Верден шайқасының сүйек сақтағышы: Еске алу монументі
Douaumont Ossuary
Двуамон сүйек сақтағышы – Бірінші дүниежүзілік соғысында Верден шайқасында қаза болған әскерлердің қалдықтары сақталатын Франциядағы ескерткіш. Верден соғысы, тарих, саяхат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Францияның Мёздегі сүйек қоймасы
Ossuary in Meuse, France
Дуамон сүйек қоймасы – Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Верден шайқасында майданда қаза тапқан жауынгерлердің сүйек қалдықтарын сақтайтын ескерткіш. Ол Францияның Дуамон-Во қаласында, Верден шайқас алаңында және Флери-Дювамон ұлттық некрополінің жанында орналасқан. Ол Верден епископы Чарльз Гинстидің бастамасымен салынған.
The Douaumont Ossuary is a memorial containing the skeletal remains of soldiers who died on the battlefield during the Battle of Verdun in World War I. It is located in Douaumont Vaux, France, within the Verdun battlefield, and immediately next to the Fleury devant Douaumont National Necropolis. It was built on the initiative of Charles Ginisty, Bishop of Verdun.
Тарих
Верден шайқасының 300 күні ішінде (21 ақпан 1916 – 19 желтоқсан 1916) барлығы 700 000 жарақаттың (өлгендер, жараланғандар және хабарсыз жоғалғандар) арасында шамамен 230 000 адам қаза тапты. Бұл шайқас неміс тілінде «Die Hölle von Verdun» (ағылшын тілінде: Верден тозағы) немесе француз тілінде «L'Enfer de Verdun» деп аталды, және оның майданы жарты километрден де кішкентай болды.
During the 300 days of the Battle of Verdun (21 February 1916 – 19 December 1916) approximately 230,000 men died out of a total of 700,000 casualties (dead, wounded and missing). The battle became known in German as Die Hölle von Verdun (English: The Hell of Verdun), or in French as L'Enfer de Verdun, and was conducted on a battlefield covering less than .
Сөйлемдер
Бұл сүйектүгіш Верден шайқасында қаза тапқан француз және неміс әскерлерінің қалдықтарын сақтайтын ескерткіш. Кішкентай сыртқы терезелер арқылы ғимараттың төменгі жағындағы нишаларды толтырып жатқан екі ұлттың кем дегенде 130 000 белгісіз жауынгерлерінің қаңқа қалдықтарын көруге болады. Сүйектүгіштің ішкі жағындағы төбесі мен қабырғалары Верден шайқасында қаза тапқан француз әскерлерінің есімдері жазылған тақталармен жабылған. Аталған есімдердің бір бөлігі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде осы аймақта болған шайқастардан, сондай-ақ Индоқытай және Алжир соғыстарының қатысушыларынан алынған. Бұл жерде есімдері көрсетілген әскерлердің отбасылары осы жеке тақталарға қаржылық үлес қосты. Ескерткіштің алдында, төмен қарай еңкейіп жатқан, Бірінші дүниежүзілік соғыстағы ең ірі француз әскери зираты орналасқан, онда 16 142 қабір бар. Ол 1923 жылы Верден шайқасының ардагері Андре Мажино тарапынан ашылды, ол кейіннен Мажино линиясының құрылысын бекітті. Сүйектүгіш 1932 жылдың 7 тамызында Франция президенті Альберт Лебрунның қатысуымен ресми түрде ашылды.
The ossuary is a memorial containing the remains of both French and German soldiers who died on the Verdun battlefield. Through small outside windows, the skeletal remains of at least 130,000 unidentified combatants of both nations can be seen filling up alcoves at the lower edge of the building. On the inside of the ossuary building, the ceiling and walls are partly covered by plaques bearing names of French soldiers who died during the Battle of Verdun. A few of the names are from fighting that took place in the area during World War II, as well as for veterans of the Indochina and Algerian Wars. The families of the soldiers that are recognized here by name contributed for those individual plaques. In front of the monument, and sloping downhill, lies the largest single French military cemetery of the First World War with 16,142 graves. It was inaugurated in 1923 by Verdun veteran André Maginot, who would later approve work on the Maginot Line. The ossuary was officially inaugurated on 7 August 1932 by French President Albert Lebrun.
Сәулет
Осуарийдің сәулетшілері Леон Азема, Макс Эдрей және Жак Харди болды. Жорж Девалььелер боялған шыны терезелерді жобалаған. Мұнара биік және соғыс алаңдарының панорамалық көрінісін ұсынады. Мұнарада Борддон де ла Виктори деп аталатын, салмағы бір тоннан асатын қоладан жасалған өлім қоңырауы бар, ол ресми шараларда соғылады. Оны 1927 жылы американдық меценат Энн Торнберн Ван Бюрен сыйлаған. Мұнараның үстінде түнде соғыс алаңдарын жарықтандыратын қызыл-ақ түсті айналмалы "өлілердің шамшырағы" орналасқан. Клостер ұзын және 42 ішкі нишадан тұрады.
The architects of the ossuary were Léon Azéma, Max Edrei, and Jacques Hardy. George Desvallières designed the stained glass windows. The tower is high and has a panoramic view of the battlefields. The tower contains a bronze death bell, weighing over , called Bourdon de la Victoire, which is sounded at official ceremonies. It was offered by an American benefactor, Anne Thornburn Van Buren, in 1927. At the top of the tower is a rotating red and white "lantern of the dead", which shines on the battlefields at night. The cloister is long and contains 42 interior alcoves.