Кіріспе

Ян Жост, сондай-ақ Ян Жост ван Калькар немесе Ян Жост ван Калькар (1450–1460 жылдары шамамен – 1519) – голландиялық суретші. Ол Калькар немесе Весел қалаларының бірінде (қазір Германияда) дүниеге келген және діни суреттерімен белгілі.

Өмірбаян

1874 жылға дейін Ян Йост көпке танылған емес, бірақ екі адам – де және Оскар Айзенман оның кім екенін анықтады. Йосттың өмірінен оның картиналарынан басқа көп нәрсе белгілі емес. Ол Генрих Йост пен Катарина Багерттің ұлы, Дерик Багерттің қарындасы, ал Дерик Багерт, болжам бойынша, Йосттың алғашқы ұстазы болған. Оның ең маңызды туындысы – Мәсіх өмірінен көріністер, 1505 және 1508 жылдар аралығында туған қаласы Калкардағы Святой Николай шіркеуінің басты алтары үшін жасалған. Ол жерде табылған құжаттар арқылы Вольф 1518 жылы Йосттың Кельн қаласында Хаккени отбасы үшін жұмыс істегенін, содан кейін, көбінесе Италияға кеткенін, онда Генуя мен Неапольді көргенін анықтады. Соңынан Йост солтүстікке оралып, Харлемде қоныстанды. Бұл 1502 жылы Харлемдегі Святой Лука гильдиясына тіркелген Ян Йостен ван Хильгегоммен бір адам болуы мүмкін, ол Эгмонд аббаттығы үшін Виллиброрд пен Генттік Бавоның суретін салған. Адриан ван дер Виллингеннің «Харлем суретшілері» еңбегінің соңғы басылымында 1519 жылы «Ян Йостен» деген суретшінің жерленгені айтылған. Йосттың екі шәкірті – Бартель Бруйн (оның жеңешісі) және Жоос ван Клеве болды. Карел ван Мандердің «Schilder boeck» кітабында 1536-7 жылдары Венецияда Тицианның шәкірті болған Иоан ван Калькер (Ян ван Калькар) туралы айтылады. Карел ван Мандер оның Везалийдің анатомия кітабына иллюстрация салғанын және 1546 жылы Неапольде қайтыс болғанын мәлімдеді.

Жұмыс

Джостты Давид пен Мемлингпен салыстырған, бірақ ол көбінесе Скорль мектебіне жатады. Джосттың туындыларының бірегей ерекшелігі – бояуларының таңғажайып мөлдірлігі және бет-әлпеттердің күңгірт әрі нәзік бейнеленуі. Оның салған 20 панносын Калкар шіркеуінде көруге болады. Джостқа жатқызылатын басқа туындылары Весел және Ристе сақталған, сондай-ақ Мюнхендегі "Құдай шешеннің қайтысы" және "Клейц өмірі" де оған тиесілі.