Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Эсташ шайқасы – 1837 жылғы төменгі Канада көтерілісіндегі шешуші шайқас, онда үкімет әскерлері 14 желтоқсанда Сент-Эсташтағы қалған негізгі патриоттар лагерін жеңді.
1837 decisive battle in Lower Canada Rebellion
The Battle of Saint Eustache was a decisive battle in the Lower Canada Rebellion in which government forces defeated the principal remaining Patriotes camp at Saint Eustache on December 14, 1837.
Кіріспе
Сент-Карл жеңісінен кейін үкіметтік күштер солтүстікке қарайғы патриоттар лагерлеріне, оның ішінде Сент-Бенуа және Сент-Эустахтағы лагерлерге шабуылға дайындалу мүмкіндігіне ие болды. Джон Колборн басқарған үкіметтік күштер 1-ші және 32-ші жаяу полктерінен 1280 тұрақты әскерден тұрды және артиллерия мен 220 адал еріктілердің қолдауымен, жаңадан келген 83-ші жаяу полкімен күшейтілді. Патриоттар ұйымы жайлы болды, көптеген мүшелерінде тіпті қару да болмады. Олар 800 жауынгер жиналады деп есептеді, бірақ ақырында Жан Оливье Шенье мен Амури Жирод басқарып, 201 адамды ғана дайындады. Олар монастырь, шіркеу, пасторлық үй және ауыл орталығындағы үйлерде бекініп қалды. Амури Жирод шайқас басталғанда, Сен-Бенуадан күш алу үшін кетіп қалды. Оны ұлтқа опасыздық жасады деп күдіктенген патриоттар оны қуды, соңында ол өзін-өзі өлтірді.
After the victory at Saint Charles, the government forces were in a position to prepare attacks on Patriote camps to the north, including those at Saint Benoît and Saint Eustache. The government force, led by John Colborne, numbered 1,280 regular soldiers from the 1st and 32nd Regiments of Foot and reinforced by the newly arrived 83rd Regiment of Foot, supported by artillery and 220 Loyalist volunteers. The Patriote organization was primitive; many members did not even have firearms. They thought they could get 800 combatants, but eventually fielded only 201 men, led by Jean Olivier Chénier and Amury Girod. They lay barricaded in the convent, the church, the rectory and the manor in the centre of the village. Amury Girod left as the skirmish was sparked, supposedly to get reinforcements at Saint Benoît. Suspected of treason, fellow Patriotes went after him, and he would eventually commit suicide.
Шайқас
Ұрыс орнында Колборн өз әскерлерін ауылдың төңірегіне орналастырып, жауынгерлерін жүйелі түрде алға жылжытып, қорғаушыларды қысымға алды. Түске таяу ол артиллерияға ауылдың ортасына атуға, содан кейін басты көше бойымен жылжып, көптеген патриоттар паналаған шіркеудің есіктерін бұзуға бұйрық берді. Бірінші жаяу полкінің екі ротасы жақын жердегі пасторлық үйді басып алып, оны өртеп жіберді, түтін шіркеуді қорғағандардың көруін қиындату үшін. Содан кейін 1-ші жаяу полкінің гранатшылары поместьени басып алып, оны да өртеп жіберді. Олар шіркеуге кіре алды, алдымен сакральды өртеп, сосын балкондағы патриоттардың атысына түсіп, шегінді. Өртке оранған шіркеуде патриоттар терезеден секіріп шығуға тырысты, сонда Жан Оливье Шенир де қашып құтылуға әрекеттенді. Бірақ ол дереу қаза тапты. Үкімет әскерлері өрттен құтылу үшін терезеден секіріп шыққан көтерілісшілерді атып тастады. Осы сәтте үкімет әскерлері аяусыз күресте соңғы шабуылға көшті. Патриоттар үшін бұл апатты шайқас кем дегенде 4 сағатқа созылды; 70 патриот қаза тапты, ал үкімет әскерлерінен тек үш сарбаз ғана қаза болды.
At the battle site, Colborne placed his troops around the village and had his soldiers advance systematically to tighten the vice on the defenders. Towards noon, he ordered the artillery to open fire on the centre of the village and then to advance up the main street and break down the doors of the church, where many Patriotes had taken refuge. Two companies of the 1st Regiment of Foot were able to take the rectory nearby, and they set it on fire so that the smoke would make it difficult for those defending the church to see. The grenadiers of the 1st Regiment of Foot then took the manor and set it on fire as well. They were then able to enter the church through the vestry, which they also torched prior to withdrawing under the fire of the Patriotes in the balcony. Caught in the burning church, the Patriotes tried to get out by jumping from the windows, where Jean Olivier Chénier finally attempted an escape. However, he was swiftly killed. The government forces fired at the rebels as they jumped out the windows to escape the fire. At this point the government troops made a final assault in a merciless struggle. This disastrous battle for the Patriotes lasted at least 4 hours; 70 Patriotes were killed, against only three government soldiers.
Салдары
Кейінгі күндері әскерилер мен еріктілер Дюс-Монтайн аймағын мұқият іздеді. Сент-Эвсташ және Сент-Бенуа өрт сөндіруге келмейтіндейдей жанып кетті. Сент-Жоахим, Сент-Схоластик және Сент-Терезада әскер көтерілісшілердің басшыларының үйлерін өртеп тастады. Көтерілісшілердің бір бөлігі Канада-АҚШ шекарасына қашуға тырысты, бірақ жүздеген адамдар тұтқынға алынды. Патриоттардың жетекшілері, доктор Вулфред Нельсон және журналист Жан-Филипп Буше Белльвиль де олардың арасында болды. Кейбіреулері Австралиядағы Жаңа Оңтүстік Уэльс жазалау колониясына жер аударылды. Сиднейдегі Канада шығанағы осы аймақты құрылысына көмектескен бұл тұтқындардың құрметіне аталған.
In the days that followed, soldiers and volunteers scoured the county of Deux Montagnes. Saint Eustache and Saint Benoît were burned in a fire. In Saint Joachim, Sainte Scholastique and Sainte Thérèse, the army burned the houses of the rebellion's leaders. Some of the rebels tried to make it to the Canada–US border, but hundreds were taken prisoner. Patriote leaders Dr. Wolfred Nelson and the journalist Jean Philippe Boucher Belleville were among them. Some were taken to the penal colony of New South Wales in Australia. The suburb of Canada Bay in Sydney is named for these prisoners who helped build the area.
Ескерту
Шіркеу өртеніп, қирады, тек қасбеті ғана сақталды. Шіркеудің қалған бөлігі қайта жаңартылды. Қасбетте британдықтардың зеңбірегінен түскен оқ іздері әлі де көрініп тұр.
The church was burnt and destroyed, except for the facade, which still exists. The rest of the church has been rebuilt. The facade still shows the marks of British cannon impacts.