Кіріспе

Түрлі этникалық топқа жататын адамдардың арасындағы неке

Этносаралық неке – әр түрлі этникалық топқа жататын жұбайлардың арасындағы неке болып табылатын экзогамияның бір түрі.

Тарих

Көне заманда кейбір түрлі тайпалар мен ұлттар арасындағы некелер патшалардың басқа мемлекеттермен одақ құруға, оларға ықпал етуге немесе қарақшылар мен құл саудагерлерін тоқтатуға тырысуының нәтижесінде туды. Мысалы, шамамен 800 ж.б.з.б. Гермодика I және 600 ж.б.з.б. Гермодика II – қазіргі Орталық Түркия патшаларымен үйленген Агамемнон әулетінен шыққан грек ханшайымдары. Бұл одақтардың арқасында Ежелгі Грекияға революциялық технологиялар келді, атап айтқанда, фонетикалық жазу жүйесі және монета қолдану (мемлекеттік кепілдік берілген құндылыққа ие таңбалық валюта). Екі өнертабыс та сауда және ынтымақтастық арқылы жақын елдерге жылдам тарады және өркениеттің дамуына зор үлес қосты.

Әсерлер

Африкада жүргізілген бір зерттеу көрсеткендей, этникалық аралас некелердің көптеп кездесетін аймақтарда этникалық қақтығыстардың деңгейі төмен.

Қытай

Маньчжулар басқарған Цинь династиясы (1644–1912 жж.) тұсында маньчжу және хань туы бар әйелдер хань азаматтарына үйленгені үшін жазаланды.

Оңтүстік Корея

Соңғы жылдары Кореяда ұлтаралық некелер саны едәуір артты. Дегенмен, корейлердің корей емес жұбайларының көпшілігі басқа азиялықтардан. Кореялық емес жұбайлардың көпшілігі Вьетнам, Жапония, Қытай, Лаос, Филиппин, Бангладеш, Ресей және тіпті Перу елдерінен келеді. 1990 жылға дейін этникалық некелердің көп бөлігі корей әйелдері мен шетелдік ерлер арасында, көбінесе АҚШ немесе Жапониядан болатын. Кореяның қалалануына байланысты корей ерлер мен шетелдік әйелдер арасындағы некелер көбейді. 2017 жылы корей ерлер мен шетелдік әйелдердің, корей әйелдер мен шетелдік ерлердің некелесуінің арақатынасы 14,9:6 құрады (Корея Статистикалық басқармасы, 2018). Ауылдық жерлердегі еркектер корей әйелдері үшін ұнамсыз деп есептелді, сондықтан олар шетелдік әйел іздеуге мәжбүр болды. Корей әйелдері корей күйеуін табу мүмкіндігін арттыру үшін қалаларға көшіп кетеді (Лим, 2010). 2014 жылы ажырасу көрсеткіштерін төмендету мақсатында халықаралық некелерге қатысты жаңа ережелер енгізілді, оған сәйкес шетелдіктер негізгі корей тілін үйренуі және отбасының айлық табысы кемінде 1500 доллар болуы міндетті болды. 2007 жылы «Көпмәдени отбасыларды қолдау туралы» заң қабылданды. Содан бері Кореяда көпмәдени отбасы орталықтары ашылды, олар шетелдіктерге жаңа өмір салтына бейімделуге көмектеседі. Бұл орталықтар мәдени шоқтың әсерін азайтуға және жұбайлардың кездесетін қиындықтарға қарамастан, бақытты некелерді нығайтуға жәрдемдеседі. 2013 жылғы зерттеуде былай делінген: «Көптеген ұлтаралық және нәсілдік некелер неке агенттіктері мен діни ұйымдар арқылы жылдам және ұйымдастырылған неке түрінде жүзеге асырылады» (Чунг және Ю, 2013).