Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әскери шын
Military rank
Маман – кейбір елдердің қарулы күштеріндегі әскери шын. АҚШ Қарулы Күштерінің екі тармағы осы шынды қолданады. Бұл АҚШ армиясының төрт кіші сабақтан тұратын шенінің бірі, қара жеке (PVT), қара жеке (PV2) және қара жеке бірінші сыныптан жоғары, және жалақы бойынша ефрейторға тең; АҚШ Ғарыш күштерінде маманның төрт дәрежесі сержант шенінен төменгі төрт кіші сабақты қамтиды.
Specialist is a military rank in some countries' armed forces. Two branches of the United States Armed Forces use the rank. It is one of the four junior enlisted ranks in the United States Army, above private (PVT), private (PV2), and private first class and is equivalent in pay grade to corporal; in the United States Space Force, four grades of specialist comprise the four junior enlisted ranks below the rank of sergeant.
Тайвань
Маман (shàngděngbīng, "жоғары дәрежелі әскер") – Қытай Республикасы армиясындағы капралдан кейінгі әскери шен және НАТО стандарты бойынша OR 3 кодына ие.
Specialist ( shàngděngbīng, "upper rank soldier") is a rank in the Republic of China Army next to the rank of corporal, and has the NATO equivalent code of OR 3.
Кәсіптер мен мамандықтар (19021920)
1920 жылы әскердегі лауазымдық және жалақы жүйесі күрделі өзгерістерге ұшырады. Барлық қатардағы және кіші офицерлік шендер 128 түрлі белгі мен бірнеше жалақы сатысынан тек жеті шен белгісі мен жеті жалақы сатысына дейін азайтылды, олар ең төменгі жетінші сатыдан ең жоғары бірінші сатыға дейін сандармен белгіленді. Екінші санатта екі атақ болды: үш жолақ, екі «роккер» және ортасында ромб (алмаз) орналасқан бірінші сержант; және үш жолақ пен екі «роккерден» тұратын техникалық сержант. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін бірінші сержант шені бірінші санатқа көтерілді және ортасында ромбы бар үшінші «роккер» қосылды, бұл оны бас сержанттан ажырату үшін жасалды. Шен белгілеріне орналастырылған арнайы белгілерді тағу жойылды, олардың орнына шеврон мен доғалардың бірыңғай жүйесі енгізілді.
In 1920, the Army rank and pay system received a major overhaul. All enlisted and non commissioned ranks were reduced from 128 different insignias and several pay grades to only seven rank insignias and seven pay grades, which were numbered in seniority from seventh grade (lowest) to first grade (highest). The second grade had two rank titles: first sergeant, which was three stripes, two rockers, and a lozenge (diamond) in the middle; and technical sergeant, which was three stripes and two rockers. By World War II, the rank of first sergeant had been elevated to first grade and a third rocker was added, with the lozenge in the center to distinguish it from master sergeant. The wearing of specialist badges inset in rank insignia was abolished, and a generic system of chevrons and arcs replaced them.
Жеке / маман (1920-1942 жж.)
1920 жылдан 1942 жылға дейін алтыншы және жетінші сыныптағы әскершілер үшін "қатардағы маман" немесе "қатардағы, маман" деп аталатын рейтинг (шін емес) болды, ол алты санатқа бөлінді (ең төменгісі – алтыншы санат, ең жоғарысы – бірінші санат). Олар қатардағы маман немесе қатардағы әскершімен бірдей дәрежеде саналды, бірақ негізгі жалақысына қосымша, мамандық деңгейіне сәйкес жалақы алатын. Санаттар тек біліктілікті көрсететін, билікті емес, және маман өзінің тиісті қатардағы әскерші шінінен жоғары емес еді. Ресми түрде мамандар қатардағы маманның бір шевронын тағайындап киетін, себебі олардың шінін көрсету үшін арнайы белгілерге рұқсат берілмеген. Бірақ, командирдің қалауы бойынша, маманға өз шінінің шевронының астына бірден алтыға дейін қосымша рокер тағуға рұқсат етілуі мүмкін (алтыншы санат үшін бір рокер, ал бірінші санат үшін ең көп алты рокер). Мұндай белгілер каталогтар немесе әскери базаның дүкені (PX) арқылы саудаға түсірілетін, сондай-ақ кіріктірілген таңбалары бар түрде тапсырыс беруге болады.
