Кіріспе

Иоанн Кронштадтский немесе Иоанн Ильич Сергиев (Реформаға дейінгі орыс тілінде: Іоаннъ Кронштадтскій; реформадан кейінгі орыс тілінде: Иоа́нн Кроншта́дтский; 31 қазан [ескі стиль бойынша 19 қазан] 1829 – 2 қаңтар 1909 [ескі стиль бойынша 20 желтоқсан 1908]) – орыс православиесінің архиерейі және Ресей Православие Шіркеуінің Киелі Синодының мүшесі. Ол көпшілікке мойындау шаруасымен, көптеген кереметтерімен және қайырымдылық қызметімен, сондай-ақ монархистік, шовинистік және коммунизмге қарсы көзқарастарымен белгілі болды. Иоанн – Шығыс православие Шіркеуінің қасиеттісі және "Әділ" атымен танымал.

Ерте өмір

Болашақ әулие Иван Ильич Сергиев (Реформаға дейінгі орысша: Иванъ Ильичъ Сергіевъ; Реформадан кейінгі Иван Ильич Сергиев) 1829 жылғы 31 қазанда [ескі стиль бойынша 19 қазан 1829] Ресей империясының Ақ теңізге жақын орналасқан Сура деген солтүстік ауылында дүниеге келді. Ол ауылдық дін қызметкерлерінің ұрпақтарынан тараған, ал әкесі жергілікті шіркеудегі кедей дьячок болған. Оның балалық шағы туралы білгеніміз аз, көбінесе кейінірек қалдырылған естеліктерден белгілі. Өзінің өмірбаяндында ол ата-анасы оны приход мектебіне бергенін, бірақ оқу оған тым ауыр болғанын айтады. Дегенмен, ол ынталы түрде дұға етіп, рухани шабыттанды. Ол мектепте, содан кейін семинарияда үздік оқушы болып, Санкт-Петербург қаласындағы Теология академиясына түсуге мүмкіндік алды. 1855 жылы академияны бітірген 39 студенттің ішінде 35-орынды иеленді.

Ресейлік оңшылдарға қолдау

Бастапқыда Джон Кишинев погромына қатысқандарды айыптаған, бірақ кейін пікірін өзгертті. Ол оны ұйымдастырғандардан кешірім сұрап, погромдардың өзінде еврейлерді кінәлады. 1905 жылғы Ресей революциясынан кейін ол солшыл белсенділерге, либералдарға және еврейлерге қарсы күрескен Ресейдің оңшыл радикалдарымен, сондай-ақ "Қара жүздіктермен" одақтас болды. Дубровин 1906 жылғы қарашада Мәскеу, Санкт-Петербург және Киев митрополиттерін, сондай-ақ Джонды жаппай жиналысқа шақырғанда, тек Джон ғана қатысты. Санкт-Петербург митрополиті Антоний Дубровинге қатаң сөгіс жолдап, оның ұйымын террористік деп атады. Джон одақтың туларын қоғамдық түрде киеледі, осылайша оның басшыларын жігерлендірді. 1905 жылғы көтеріліс кезінде Джон ғана Андрей соборының дін қызметкерлерінен Кронштадттан қашып кетті. Андрей соборының қалған дін қызметкерлері көтерілісшілерге шеру ұйымдастырып, оларды көтерілісті тоқтатуға шақырды. Осы әрекетінен кейін баспасөз Джонды батырлықсыздықпен айыптады, ал журналдар оның карикатураларын жариялады. Николай Лесков және Максим Горький Джонды қатты сынады. Горький оны "Императорлық шіркеулердің актері" деп атады. Оның оңшыл қозғалыстарды қолдауы және Толстойға жасаған агрессивті шабуылдары қоғамдағы "прогрессивтердің" Джонға деген көзқарасын теріс қылып, оның бейнесі "реакциялық" күштердің символына айналды.