Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеңес генералы (1894–1937)
Soviet general (1894–1937)
Ян Гамарник (шын аты Яков Цудикович Гамарник (Я́ков Цу́дикович Гама́рник), кейде Яков Гамарник (Я́ков Гама́рник; 14 маусым 1894 [е.с. 2 маусым 1894] – 31 мамыр 1937), 1930 жылдан 1937 жылға дейін Қызыл Армияның Саяси басқармасының бастығы, 1930–1934 жылдары Қорғаныс комиссарының орынбасары және 1928–1930 жылдары Белоруссия Коммунистік партиясының бірінші хатшысы болды.
Yan Gamarnik (birth name Jakov Tzudikovich Gamarnik (Я́ков Цу́дикович Гама́рник), sometimes known as Yakov Gamarnik (Я́ков Гама́рник; 14 June 1894 [O. S. 2 June 1894] – 31 May 1937), was the Chief of the Political Department of the Red Army from 1930 to 1937, Deputy Commissar of Defense 1930—1934 and First Secretary of the Communist Party of Byelorussia 1928–1930.
Өмірбаян
Гамарник Житомир қаласында еврей отбасында Яков Цудикович Гамарник болып дүниеге келген. Санкт-Петербург психоневрологиялық институтында және Киев университетінің құқық факультетінде оқыған. 1917 жылы Кеңес Одағы Коммунистік партиясының Киев комитетіне мүше болып, хатшысы тағайындалған. 1921-1923 жылдары Гамарник Киев қалалық кеңесінің төрағасы болды (Киев қаласының әкімі). Оның басшылығымен Киев бес ауданға бөлінді. Ол коммунистік партияның көптеген азаматтық және әскери лауазымдарын атқарды, мысалы, 1928 жылдың желтоқсанынан 1929 жылдың қазанына дейін Белоруссия Коммунистік партиясының бірінші хатшысы болды. Ол КСРО-ның Солтүстік-Шығыс аймағының 10 жылдық даму жоспарын дайындауға зор үлес қосты. Бүкіл Одақтық Коммунистік партияның (большевиктер) 17-ші съезінде сайланған Орталық Комитетінің мүшесі болды. 1937 жылдың 23 ақпанындағы пленумға қатысты. Идеалист болған Гамарник маршал Тухачевскийдің КСРО-ны әскери күшті мемлекетке айналдыруын ынталы түрде қолдады. 1937 жылы Гамарник Троцкишілдердің Кеңеске қарсы әскери ұйымы ісінен кейін кеңеске қарсы құйрыққа қатысқан деген айып тағылды; алайда сот алдында, Кеңес үкіметі оны айыпталушылардың судьясы ретінде тағайындады. Ол Тухачевскийдің кінәсіздігін қатысты түрде айтты және өз ісі үшін жазаланбастан бұрын өзін-өзі өлтірді. Осыдан кейін ғана ол құйрыққа қатысушылар тізіміне қосылды. 1955 жылы КОКП ОК және Никита Хрущевтің шешімімен өлімнен кейін ақталуға ие болды.
Gamarnik was born in Zhytomyr in a Jewish family as Jakov Tzudikovich Gamarnik. He attended the St Petersburg Psychoneurological Institute and the Law School of Kyiv University. In 1917 he became a member and the secretary of the Kyiv Committee of the Communist Party of the Soviet Union. From 1921 to 1923 Gamarnik was a chairman of the Kyiv city council (see Mayor of Kyiv). During his administration, Kyiv was divided into five districts. He went through many Communist Party positions, both civil and military, e. g. a First Secretary of the Belarusian Communist Party of Belorussia from December 1928 to October 1929. He was instrumental in preparing the 10 year development plan for the Far Eastern region of the USSR. He was a member of the Central Committee elected by the 17th Congress of the All Union Communist Party (Bolsheviks). He attended the Plenum of 23 February 1937. An idealist, Gamarnik was a staunch supporter of Marshal Tukhachevsky's drive to make USSR a military superpower. In 1937 Gamarnik was accused of participating in an anti Soviet conspiracy after the Case of Trotskyist Anti Soviet Military Organization; however, shortly before the trial, he had actually been called upon by the Soviet government to be one of the judges for the accused. He insisted on Tukhachevsky's innocence and later committed suicide before he could be punished for his actions. Only after this was he added to the list of conspirators. He was rehabilitated posthumously by the CC CPSU and Nikita Khrushchev in 1955.
Отбасы
Гамарниктың қарындасы Клаудия (1905 жылы туған) 14 жасында мектепті бітірмей қалды, 1921 жылы Киевте комсомолға қосылды, 1927 жылы коммунистік партияға мүше болды және 1937 жылғы 13 маусымда партиядан шығарылған кезде Мәскеуде прокуратурада жұмыс істеп жүрген еді. Оның күйеуі Андрей Богомолов (1902–1938), Мәскеу партия комитетінің хатшысы, 1937 жылғы 17 тамызда тұтқындалды, 1938 жылғы 25 сәуірде өлім жазасына кесілді және сол күні атылды. 1937 жылы олардың екі баласы болды, олардың жасы сегіз және екіге толған еді. 1953 жылы ол өзінің қылмыстық ісін жою туралы өтініш білдірді, бірақ ол «халық жауларымен», соның ішінде күйеуімен байланыста болды деген себеппен қабылданбады.
Gamarnik's sister, Klaudia (born 1905) left school at 14, joined Komsomol in Kyiv in 1921, joined the communist party in 1927, and was working in the prosecutor's office in Moscow when she was expelled from the party on 13 June 1937, arrested on 13 August, and sentenced to eight years in labour camps. Her husband, Andrei Bogomolov, (1902–38), a secretary of the Moscow party committee, was arrested on 17 August 1937, sentenced to death on 25 April 1938, and shot the same day. They had two children, who were aged eight and two in 1937. In 1953, she appealed to have her criminal record removed, but the appeal was turned down on the grounds that she had consorted with 'enemies of the people', inclduing her husband.