From 1920 to 1942, there was a rating (not a rank) for men of the sixth and seventh grades designated "private first class, specialist", or "private, specialist," that was graded in six classes (the lowest being sixth class and the highest being first class). They were considered the equal of a private first class or private in authority, but drew additional pay in relationship to the specialist level possessed on top of their base pay. The classes only indicated competency, not authority, and a specialist did not outrank another man of his respective non specialist rank. Officially, specialists wore the single chevron of a private first class because no special insignia was authorized to indicate their rank. Unofficially, a specialist could be authorized, at his commander's discretion, to wear one to six additional rockers (one rocker for sixth class, and a maximum of six rockers for first class) under their rank chevron to denote specialty level. Such insignia was commercially available through catalogs or the base Post Exchange (PX) and could also be ordered with inset trade badges.
Техник (1942-1948 жылдар)
1-сынып 2-сынып 3-сынып 4-сынып 5-сынып 6-сынып 7-сынып Белгісіз Мастер сержант Басты сержант Техникалық сержант Штаб сержант Техник үшінші сынып Сержант Техник төртінші сынып Капрал Техник бесінші сынып Қайратты сарбаз Жеке сарбаз М/Сгт. Басты сержант. Т/сержант. Сержант. Т/3. Сержант. T/4. КП. Т/5. КПК. Әскери. 1942 жылдың 8 қаңтарында техник дәрежесі жеке/маман дәрежесін алмастыру үшін енгізілді, ол 1942 жылдың 30 маусымында тоқтатылды. Бастапқыда бұл техникалық мамандарға оларды офицерлер деп санау арқылы көбірек билік берді. Алайда, жоғары лауазымды офицерлер арасындағы шатасу және моральдың төмендеуі 1943 жылдың соңында армияның бұл ұстанымын өзгертуге әкелді, содан кейін техниктер бұдан былай офицерлік мәртебеге ие болмады. 1942 жылдың 4 қыркүйегінен бастап, техниктер оңай анықтау үшін шеврон астында "Т" әрпінің белгісін тақты. Техниктер барлық офицерлерден жоғары және төменгі жалақы деңгейіндегі әскери қызметшілерден жоғары саналды, бірақ бірдей немесе жоғары жалақы деңгейіндегі офицерден төмен. Мысалы, үшінші сыныптағы техник сержанттардан (4-сынып) және одан төмен сатыдағылардан жоғары тұрды, бірақ штаб сержанттарынан (3-сынып) және жоғары сатыдағылардан төмен тұрды. Техниктерге де, сол жалақы дәрежесіндегі офицерге де бірдей жолдама берілді: бесінші сыныптағы техникке – капрал, төртінші сыныптағы техникке – сержант, ал үшінші сыныптағы техникке – штаб сержант деп жолдама берілді. 1955 жылдың 1 шілдесінде төрт мамандық дәрежесі құрылды: үшінші сыныптың маманы (E4 немесе SP3), екінші сыныптың маманы (E5 немесе SP2), бірінші сыныптың маманы (E6 немесе SP1) және мастер маман (E7 немесе MSP). Белгісі сары түсті, қара көк түстегі фонға, ортасында General Service Army Eagle орнатылған. Бұл әйелдер үшін офицерлік жолақтарымен бірдей 5 см ені бар еді. Мамандарды офицерлерден ажырату үшін жолақтар офицерлік жолақтарымен бірдей болды, бірақ оларды ажырату үшін кері бұрылды. SP2 (E5), SP1 (E6) және MSP (E7) аға мамандықтары бүркіт үстінде бір, екі немесе үш сары доғамен көрсетілген. 1956 жылы Армияның жасыл формасы қабылданды. 1958 жылы мамандық белгісі үлкенірек, кеңірек және дөңгелек болып қайта жасалды. 1961 жылы әскери жолақтар көк түстегі сарыдан жасыл түстегі алтын түсті сарыға ауыстырылды. 