Канада саяхатшысы және кәсіпкері Малькольм Камерон

Кіріспе

Канадалық саясаткер және кәсіпкер Малкольм Кэмерон (25 сәуір 1808 – 1 маусым 1876) – канадалық кәсіпкер және саясаткер болған.

Ерте өмір

Ол 1808 жылы Төменгі Канададағы Труа-Ривьер қаласында дүниеге келді және Жоғарғы Канададағы Ланарк округінде өсті. 15 жасқа келгенде Монреаль аймағында жұмысқа орналасты, бірақ кейін білімін аяқтау үшін Перт қаласына қайтып оралды.

Іскерлік мансап

1828 жылы Кэмерон Перт аймағында саудагер атанды. Оған бір жыл бұрын Порт-Сарнияда (кейін Сарния) жалпы мақсаттағы дүкен ашқан еді. 1837 жылы ол сонда көшіп өтті. Сол жылы ол Үстіңгі Канада көтерілісі кезінде Аллан Непьер МакНабпен бірге қызмет етті. Ол сонымен қатар Порт-Сарния аймағында диірмендер салған, тауар тасымалдау ісіне араласқан және ағаш кесіп сатумен айналысатын кәсіпорын құрған.

Саяси мансап

1836 жылы ол Жоғарғы Канаданың 13-ші Парламентіне Ланарк округін өкілдік еткен, орташа реформатор ретінде сайланды. Төменгі Канада мен Жоғарғы Канаданың бірігуі нәтижесінде Канада провинциясы құрылғаннан кейін, ол Канада провинциясының бірінші Парламентіне сайланды, қайтадан Ланарк округін өкілдік етті. Алғашқыда Роберт Болдуинге қарсы болған ол, 1842 жылы оның үкіметін қолдады және кіріс инспекторы лауазымына тағайындалды. 1843 жылы ол астананы Монреальге көшіру туралы үкіметтік заң жобасын қолдамағандықтан, қызметтен кетті. 1847 жылға дейін ол Ланарк округін Заң шығарушы Ассамблеяда өкілдік етті. 1847 жылы ол Кент округіне сайланды, ал 1848 жылы қоғамдық жұмыстар жөніндегі көмекші комиссар болып тағайындалды, 1849 жылы отставкаға кетті. Камерон «Clear Grits» тобымен жақындаса бастады. Ол діни қызметкерлердің жерлерін жоюды және АҚШ-пен саудада өзара тиімділікке қол жеткізуді талап етті. 1851 жылы ол Хьюрон округінде тәуелсіз кандидат ретінде сайланды. Сонымен қатар, ол Кент округіндегі Артур Ранкинге қарсы Джордж Браунмен өткен қатал сайлауда қолдау көрсетті, бірақ Браун оңай жеңіске жетті. 1852 жылы ол үкіметте қызмет етті, ал 1853 жылы Пошта бас директоры болып тағайындалды. Бұл оның Теміржол комиссарлары кеңесінде қызмет еткенін және Гранд-Транк Теміржолы кеңесінде үкіметтің өкілі болғанын білдірді. 1854 жылы Камерон Оңтүстік Ланарк және Ламбтон округтерінде сайлауға түсті, бірақ екеуінде де жеңіске жетпеді. Ол Канада провинциясының 6-шы Парламентіне Ламбтон округінен тәуелсіз депутат ретінде сайланды; ол Александр Маккензидің інісі, реформатор кандидат Хоуп Флеминг Маккензиді жеңді. 1860 жылы ол Сент-Клэр бөлімінің Заң шығарушы кеңесіне сайланды, ал Хоуп Маккензи Ламбтон округінен қосымша сайлауда жеңіске жетті. 1863 жылы ол Джордж Пашаль Дебаратспен бірге патшайымның баспагері болып тағайындалды және 1869 жылға дейін қызмет етті. 1874 жылы ол 3-ші Канада Парламентіне Оңтүстік Онтарио сайлау округінде либералды кандидат ретінде сайланды. Ол 1876 жылы Оттавада қызмет етіп жүргенде қайтыс болды. Оның асырап алғаны саналған Малкольм Колин Камерон Хьюрон Оңтүстік және Хьюрон Батыс округтерінен Парламент мүшесі болды. Квебек провинциясындағы Камерон қалашығы оның құрметіне аталған (1980 жылдан бастап Бушеттің құрамына кіреді, Квебек).

In 1836, he was elected to the 13th Parliament of Upper Canada representing Lanark County as a moderate Reformer. Upon the formation of the Province of Canada by the union of Lower Canada and Upper Canada, he was elected to the first Parliament of the Province of Canada, again representing Lanark. He originally opposed Robert Baldwin, he supported his government in 1842 and was given the post of inspector of revenue. He resigned in 1843 because he could not support the government bill that moved the capital to Montreal. He continued to represent Lanark in the Legislative Assembly until 1847. In 1847, he was elected in Kent and, in 1848, was chosen to be assistant commissioner of public works, resigning in 1849. Cameron began to align himself with the Clear Grits. He pressed for the abolition of the clergy reserves and pushed for reciprocity in trade with the United States. In 1851, he was elected as an independent in Huron. He also supported Arthur Rankin in Kent against George Brown in a bitter campaign, although Brown won easily. He was given a post in the government in 1852 and, in 1853, became appointed Postmaster General. This also meant that he served on the Board of Railway Commissioners and he represented the government on the board of the Grand Trunk Railway. In 1854, Cameron ran in both South Lanark and Lambton, but was elected in neither. He was elected to the 6th Parliament of the Province of Canada as an independent representing Lambton; he defeated the Reform candidate Hope Fleming Mackenzie, the brother of Alexander Mackenzie. In 1860, he was elected to the Legislative Council for St. Clair division and Hope Mackenzie won the Lambton seat in a by election. In 1863, he was appointed Queen's Printer with George Paschal Desbarats, and served until 1869. In 1874, he was elected to the 3rd Canadian Parliament as a Liberal candidate in the riding of Ontario South. He died at Ottawa while in office in 1876. Malcolm Colin Cameron, who he is believed to have adopted, became a Member of Parliament for Huron South and Huron West. Cameron Township in Quebec was named in his honour (since 1980 part of Bouchette, Quebec).