Дэвид Лайв: Тікелей концерттік альбом 1974 жылғысы

Кіріспе

1974 жылы шыққан Дэвид Боуидің концерттік альбомы «David Live» — ағылшын музыканты Дэвид Боуидің 1974 жылы RCA Records лейблы арқылы жарық көрген алғашқы ресми концерттік альбомы. Альбом сол жылдың шілде айында Боуидің «Diamond Dogs Tour» тур аясындағы алғашқы кезеңінде, Филадельфия маңындағы Пенсильвания штатының Аппер-Дарби қалашығындағы «Tower Theater» сахнасында жазылған. Бұл тур Боуидің ең амбициялы жобасы болды, «Аштық қаласын» еске түсіретін декорациялар, «Diamond Dogs» альбомының апокалиптикалық атмосферасы және Майкл Камен басқаратын үлкен музыкалық топқа ие болды. Бұл альбомнан басқа, тур Алан Йентобтың «Cracked Actor» (1975) фильмінде, сондай-ақ «Cracked Actor (Live Los Angeles '74)» (2017) және «I'm Only Dancing (The Soul Tour 74)» (2020) архивтік концерттік жазбаларында да бейнеленген. «David Live» Боуидің «Ziggy Stardust» глэм-рок дәуірінен «Young Americans» альбомының «пластикалық жанына» қарай өту кезеңін көрсетеді. Бұл альбом Боуидің «All the Young Dudes» әнін алғаш рет жариялағанымен де ерекшеленеді, бұл ән бастапқыда 1972 жылы Mott the Hoople тобының сол аттас альбомына берілген болатын. «Space Oddity» әні (альбомның 2005 жылғы қайта шығарылысына дейін жарияланбаған) үшін Боуи телефонға ұқсас радио микрофоны арқылы ән шырқады, ол сахнадан жоғары көтеріліп, төмен түсірілді.

«David Live» музыка сыншыларынан шығуымен бірге көбінесе жағымсыз пікірлер алды. «New Musical Express» журналына жазған Чарльз Шаар Мюррей «David Live» альбомын «ашықтан-ашық өнеркәсіп пен өзін-өзі пародизациялаудың» мысалы деп санайды, ал жалпы сапасы біркелкі емес деп қорытындылады. Дегенмен ол «Rock 'n' Roll Suicide» әнінің орындалуын осы күнге дейін ең жақсы деп бағалады. «Melody Maker» журналының Chris Charlesworth-і Боуидің дауысын «қақаңыр, құлаққап және көбінесе дұрыс емес» деп сынға алды. «Creem» журналында Лестер Бангс музыканы сүйемелдейтін тиісті визуализациясыз концерттік альбомның «көктемгі газ» сияқты екенін жазды. 1975 жылғы қаңтарда осы журналға Роберт А. Хэлл оны «Diamond Dogs» альбомынан жақсы деп тапты, бірақ оның басты кемшілігі — осы альбомнан тым көп тректердің енгізілуі, ал «The Man Who Sold the World» және «Pin Ups» (1973) альбомдарынан көбірек тректер қосуды қалағанын айтты. «The Village Voice» газетіндегі тәжірибелі сыншы Роберт Кристагау альбомға өте теріс пікір білдірді, ол былай деді: «Артист өзінің көмекейінің ең төменгі шегіне жетті, [альбом] бос сөздерге толы пессимизмге және ареналық рокқа толы, ал жанды әуендер оны одан да нашарлатады». «United Press International» агенттігі үшін есеп берген Брюс Мейер «David Live» альбомын Боуидің «Ziggy Stardust» (1972) альбомынан бергі ең жақсы жұмысы деп санады, бірақ орындаушының тікелей эфирдегі бейнесі музыкада толыққанды бейнеленбегенін атап өтті. «Cincinnati Enquirer» газетінің Jim Knippenberg Боуиді тікелей эфирдегі өнері үшін мақтады, LP-ні «керемет» деп атады. «David Live» альбомына қатысты пікірлер әртүрлі. «AllMusic» үшін жазған Стивен Томас Эрлевин «David Live» альбомына аралас пікір берді. Ол «Knock on Wood» және «All the Young Dudes» сияқты тректерді мақтады, бірақ жалпы қорытындысында былай деді: «David Live негізінен тарихи құжат ретінде қызығушылық тудырады, бірақ фанаттар үшін оны құнды ету үшін жеткілікті жақсы материал бар». Мик Джаггер сол кезде альбом туралы пікір білдіріп, «Knock on Wood» әнін «қорқынышты» деп атады, сондай-ақ: «Егер мен осы альбом үшін осындай сынға ұшырасам, мен ешқашан жазбақ емеспін. Ешқашан». Боуи кейінірек «David Live — Зиггидің соңғы өлімі болды. Ал мұқабадағы сурет. Құдай-ау, мен жаңа ғана қабірден шыққандаймын. Мен өзімді дәл осылай сезіндім. Бұл альбом «Дэвид Боуи тірі және сау және тек теорияда ғана өмір сүреді» деп аталуы керек еді» деді. Альбом АҚШ-та 8-орынды, ал «Knock on Wood» синглы Ұлыбританияда 10-орынды иеленді. 2005 жылы қайта шығарылған альбомда түпнұсқалық концерттерден барлық әндердің тізімі және Тони Висконти жасаған жаңа микс қосылды, ол бұрынғы релиздерге қарағанда жақсырақ сапаға ие болды.

