Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Исидор Пелузийский (, д. ок. 450 г.) Мысырда белгілі Александриялық отбасында дүниеге келген. Ол дервиш болып, Пелузий қаласының жанындағы тауға қоныс аударды, бұл Шөл Әкелері дәстүріне сай болды. Исидор бізге Александриялық Кириллға, II Феодосийге және тағы басқаларға жазған хаттары арқылы танымал. Ежелгі заманда Константинопольдегі "Ұйықтамайтын" монастырында 2000 хаттан тұратын жинақ жасалды, және бұл жинақ әр хаты нөмірленген және реттелген көптеген қолжазбалар арқылы бізге жетті. Хаттардың көпшілігі өте қысқа, бір-екі сөйлемдік үзінділерден тұрады. Сирия тіліне аударылған, жарияланбаған тағы да хаттар бар. Кейбір хаттар грек тіліндегі Киелі кітапты түсіндіру үшін маңызды. Ол қадірленген әулие, оның мерекесі 4 ақпан күні тойланады.
Isidore of Pelusium (, d. c.450) was born in Egypt to a prominent Alexandrian family. He became an ascetic, and moved to a mountain near the city of Pelusium, in the tradition of the Desert Fathers. Isidore is known to us for his letters, written to Cyril of Alexandria, Theodosius II, and a host of others. A collection of 2,000 letters was made in antiquity at the "Sleepless" monastery in Constantinople, and this has come down to us through a number of manuscripts, with each letter numbered and in order. The letters are mostly very short extracts, a sentence or two in length. Further unpublished letters exist in Syriac translation. Some of the letters are of considerable interest for the exegesis of the Greek Bible. He is revered as a saint, whose feast day is February 4.
Өмір
Пелузийлік Изидор IV және V ғасырларда өмір сүрген. Ол Александрия қаласында туған және Александрия архиепископы Теофилдің туысы еді. Ол жалғыз бала болған. Оның ата-анасы оған шіркеу кітаптарын және грек тілін үйреткен, ол осы тілде өте жақсы білім алған. Ол сонымен қатар, қанағатқа толы және қарапайым болған. Александрия халқы мен епископтар оны Александрия патриархы етіп тағайындағысы келетінін білгенде, ол түнде Пелузиумға қашып, ондағы монастырда монах болды. Көп ұзамай ол монастырь ережелерін қатаң сақтауымен және өте қанағатты өмір салтымен танылды. Оның көптеген хаттарының бірінен ол абат қызметін атқарғаны байқалады. Константинополь сапары кезінде көріп, тыңдаған Иоанн Златоусттың үлгісімен Изидор өзін христиан уағыздауға арнады. Дегенмен, ол бір хатында: "Жақсы амал жасау, алтын тілмен уағыз айтудан маңыздырақ" деп жазған.
Isidore of Pelusium lived during the fourth and fifth centuries. He was a native of Alexandria, and a relative of Theophilus, Archbishop of Alexandria. He was an only child. His parents taught him the books of the church and the Greek language, in which he excelled. He was also ascetic and humble. When he learned that the people of Alexandria and the bishops wanted to make him the Patriarch of Alexandria, he took flight by night to Pelusium and became a monk in a monastery there. He soon became known for his exactitude in the observance of the rule and for his austerities. A passage in his voluminous correspondence affords reason to believe that he held the office of abbot. Following the example of John Chrysostom, whom he had managed to see and hear during a trip to Constantinople, Isidore devoted himself primarily to Christian preaching. Yet he writes in one letter, "It is more important to be proficient in good works than in golden tongued preaching".
Хаттар
Исидордың қазірге дейін сақталған жалғыз еңбектері – 2000-нан астам хаттан тұратын маңызды хат алмасулар. Тарихшы Никифор Исидордың түрлі адамдарға 10 000-нан астам хат жазғанын айтады, онда біреуді сөккен, екіншісіне кеңес берген, үшіншісін жұбатқан, төртіншісіне нұсқау берген. Исидордың осы хаттарын талқыланған тақырыптарына сәйкес үш топқа бөлуге болады: догма және Киелі Жазу, шіркеу және монастырь тәртібі, сондай-ақ барлық топтар мен жағдайлардағы қарапайым адамдарды басшылыққа алу үшін практикалық мораль. Оның Түбаға жазған хатында бейбіт уақытта қалада қылыш алып жүрудің, қару-жарақ пен әскери форма киіп, көпшілік алдында пайда болудың әскерге лайық еместігі көрсетілген. Исидор бұл хатты Кириллдің Иоанн Златоусттың есімін Александриядағы шіркеу диптихтеріне қайта қосудан бас тартқаны себепті жазды, бұл Иоаннның 403 жылғы Эгейлік синодында қызметтен алынуынан кейін жасалған еді, бірақ ол кейін оны қалпына келтіруге келісті. Хаттар грек тіліндегі түпнұсқа мәтін және латынша аудармасымен бірге христиан жазушылары мен теологтарының грек жазбаларының жинағы – Patrologia Graeca – ның 78-ші томында табылады. Пьер Эвье 1997 және 2000 жылдары "Sources Chrétiennes" сериясында жинақтың екінші жартысын редакциялады, онда тәртіпсіздік ең нашар болған. Ол сондай-ақ түпнұсқа нөмірлеу мен Patrologia Graeca нөмірлеуі арасындағы сілтеме кестесін жасады. Басқа хаттар ешқашан сынды басылымға түспеген және ешбір қазіргі тілге аударылмаған.
The only extant works of Isidore are a considerable correspondence, comprising more than 2000 letters. The historian Nicephorus states that Isidore wrote more than 10,000 letters to various people, in which he reprimanded one, advised another, consoled a third, instructed a fourth. These letters of Isidore may be divided into three classes according to the subjects treated: those dealing with dogma and Scripture, with ecclesiastical and monastic discipline, and with practical morality for the guidance of laymen of all classes and conditions. His letter to Tuba shows that it was considered unbecoming for a soldier to carry a sword in the city in time of peace and to appear in public with arms and military uniform. Isidore wrote this letter because of Cyril's refusal to restore John Chrysostom's name to the diptychs of the Church in Alexandria after it had been removed following John's deposition at the Synod of Oak in 403, which he later agreed to restore. The letters can be found in volume 78 of the Patrologia Graeca, a collection of the Greek writings of Christian writers and theologians featuring the original Greek text and a facing Latin translation. Pierre Evieux edited the second half of the collection, where the disarrangement was most serious, in 1997 and 2000, in the Sources Chrétiennes series. He also produced a table of cross reference between the original numbering and that in the Patrologia Graeca. The other letters have never received any critical edition or been translated into any modern language.