтын асқынулар: есту қабілетінің жоғалтуы, көру қабілетінің жоғалтуы, созылмалы неврологиялық зардаптар, интеллект деңгейінің төмендеуі және ампутацияға алып келетін гангрена.
Complications following meningococcal disease can be divided into early and late groups. Early complications include: raised intracranial pressure, disseminated intravascular coagulation, seizures, circulatory collapse and organ failure. Later complications are: deafness, blindness, lasting neurological deficits, reduced IQ, and gangrene leading to amputations.
Африка
Африкада менингит ауруының маңызы ЖИТС, туберкулез және безгекпен теңдеседі. Кішкентай балалар мен егдеулер арасында ауыр менингоэнцефалитке алып келетін менингококцемия жағдайлары жиі кездеседі. Африкада эпидемиялық маусымда 24 сағаттан кем уақытта өлім-жітімге ұшырау ықтималдығы артады, ал Сахара асты Африкасы эпидемиялық маусым бойы менингит ауруының ошақтарына тап болады. Бенин, Буркина-Фасо, Камерун, Орталық Африка Республикасы, Чад, Кот-д'Ивуар, Конго Демократиялық Республикасы, Эфиопия, Гана, Мали, Нигер, Нигерия және Того елдерінде климаттың өзгеруі аурудың таралуына елеулі үлес қосуы мүмкін. Бұл Африканың ауру эндемиялық аймағы: менингит "жайсыз" түрде кездеседі және әрқашан бірнеше жағдай тіркеледі. Бір апта ішінде 100 000 халқына 5-тен астам жағдай тіркелгенде, мамандар дабыл салады. Эпидемиялық деңгейге бірнеше апта бойы 100 000 халқына 100 жағдай тіркелгенде жетеді. Африкада менингиттің таралуын тоқтатуға жасалып жатқан күш-жігерді қиындататын фактор – Нигер мен Буркина-Фасо елдерінде желтоқсаннан маусымға дейін байқалатын өте құрғақ, шаңды ауа райы эпидемиялардың пайда болуына жағдай жасайды. Халық тығыз қоныстанған ауылдар бактериялық инфекцияның таралу ошағы болып табылады және тыныс алу жолдарының инфекцияларының жоғары деңгейіне әкеледі, бұл организмді инфекцияға осал етіп, менингиттің таралуын жеделдетеді. IRIN Africa жаңалықтары 1995 жылдан бері әр ел бойынша қаза болғандардың санын ұсынып келеді, ал Флоридада менингококк ауруының ошағы тіркелгеннен кейін CDC жаппай вакцинация науқанын жүргізді.
The importance of meningitis disease is as significant in Africa as HIV, TB and malaria. Cases of meningococcemia leading to severe meningoencephalitis are common among young children and the elderly. Deaths occurring in less than 24 hours are more likely during the disease epidemic seasons in Africa and Sub Saharan Africa is hit by meningitis disease outbreaks throughout the epidemic season. It may be that climate change contributes significantly the spread of the disease in Benin, Burkina Faso, Cameroon, the Central African Republic, Chad, Côte d'Ivoire, the Democratic Republic of the Congo, Ethiopia, Ghana, Mali, Niger, Nigeria and Togo. This is an area of Africa where the disease is endemic: meningitis is "silently" present, and there are always a few cases. When the number of cases passes five per population of 100,000 in one week, teams are on alert. Epidemic levels are reached when there have been 100 cases per 100,000 populations over several weeks. Further complicating efforts to halt the spread of meningitis in Africa is the fact that extremely dry, dusty weather conditions which characterize Niger and Burkina Faso from December to June favor the development of epidemics. Overcrowded villages are breeding grounds for bacterial transmission and lead to a high prevalence of respiratory tract infections, which leave the body more susceptible to infection, encouraging the spread of meningitis. IRIN Africa news has been providing the number of deaths for each country since 1995, and a mass vaccination campaign following a community outbreak of meningococcal disease in Florida was done by the CDC.
Флорида
2022 жылдың маусымына дейін Флорида штатында осы аурудың таралуы жалғасуда. АҚШ Ауруларды бақылау және алдын алу орталығы (CDC) осы аурудың 26 жағдайын тіркеді. Жеті адамның өлімі осы ауруға байланысты деп есептеледі.
As of June 2022, there is an ongoing outbreak of the disease in Florida. The CDC has identified 26 cases of the disease. Seven deaths have been attributed to the disease.