1958 жылы қорғаныс министрлігі әскери қызметшілерге толық мансаппен қатар қосымша жоғарылау мүмкіндіктерін беру үшін екі жалақы деңгейін қосты. Осылайша, тану алты мамандыққа ауыстырылды, ал жалақы дәрежесі атау атауына байланысты болды: төртінші маман (E 4), бесінші маман (E 5), алтыншы маман (E 6), жетінші маман (E 7), сегізінші маман (E 8) және тоғызыншы маман (E 9). Spec./8 және Spec./9 "Супер Грейдтерге" тиісінше бүркіт астындағы бір және екі алтын шеврон берілді. CSM Дэниел К. Эльдер түсіндіреді: "1968 жылы армия командалық сержант майор дәрежесін қосқанда, E 8 және E 9 мамандық дәрежелері жойылды". Автоматты түрде шығарылған құжаттарда (өткізу бұйрықтары, демалыс және табыс есептері, бөлімшелердің жұмысшыларының есептері, басқалары) SP4 қолданылуы жаңа қысқартуды қабылдауға кедергі келтірді (және, аздап, қысқартылмаған дәрежесінде "4" болмауы) компьютерлік құжаттарға тиісті терминдегі соңғы сөз ретінде қараған жеке сарбаздар. Мамандық (E 4) - бұл бірінші сыныпты жекеменшіктер екі жыл қызмет еткеннен кейін жоғарылатылады, бірақ PFC-тер 18 ай қызмет еткеннен кейін және 6 ай қызмет еткеннен кейін мамандық дәрежесіне көтерілуі мүмкін. Ол капралдан (сонымен қатар E 4) қарағанда әлдеқайда жиі беріледі. Бастапқы басшы курсын (BLC) бітірген және жоғарылатуға ұсынылған мамандар одан әрі жоғарылату алдында капралға айналады. Әскери мәдениеттің бұл өзгеруі 2021 жылдың 1 шілдесінен бастап белсенді армия мен Ұлттық гвардияға, сондай-ақ армия резервтеріне қатысты; армия резервінің өзгеруі 2021 жылдың 1 қазанында жоспарланған. 2016 жылдың шілде айына қарай Армияның 473 844 сарбазының 115 033-і мамандық дәрежесін иеленіп, АҚШ армиясындағы ең көп таралған дәреже болып табылады. Әдетте, жаңадан жалдалған офицерлер кандидаттары ОКШ-ға (офицерлер кандидаттары мектебіне) ресми түрде оқуға түсуден бұрын мамандық дәрежесін алады, онда олар әкімшілік жағынан E 5 жалақы дәрежесіне көтеріледі, бірақ сержантқа (SGT) қарағанда "офицерлер кандидаты" (OC) деп аталады.
1st grade 2nd grade3rd grade4th grade5th grade 6th grade 7th grade No Insignia Master sergeant First sergeant Technical sergeant Staff sergeant Technician Third Grade Sergeant Technician Fourth Grade Corporal Technician Fifth Grade Private first class Private M/Sgt. 1st Sgt. T/Sgt. S/Sgt. T/3. Sgt. T/4. Cpl. T/5. Pfc. Pvt. On 8 January 1942, the rank of technician was introduced to replace the private/specialist rank, which was discontinued by 30 June 1942. Initially, this gave technical specialists more authority by grading them as non commissioned officers. However, confusion and lowered morale among senior NCOs led to the Army reversing this stance in late 1943, after which technicians no longer held non commissioned officer status. Beginning 4 September 1942, technicians wore a block "T" insignia under their chevrons for easier identification. Technicians were considered superior in rank to all NCOs and Enlisted of a lower paygrade, but inferior in rank to an NCO of equal or senior paygrade. For example, a Technician Third Grade outranked Sergeants (Grade 4) and below, but were outranked by Staff Sergeants (Grade 3) and above. Technicians were addressed the same as the corresponding non commissioned officer at the same pay grade: a technician fifth grade was addressed as corporal, a technician fourth grade as sergeant, and a technician third grade as staff sergeant.]] On 1 July 1955, four grades of specialist were established: Specialist third class (E 4 or SP3), specialist second class (E 5 or SP2), specialist first class (E 6 or SP1), and master specialist (E 7 or MSP). The insignia was yellow on a dark blue background, with the General Service Army Eagle set in the center. It was the same smaller 2 inch wide size as women's NCO stripes. To differentiate specialists from NCOs, the stripes were the same shape as NCO stripes—but were inverted to distinguish them. The senior specialist ranks of SP2 (E5), SP1 (E6), and MSP (E7) were indicated by one, two, or three yellow arcs over the eagle respectively. In 1956 the Army Green uniform was adopted. The specialist insignia was redesigned in 1958 to be larger, broader, and more rounded. The enlisted stripes were changed in 1961 from yellow on a blue backing to Goldenlite Yellow on a green backing. In 1958 the DoD added