Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Каталонияның 1919 жылғы Статуты автономиялық ортада басталды және Каталонияның Барселонадағы Бірлестігінің Ассамблеясы оны 1919 жылдың 24 қаңтарында бірнеше каталондық партиялардың қолдауымен бекітті: Partit Català Republicà (Каталония Республикалық партиясы) осы Статутты өзінің басты мәселесі ретінде қарастырды, Алехандро Леррудың радикалдары оны мақұлдады, Франческ Камбо және оның партиясы (Регионалисттік лига) прагматикалық көзқарас талап етті. Либералдар мен консерваторлар (Испания үкіметінде болған) орталық партия саясатына қарсы шықты, ал дәстүршілдер автономияны қарумен қорғауын еске алды. Франческ Масиа тәуелсіздікті қолдаушы ретінде сөйлеген сөзінде, бұл Статут қысқа болғанымен, қол жеткізілген ең жақсысы екенін айтты. Соңында, Ларго Кабальеро социалист ретінде сөйлеген сөзінде, испандық жұмысшылар каталондық автономияның Испанияны жаңартудың алғашқы қадамы екеніне сенетінін мәлімдеді. 26 қаңтарда Барселонадағы Музыка сарайында өткен Ассамблеяда осы Статут ратификацияланды, онда барлық муниципалитеттердің өкілдері жиналды. 1,072 қаланың 1,046-сы, сондай-ақ 2,099,218 сайлаушының 2,076,251-і жақсы дауыс берді. Бұл жоба сонымен қатар бірнеше азаматтық ұйымдар мен корпорациялардың, мысалы, Регионалисттік Андалусия орталығы, Барселона футбол клубы, Кастилия аймақтық блогы (Мадридтегі Кастилия аймақтық ұйымы) немесе Мексикадағы Каталония спорт клубының мақұлдауын алды. Бұл жоба 1919 жылдың 28 қаңтарында бірнеше каталондық депутаттармен бірге Испания үкіметінің мақұлдауына жіберілді, бірақ Каталониядағы бірнеше ереуілдер, біріншіден, Каталония үкіметінің және Испания үкіметінің мүдделерінің қақтығысы, екіншіден, және соңында Примо де Ривераның диктатурасы оның ілгерілеуін тоқтатты.
The Statute of Catalonia of 1919 started in a pro autonomist environment and was approved by the Assembly of the Commonwealth of Catalonia in Barcelona, on 24 January 1919 with the support of several Catalan parties: The Partit Català Republicà (Republican Catalan Party) took this Statute as its main concern, Alejandro Lerroux's radicals endorsed it, Francesc Cambó and his party (Lliga Regionalista) asked for a pragmatic vision. Liberals and Conservatives (who were in the Spanish government) went against central party policy, and the Traditionalists remembered his defense of autonomy with weapons. Francesc Macià speaking as a supporter of independence said that this was a short Statute, but the best one that could be achieved. Finally, Largo Caballero, speaking as a Socialist, stated that Spanish workers believed that Catalan Autonomy was the first step in the regeneration of Spain. On 26 January, this Statute was ratified in an Assembly held at the Palau de la Música of Barcelona, which gathered all the municipal representatives together. 1,046 of 1,072 towns voted positively, as well as 2,076,251 of the 2,099,218 eligible citizens. It also got the approval of several civic entities and corporations such as the Centre Regionalista Andalús (Regionalist Center of Andalusia), the Football Club Barcelona, the Bloc Regionalista Castellà (Castilian Regionalist Crew, in Madrid) or the Club Sports Catalunya, in Mexico. This project was sent to the Spanish Government for its approval on 28 January 1919 with several Catalan deputies to defend it, but the Socio political situation, which changed quickly due to several strikes in the Catalan field, first, the collision between Government of Catalonia's interests and the Spanish government's ones, secondly, and, finally, the dictatorship of Primo de Rivera stopped its progression.