Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
НЗР БК класы
DISPLAYTITLE:NZR BC class
БК класы Жаңа Зеландияның ұлттық темір жол желісінде жұмыс істеген бір ғана бу локомотивінен тұрды. Веллингтон және Манавату темір жолы (WMR) үшін салынған және No. 17 деп белгіленген, ол 1908 жылғы желтоқсанда WMR мемлекет сатып алған кезде Жаңа Зеландия темір жол департаментінің (NZR) меншігіне өтті, содан кейін BC 463 нөмірімен BC классын алды.
The BC class comprised a single steam locomotive that operated on New Zealand's national rail network. Built for the Wellington and Manawatu Railway (WMR) and classified as No. 17, it passed into the ownership of the New Zealand Railways Department (NZR) when the government purchased the WMR in December 1908, and it was then that it acquired the BC classification as BC 463.
Кіріспе
WMR №17 локомотивін Болдуин локомотивтер зауытынан тапсырыс берді. Ол 1902 жылдың 10 маусымында пайдалануға берілді және сол кезде елдегі ең қуатты локомотив болды. №17 Жаңа Зеландияда жүрген жалғыз 2-8-2 "Микадо" локомотиві болды. Ол келген кезде елдегі ең ірі локомотив еді. Бұл Vauclain жүйесімен жұмыс ілетін локомотив болды, ал оның соңғы доңғалақты тіреуі әлемдегі алғашқы 4-6-2 "Тынық мұхиты" типіне жататын Q класына ұқсас еді, сол кезде Болдуин NZR үшін құрастырып жатқан. Болдуин локомотивтер зауыты локомотивтің дизайнын 1897 жылы Жапонияның Ниппон темір жолы үшін салған алғашқы "Микадо" локомотивінен тікелей алды. №17 – Q класты қазанмен жабдықталған жапондық локомотив. Ол кезде әлемде үшінші "Микадо" локомотиві салынды. Локомотив Веллингтон мен Пейкакарики арасындағы WMR басты магистральдық желісінде пойыз тасымалдауға арналған, және ол тік көтерілімдерде 280 тонналық жүк пойызын тартуға қабілетті екенін көрсетті. 1908 жылы NZR сатып алғаннан кейін бұл желі Солтүстік аралдың Басты Магистральдық Темір Жолының оңтүстік бөлігіне айналды.
The WMR ordered No.17 from the Baldwin Locomotive Works. It entered service on 10 June 1902 and was at the time the most powerful locomotive to operate in the country. No.17 was the only 2 8 2 "Mikado" to run in New Zealand. At the time of its arrival, it was the largest engine in the country. It was a Vauclain compound, and its trailing truck bore similarities to the Q class, the world's first 4 6 2 "Pacific" type then under construction by Baldwin for NZR. The Baldwin Locomotive Works had taken the design of the locomotive almost directly from the original Mikado, that they built for the Nippon Railway of Japan in 1897. No. 17 was the Japanese engine fitted with a Q class boiler. It was then only the third Mikado to be built in the world. The locomotive was designed to haul trains on the WMR's steep main line between Wellington and Paekākāriki, and it proved capable of hauling a 280 ton freight train up the steep grades. This line became the southern portion of the North Island Main Trunk Railway when acquired by NZR in 1908.
Қайтарып алу
No.17/BC 463 өмірінің соңына дейін осы желіде жұмыс істеді. Ол NZR меншігінде шамамен екі он жыл бойы қызмет етті, 1920 жылдары NZR локомотивтерді жеделдетіп стандарттау жоспарын қабылдағанда, 1927 жылдың 31 наурызында WMR-дің қалған локомотивтерімен бірге пайдаланудан алынды. Ол сақтауға алынбады. Пайдаланудан алынғаннан кейін он жыл өткен соң, оның бұрынғы желісінің ең тік бөлігі Тава Флат айналым жолымен айналып өтілді және Джонсонвилл тармағына айналды.
No.17/BC 463 worked this line its entire life. It operated for nearly two decades in NZR's ownership until it was withdrawn on 31 March 1927 along with fellow surviving WMR locomotives when NZR adopted a rapid locomotive standardisation plan in the 1920s. It did not survive to be preserved. A decade after it was withdrawn, the steepest section of its former line was bypassed by the Tawa Flat deviation and became the Johnsonville Branch.