«Beauharnais v. Иллинойс» ісі және АҚШ Конституциясының бірінші поправшасы
Beauharnais v. Illinois
Beauharnais v. Illinois ісі (1952) – АҚШ Жоғарғы Сотының нәсілшілдік сөздерге қатысты шешімі. Бірінші түзетуге шектеулер, либел заңдары, нәсілдік дискриминация.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бохарнаис Иллинойс штатына қарсы, 343 U. S. 250 (1952) – 1952 жылы АҚШ Жоғарғы Сотында қарастырылған іс. Ол Иллинойс штатының заңын қолдады, бұл заң бойынша кез келген жазба немесе сурет, егер ол кез келген раса, түс, дін немесе дінге жататын азаматтардың "әдепсіздігін, қылмыстылығын, ұятсыздығын немесе ізгіліксіздігін" бейнелесе, оны жариялау немесе көрсету заңсыз деп танылды. Бұл іс ең алдымен АҚШ-тың артық сөздерге (құмарлыққа) қатысты заңдарын бұзуы мүмкін жек көрушілік сөздердің түрлері Бірінші түзетумен қорғалмайды деген заңдық негізді қамтамасыз еткенімен белгілі. Америкалық «Ақ шеңбер лигасы» президенті болған Джозеф Бохарнаис Чикаго қаласының мэрі мен қалалық кеңесіне «қара нәсілділердің ақ нәсілділердің, олардың мүліктерінің, тұрғын аудандарының және жеке тұлғаларының құқығын бұзуын тоқтатуға» шақыратын үндеу қағазын таратқан. Соттың оның қылмыстық айыпталуын және 200 долларлық айыппұл салуын Иллинойс Жоғарғы Соты қолдады, ал АҚШ Жоғарғы Соты он төртінші түзетуге сәйкес әділ сот процесіне қатысты шағымды қабылдамағаннан кейін оны растады. Өз пікірінде судья Франкфуртер кінәлі тараптың сөйлеген сөзі артық сөздерге (құмарлыққа) қатысты заңды бұзғанын және сондықтан Бірінші және он төртінші түзетулердің қорғауынан тыс екенін айтты. Өз қарсы пікірінде судья Блэк Пиррдің Эпирлік жеңісі туралы еске түсіріп, оның сөзін келтірді: «Егер азшылық топтары осы шешімді өздерінің жеңісі деп есептейтін болса, олар осы ежелгі ескертудің маңыздылығын қарастыруы керек: «Мұндай тағы бір жеңіс мені құртар еді»".
Beauharnais v. Illinois, 343 U. S. 250 (1952), was a case that came before the United States Supreme Court in 1952. It upheld an Illinois law making it illegal to publish or exhibit any writing or picture portraying the "depravity, criminality, unchastity, or lack of virtue of a class of citizens of any race, color, creed or religion". It is most known for giving a legal basis to some degree that forms of hate speech that may be deemed to breach US libel law are not protected by the First Amendment. The petitioner, Joseph Beauharnais, who served as the president of the White Circle League of America, a white supremacist group, had distributed a leaflet "setting forth a petition calling on the Mayor and City Council of Chicago 'to halt the further encroachment, harassment and invasion of white people, their property, neighborhoods and persons, by the Negro.'" His criminal conviction by the trial court and $200 fine was sustained by the Illinois Supreme Court, and upheld by the U. S. Supreme Court after it rejected a Fourteenth Amendment due process challenge. In his opinion, Justice Frankfurter argued that the speech conducted by the defendant had breached libel and so was reasoned to be outside the protection of the First and Fourteenth Amendments. In his dissenting opinion, Associate Justice Black quoted Pyrrhus of Epirus by alluding to the term Pyrrhic victory: "If minority groups hail this holding as their victory, they might consider the possible relevancy of this ancient remark: 'Another such victory and I am undone'".
Кейінгі тарихы
Бохарнаистің шешімі күшін жойған жоқ болса да, «Нью-Йорк Таймс компаниясы» – «Суливанға қарсы» (1964), «Р.А.В.» – «Сент-Пол қаласына қарсы» (1992) және «Бранденбург» – «Огайоға қарсы» (1969) сияқты Жоғарғы Соттың кейінгі шешімдері сөз бостандығын қорғауға көбірек баса назар аударды.
Although Beauharnais has not been overturned, subsequent Supreme Court decisions such as New York Times Co. v. Sullivan (1964), R. A. V. v. City of St. Paul (1992), and Brandenburg v. Ohio (1969) have adopted a more speech protective position.