Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1999 жылғы Үндістанның әскери операциясы
1999 Indian military operation
Сафед Сагар операциясы (әдеби мағынасы "Ақ мұхит операциясы") – 1999 жылғы Каргил соғысы кезінде Үндістан армиясымен бірлесіп әрекет етудегі Үндістан Әуе күштерінің рөліне берілген кодтық атау. Операцияның мақсаты – Каргил секторындағы бақылау сызығы бойындағы Үндістанның бос қалған позицияларынан Пәкістан армиясының ресми және ресми емес әскерлерін ығыстыру болды. Бұл 1971 жылғы Үнді-Пәкістан соғысынан бері Джамму және Кашмир аймағында әуе күшін ірі көлемде қолданудың алғашқы жағдайы еді.
Operation Safed Sagar (, lit. "Operation White Ocean") was the code name assigned to the Indian Air Force's role in acting jointly with the Indian Army during the 1999 Kargil war that was aimed at flushing out regular and irregular troops of the Pakistani Army from vacated Indian Positions in the Kargil sector along the Line of Control. It was the first large scale use of Airpower in the Jammu and Kashmir region since the Indo Pakistani War of 1971.
Жер бетіндегі операциялар
Алғашқы инфильтрация 1999 жылдың мамыр айының басында Каргилде байқалды. Кашмирдегі қатал қысқы ауа райының салдарынан, Үндістан және Пәкістан армиясының алдыңғы посттарын тастап, көктемде қайтадан басып алуы қалыпты жағдай еді. Сол көктемде Пәкістан армиясы жоспарланған мерзімнен бұрын алдыңғы посттарды қайтадан басып ала бастады. Кашмирді басып алуға жасалған алғашқы қадам ретінде, олар өздеріне тиесілі посттармен қатар, Үндістанға қарасты 132 постты да қайтадан басып алды. Мамыр айының екінші аптасында Баталик аймағындағы жергілікті малшыдан алынған ақпарат бойынша, үнді армиясының патруліне жасалған шабуыл инфильтрацияның ашыққа шығуына себеп болды. Бастапқыда оқиғаның мәнісі мен ауқымы туралы көп білмеген үнді әскерлері, оларды бірнеше күн ішінде шығарып тастаймыз деп мәлімдеді. Бірақ, бақылау жолының бойындағы басқа да аймақтардағы инфильтрация туралы хабарлар, шабуыл жоспарының ауқымының өте кең екенін көрсетті. Үндістан «Виджай» операциясымен жауап берді, 200 мың үнді әскерін жұмылдырды. Дегенмен, жердің сипаты мен бедеріне байланысты дивизия және корпус деңгейіндегі операцияларды жүргізу мүмкін болмады, көптеген шайқастар полк немесе батальон деңгейінде өтті. Нәтижесінде, 20 мыңға жуық саяқты құраған Үндістан армиясының екі дивизиясы, сондай-ақ Үндістанның жартылай әскери күштері мен әуе күштерінен бірнеше мың саяқтар соғыс аймағына жөнелтілді. Үндістан армиясы толық күшімен аймаққа кірді. Инфильтрация жасағандардың жақсы бекініп алғаны анықталды, артиллериялық шабуылдар кейбір аймақтарда нәтиже бергенімен, қашықтағы аймақтарда әуе күштерінің көмегі қажет болды. Жағдайдың ушығуын болдырмау мақсатында, Үндістан Үкіметі (ҮҮ) 25 мамырда, алғашқы хабарлардан кейін үш аптадан астам уақыт өткен соң, әуе күштерін шектеулі түрде пайдалануға рұқсат берді. Бұл ретте, Әуе күштерінің истребительдері Үндістан аумағында қалып, инфильтрация жасағандардың Үндістан аумағындағы позицияларына шабуыл жасауы керек еді, және ешбір жағдайда бақылау жолын кесіп өтуге рұқсат берілмеді.
Initial infiltrations were noticed in Kargil in early May 1999. Because of the extreme winter weather in Kashmir, it was common practice for the Indian and Pakistan Army to abandon forward posts and reoccupy them in the spring. That particular spring, the Pakistan Army started reoccupying the forward posts well before the scheduled time. In a preliminary step in their bid to capture Kashmir, they reoccupied not only their own posts, but also 132 posts that belonged to India. By the second week of May, an ambush on an Indian army patrol acting on a tip off by a local shepherd in the Batalik sector led to the exposure of the infiltration. Initially with little knowledge of the nature or extent of the encroachment, the Indian troops in the area initially claimed that they would evict them within a few days. However, reports of infiltration elsewhere along the LoC soon made it clear that the entire plan of attack was on a much bigger scale. India responded with Operation Vijay, a mobilisation of 200,000 Indian troops. However, because of the nature of the terrain, division and corps operations could not be mounted; the scale of most fighting was at the regimental or battalion level. In effect, two divisions of the Indian Army, numbering 20,000, along with several thousand from the Paramilitary forces of India and the air force were deployed in the conflict zone. the Indian Army moved into the region in full force. The intruders were found to be well entrenched and while artillery attacks had produced results in certain areas, more remote ones needed the help of the air force. To avoid the escalation, the Government of India (GoI) cleared only limited use of Air Power on May 25, more than three weeks after first reports, with the instructions that IAF fighter jets will remain within Indian territory to launch attack on intruder's position within Indian territory and IAF was not permitted to cross the Line of Control under any circumstance.
Салдары
Осы шектеулі соғыстан алынған тәжірибе Үндістан Әуе Күштеріне жауынгерлік әскерін жаңартуға әсер етті. Олар 2000 жылдардың басында Ресеймен бірлесіп Sukhoi Su-30MKI ауыр истребительдерін сатып алып, кейін оларды бірлесіп дамытуға кірісті. HAL Tejas-ты дамыту процесі де үдетілді.
The lessons learned in this limited war influenced Indian Air Force to upgrade its combat fleet. It acquired and later started co developing Sukhoi Su 30MKI heavy fighters with Russia beginning in the early 2000s. Development of HAL Tejas was also accelerated.