David Live received primarily negative reviews from music critics on release. Writing for the New Musical Express, Charles Shaar Murray considered David Live to be an example of "outright artifice and self parody", overall finding it uneven in quality. He nevertheless praised the rendition of "Rock 'n' Roll Suicide" as the finest performance of the song to date. Chris Charlesworth of Melody Maker was critical of Bowie's voice, calling it "hoarse, throaty and often off key". In Creem, Lester Bangs wrote that without the proper visuals to accompany the music, the live album is a "dismal flatulence". Reviewing for the same magazine in January 1975, Robert A. Hull was more positive, finding it to be better than Diamond Dogs; he considered its major flaw to be the inclusion of too many tracks from that album, wishing he had included more tracks from The Man Who Sold the World and Pin Ups (1973). In The Village Voice, veteran critic Robert Christgau was very negative towards the album, stating "The artiste [is] at his laryngeal nadir, [the album is] mired in bullshit pessimism and arena rock pandering — and the soul frills just make it worse." Reporting for the United Press International, Bruce Meyer considered David Live Bowie's finest record since Ziggy Stardust (1972), but noted that the artist's presence as a live act was not fully captured in the music alone. The Cincinnati Enquirers Jim Knippenberg likewise praised Bowie as a live act, calling the LP "excellent". Retrospectively, David Live continues to receive mixed reactions. Reviewing for AllMusic, Stephen Thomas Erlewine gave David Live a mixed review. He gave praise to certain tracks, such as "Knock on Wood" and "All the Young Dudes", but overall concluded: "David Live is primarily of interest as a historical document, yet there's enough good material to make it worthwhile for fanatics." Mick Jagger commented about the album at the time, saying he thought "Knock on Wood" was "awful", stating: "If I got the kind of reviews that he got for that album, I would honestly never record again. Never." Bowie later commented that "David Live was the final death of Ziggy And that photo on the cover. My God, it looks like I've just stepped out of the grave. That's actually how I felt. That record should have been called 'David Bowie Is Alive and Well and Living Only in Theory'". and No. 8 in the US. "Knock on Wood" was released as a single, reaching No. 10 in the UK. A reissue of the album in 2005 finally included a complete song list from the original concerts plus a new mix by Tony Visconti, said to be an improvement over the fidelity of previous releases.

Қайта шығарылғандар

Бұл альбом алғаш рет 1990 жылы Rykodisc/EMI компаниясымен CD форматында шығарылды, оған "Time" және "Here Today, Gone Tomorrow" бонус тректері, сондай-ақ Боуидің өзінің тобын тыңдаушыларға таныстыруы қосылған. 2005 жылы EMI/Virgin компаниясы альбомның жаңа нұсқасын CD форматында қайта шығарды, онда екі қосымша бонус трек болды: "Panic in Detroit" (бұл нұсқа бұрын Ұлыбританияда "Knock on Wood" синглінің B жағы ретінде шығарылған және 1982 жылғы Rare жинағында қайта жарық көрген) және "Space Oddity". Сондай-ақ, бұл және бұрынғы бонус тректер бастапқы сетлист бойынша дұрыс ретпен орналастырылды және Тони Висконти жаңа микс жасады. Соңғысы 2017 жылы CD және винил форматтарында жеке шығарылды.