two pay grades to give enlisted soldiers more opportunities to progress through a full career with additional opportunities for promotion. Thus the recognition was changed to six specialist ranks, and the pay grade was tied into the rank designation: specialist four (E 4), specialist five (E 5), specialist six (E 6), specialist seven (E 7), specialist eight (E 8), and specialist nine (E 9). The "Super Grades" of Spec./8 and Spec./9 were respectively given one and two Goldenlite chevrons below the eagle. CSM Daniel K. Elder goes on to explain, "In 1968 when the Army added the rank of command sergeant major, the specialist ranks at E 8 and E 9 were abolished", The continued use of SP4 on automatically produced documents (transfer orders, leave and earnings statements, unit manning reports, inter alia) hampered the adoption of the new abbreviation (and, to a lesser extent, the absence of " 4" in the non abbreviated rank) by individual soldiers who viewed the computer produced documents as the final word on the proper term. The rank of specialist (E 4) is the typical rank to which privates first class are promoted after two years of service, although PFCs may be waived into the rank of specialist after 18 months' time in service and 6 months' time in grade. It is granted far more often than corporal (also E 4). Those specialists who are graduates of the Basic Leader Course (BLC) and who have been recommended for promotion become corporals before further promotion. This change in Army culture applied to the Active Army and the National Guard as of 1 July 2021, and to the Army Reserve; the Army Reserve change was scheduled to take place on 1 October 2021. As of July 2016 the rank of Specialist is the most common rank in the U. S. Army, being held by 115,033 of the Army's 473,844 soldiers. Typically, newly recruited officer candidates hold the rank of specialist when enlisted and during BCT (basic combat training) prior to their official enrollment into OCS (Officer Candidate School) where they will be administratively promoted to the pay grade of E 5 but are referred to as "officer candidate" (OC) as opposed to sergeant (SGT).
Мамандар (1941-1948 жж.)
1941 және 1948 жылдар аралығында АҚШ Әскери-теңіз күштері кіші офицерлердің жалақы деңгейіндегі «Маман» шені сақталды. Бұл, қарқынды дамып жатқан Әскери-теңіз күштеріне қажетті тікелей тағайындалған азаматтық сарапшыларды қабылдау үшін жасалған. Теңізші әдетте, мамандығын көрсететін әріп қосылған «Маман» деп аталды. Мысалы, «Маман (С)» – «жіктеумен айналысатын сұхбаттасушы», ал «Маман (Т)» – «теңіз оқытушысы» және тағы да басқа мамандықтар болды. Бұл идея 1941 жылдың соңында ұсынылып, сол жылдың қараша немесе желтоқсан айларында Әскери-теңіз күштерінің хатшысы бекітті. Әскери-теңіз күштері 1942 жылдың ақпан айында төрт мамандықпен бастап, соғыс аяқталғанға дейін жиырма екі мамандыққа және олармен байланысты қосымша мамандықтарға дейін өсті. 1943 жылы Жағалау күзеті тағы бес арнайы мамандық (D, CW, PR, PS және TR) қосты; төртін қайталауды болдырмау үшін қос әріптермен белгіленді. WAVES «жалпы мақсаттағы» үшін «Маман (U)» шенін қосты, ол 1944 жылы таратылып, «Маман (басқаша жіктелмеген)» – «Маман (X)» шенімен біріктірілді. Сауда белгісі – мамандық әрпімен безендірілген, ромб пішіндес жиек және АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бүркіті мен шендік шеврондар арасына орналастырылған. 3-ші, 2-ші және 1-ші сынып «Мамандар» (4, 3 және 2-ші дәрежелер; кіші офицерлердің 3-ші, 2-ші және 1-ші сыныптарымен тең) 1-ден 3-ке дейін төмен қараған қызыл шевронға ие болды. Бас «Маман» (1-ші дәреже, бас кіші офицермен тең) үш қызыл шевронның үстіндегі қызыл рокерге орналасқан АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бүркітін және жолақтар арасына орналастырылған ромб пішіндес сауда белгісін көрсетті.
