Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бизнесмен және саясаткер, Канада провинциясы (1798-1865)
Businessman and politician, Province of Canada (1798 1865)
Джеймс Моррис (1 қараша 1798 – 23 қыркүйек 1865) – Канада Батысындағы бизнесмен, банкир және саяси қайраткер. Ол реформатор ретінде Канада провинциясының заң шығарушы жиналысының мүшесі болды. Кейін ол Заң шығарушы Кеңестің төрағасы қызметін атқарды. Ол сондай-ақ провинцияның Атқарушы кеңесінің мүшесі де болды.
James Morris (November 1, 1798 – September 23, 1865) was a businessman, banker and political figure in Canada West. He was a member of the Legislative Assembly of the Province of Canada, as a Reformer. He was later a member of the Legislative Council, serving as the Speaker of the Legislative Council. He was also a member of the Executive Council of the province.
Отбасы және ерте өмірі
Моррис 1798 жылы Шотландияның Ренфрушир графтығындағы Пейсли қаласында дүниеге келді. Оның отбасы Британдық Солтүстік Америкаға көшіп, 1808 жылы Жоғарғы Канададағы Элизабеттаунға (кейін Броквилл) қоныстанды. Ол Төменгі Канададағы Сорелде, кейіннен Төменгі Канада көтерілісінің көшбасшыларының бірі болған Вулфред Нельсонның әкесі басқарған мектепте білім алды. Моррис Кингстон қаласының тұрғыны, Эдмунд Мурнидің әпкесі Эмили Розамонд Мурниге үйленді, ол кейіннен Гастингс округі үшін Заңнамалық Ассамблеяға сайланды. Ол Уильям Гамильтон Меритт пен Исаак Бьюкененмен де жұмыс байланыстарын орнатты, олар екеуі де Заңнамалық Ассамблеяда қызмет еткен табысты кәсіпкерлер еді. Моррис Кингстондағы Квинс колледжінің (кейін Квинс университеті) құрылуына қатысты. Ол университет қаражатының алғашқы төрт қамқоршысының бірі болды. Моррис үнемі реформа тарапынан дауыс берді. Бірінші Парламенттің алғашқы сессиясында ол Канаданың бірігуін қолдаған көптеген орташа реформаторлармен бірге дауыс берді, бірақ генерал-губернатор лорд Сиденхэмнің үкіметіне қарсы дауыс берген Роберт Болдуин басқаратын радикалды реформаторлармен де бірікті. Бірінші Парламенттің келесі сессияларында ол көбінесе Болдуиннің тобымен бірге дауыс берді, генерал-губернаторлардың ұстанымдарына қарсы шықты. 1844 жылы ол Заңнамалық Кеңеске тағайындалды. 1853 жылдан 1854 жылға дейін Заңнамалық Кеңестің спикері болды және 1858 жылы Браун-Дориан әкімшілігіне қайта тағайындалды. 1851 жылдан 1854 жылға дейін, 1858 жылы және 1862 жылдан 1863 жылға дейін Моррис провинцияның Атқарушы Кеңесінің мүшесі болды. 1851 жылы ол Канада провинциясының алғашқы почта басқармасының басшысы болды, сонымен қатар Теміржол комиссарлары кеңесінде және Гранд-Транк Теміржолы кеңесінде үкіметтің өкілі ретінде қызмет етті. 1862 жылдан 1863 жылға дейін бас қазынашы болып жұмыс істеді.
Morris was born in Paisley, Renfrewshire, Scotland in 1798. The family emigrated to British North America, eventually settling with his family at Elizabethtown (later Brockville) in Upper Canada in 1808. He was educated at Sorel in Lower Canada, at a school operated by the father of Wolfred Nelson, who was later one of the leaders of the Lower Canada Rebellion. Morris married Emily Rosamond Murney of Kingston, sister of Edmund Murney, who was later elected to the Legislative Assembly for Hastings. He also formed working relationships with William Hamilton Merritt and Isaac Buchanan, two successful businessmen who would also serve in the Legislative Assembly. Morris was involved in the founding of Queen's College, later Queen's University, at Kingston. He was one of the four original trustees of the university funds. Morris was a consistent vote for Reform. In the first session of the first Parliament, he joined most of the moderate Reformers in voting in support of the union of the Canadas, but also voted with the more radical Reformers under Robert Baldwin in opposing the government of the Governor General, Lord Sydenham. In subsequent sessions of the first Parliament, he generally voted with Baldwin's group, opposing the positions of the Governors General. In 1844, he was appointed to the Legislative Council. He was speaker of the Legislative Council from 1853 to 1854 and was appointed again for the Brown Dorian administration in 1858. From 1851 to 1854, in 1858, and from 1862 to 1863, Morris was a member of the Executive Council of the Province. In 1851, he became the first Postmaster General for the Province of Canada, serving ex officio on the Board of Railway Commissioners and representing the government on the board of the Grand Trunk Railway. He served as receiver general from 1862 until 1863.
Әскери қызмет
Карьерасы барысында Морис Жоғарғы Канада милициясында бірнеше лауазымды атқарды. 1821 жылдың 20 тамызында ол Джонстаун округіндегі Карлтон милициясының 2-ші батальонында лейтенант болып тағайындалды. 1828 жылдың маусым айында подполковник шеніне көтеріліп, 3-Лидс жеңіл жаяу әскеріне қолбасшылық етті. 1838 жылдың қарашасында, 1837-1838 жылдардағы көтерілістер кезінде Морис Броквиллдегі денелі милицияға қолбасшылық етті, және 20 қарашада олар Броквиллдегі активтік қызметке жіберілді. Денелі милиция 1839 жылдың қаңтарына дейін қаланың күзетінде болды. Подполковник Морис 1846 жылдың 5 қарашасында Лидс милициясының 1-ші батальонына қолбасшы болып тағайындалды.
Throughout his career Morris held a series of commissions in the Upper Canada Militia. He was appointed a Lieutenant in the 2nd Battalion of Carleton Militia in the Johnstown District on August 20, 1821. In June 1828, he was promoted to Lieutenant Colonel and took command of the 3rd Leeds Light Infantry. In November 1838, during the Rebellions of 1837 38, Morris commanded the Brockville Embodied Militia, placed on active service in Brockville on November 20. The Embodied Militia remained on guard in the town until January 1839. Lt Col. Morris was appointed to command of the 1st Battalion of Leeds Militia on November 5, 1846.
Өлім
Моррис 1863 жылы денсаулығына зиян келтіретін инсульт болғаннан кейін саяси өмірден шығуға мәжбүр болды. Ол 1865 жылы Броквиллде қайтыс болды.
Morris was forced to retire from political life in 1863, when he suffered a debilitating stroke. He died at Brockville in 1865.