Between 1941 and 1948, the United States Navy maintained an enlisted rate of Specialist in the petty officer pay grade structure. This was to absorb directly appointed civilian experts needed in the rapidly expanding Navy. A seaman would typically be known as a specialist followed by a letter indicating what field the specialty was held. For instance, a Specialist (C) served as a "classification interviewer", while a Specialist (T) was a "navy teacher", among several other specialist designations. The concept was proposed in late 1941 and was approved by the Secretary of the Navy sometime in November or December of that year. The Navy started with four specialties in February 1942, expanding to twenty two specialties and their associated sub specialties by the war's end in 1945. The Coast Guard added an additional five exclusive specialties in 1943 (D, CW, PR, PS and TR); four were awarded double letters to avoid duplication. The WAVES added Specialist (U) for "Utility"—a general purpose title that was abolished in 1944 and merged with the similar Specialist (X), for "Specialist (Not Elsewhere Classified)". The trade badge was an embroidered diamond shaped border inset with the specialty letter and set between the US Navy Eagle and the rank chevrons. Specialists 3rd, 2nd, and 1st Class (Grades 4, 3, and 2; equivalent to Petty Officers 3rd, 2nd and 1st Class) had 1 to 3 downward red chevrons. A Chief Specialist (Grade 1; equivalent to a Chief Petty Officer) had the US Navy Eagle perched on a red rocker over three red chevrons, with the diamond trade badge inset between the stripes.
Тез жәрдем қызметі рейтингісі (1948-1974)
Әскери-теңіз күштерінің мамандандырылған шенін пайдалану 1948 жылы оларды сержанттық құрылымға біріктіру үшін қайта ұйымдастырылды. Шен тарихында тағайындалған әріптер мен лауазымдық атаулар бірнеше рет өзгерді. Кейбір лауазымдар 1948 жылдан 1957 жылға дейін Төтенше жағдай қызметкерлері (ESR) ретінде, ал 1957 жылдан 1965 жылға дейін Төтенше жағдай шені (ER) ретінде қайта жіктелді. Төтенше жағдай қызметі шеніне ие барлық қызметкерлер әскери резерв мүшелері болып есептелді және олар тек соғыс немесе ұлттық төтенше жағдай кезінде ғана шақырылуға жататын. Олардың мамандану әріптеріне "ES" префиксі қосылды және бұл тұрақты әскери қызметтегілерден ерекшеленді. 1957 мен 1964 жылдар аралығында мамандандырылған шендерді қысқарту, біріктіру немесе тоқтату процесі басталды және қалған мамандандырылған шендердің көбі 1965 жылы тоқтатылды. Соңғы қалған мамандандырылған шен – ESK (ES Specialty (K) – «Телекоммуникациялық цензура техникасы») болды. 1972 жылы ол «Ақпараттық қауіпсіздік маманы» деп қайта аталды және 1974 жылы таратылды.
The Navy's use of the specialist grade was reorganized in 1948 to integrate them into the petty officer structure. The assigned letters and job titles changed several times in the rank's history. Some positions were reclassified as Emergency Service Ratings (ESRs) from 1948 to 1957 and Emergency Ratings (ERs) from 1957 to 1965. All personnel holding an Emergency Service rating were members of the Naval Reserve subject to activation only in time of war or national emergency. Their specialty letters had a prefix of "ES" added and were different than that of those in regular service. A pruning and absorption or discontinuing of specialty ratings commenced between 1957 and 1964 and nearly all of the remaining specialties were discontinued in 1965. The sole remaining specialty was ESK (ES Specialty (K) – "Telecommunications Censorship Technician"). It was renamed "Information Security Specialist" in 1972 and disestablished in 1974.