Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс суретшісі (1811–1889)
German painter (1811–1889)
Эдуард Юлиус Фридрих Бендеманн (3 желтоқсан 1811, Берлин – 27 желтоқсан 1889, Дюссельдорф) – неміс еврей суретшісі.
Eduard Julius Friedrich Bendemann (3 December 1811, in Berlin – 27 December 1889, in Düsseldorf) was a German Jewish painter.
Өмірбаян
Бендеманн Берлинде дүниеге келген. Оның әкесі, Антон Генрих Бендеман, еврей банкирі болған. Оның анасы, Фанни Элеонора Бендеманн, туған тегі фон Халле, еврей банкирі Жоел Самуил фон Халленің қызы болды. Әкесі оның білімін тығыз бақылап, оның табиғи бейімділігі техникалық мамандыққа ұласқан болса да, оның өнерге қабілеті мен құштарлығы оған басқа салаларды зерттеуге мүмкіндік берді. Бастауыш мектепті бітірген соң, ол Дюссельдорфтағы Вильгельм фон Шадоу мектебіне қабылданды. 1828 жылы ол салған әжесінің портреті қызығушылық тудырды. 1830 жылы ол Италияға оқу сапарына барды және бір жылдай сол жерде тұрды. Боас пен Рут сияқты бірнеше жұмыстан кейін, оның суретші ретіндегі таланты айқын көріне бастады, әсіресе 1832 жылы Берлиндегі көрмеде көрсетілген «Шегіс одасындағы еврейлердің аза тұтуы» атты аса ірі картинасы. Бұл картина көп назар аударды, себебі оның терең және қарапайым сезімі мен көркем композициясы ерекше болды, соңында ол Кельндегі Вальраф-Рихартц мұражайына қойылды. Бендеманның екінші картинасы «Құдық жанындағы екі қыз» (1832) Солтүстік Рейн-Вестфалия өнер қауымдастығына берілді. Одан кейін «Иерусалим қираған жерлеріндегі Еремия» картинасы жарық көрді, ол үшін суретші 1837 жылы Парижде медаль алды. Бұл картина көбінесе Вавилондегі еврейлердің тағдырына арналған. (Гановердегі Корольдік сарай). Оның ең танымал туындысы – «Егін жинау». Суретшінің алғашқы фрескасы – Берлиндегі қайын ата-анасының үйіндегі «Поэзия құдығындағы» өнердің символды бейнесі. 1838 жылы Бендеман Дрезден Көркемсурет академиясының профессоры болып тағайындалды. Ол көп ұзамай одан да ірі фрескалар салуға мүмкіндік алды. Оған Дрезден король сарайындағы үш залдың қабырғаларын суреттермен безендіру тапсырылды: тақ залы, мұнара бөлмесі және мұнара залы. Тақ залында тақтың екі жағында алтын жапырақпен жалатылған маңызды билеушілер мен заң шығарушылардың бейнелері, ал төмендегі рельефтерде Мұсадан бастап Саксония герцогы Альберт III-ге дейінгі кіші суреттер бейнеленген. Таққа қараған қабырғада король Генрих I өмірінен эпизодтарды бейнелейтін төрт картина бар, әрқайсысының астында оқиғаны түсіндіретін қосымша суреттер орналасқан. Осы қатал жұмыс оның уақытының көп бөлігін он бес жыл бойы шарлады. 1859 жылдан 1867 жылға дейін ол Дюссельдорф академиясының директоры болды. Бендеман Дюссельдорфта қайтыс болды. 1891 жылы, оның қайтысынан кейін бір жылдан астам уақыт өткен соң, оның жесірі оның туындыларының көрмесін Берлинде, оның туған қаласында өткізді, содан кейін Дюссельдорфтың Кунстхаллесінде ұйымдастырды. Көрмелерде Бендеманның картиналарымен қатар, эскиздері мен сызбалары да көрсетілді.
Bendemann was born in Berlin. His father, Anton Heinrich Bendemann, was a Jewish banker. His mother, Fanny Eleonore Bendemann née von Halle, was a daughter of the Jewish banker Joel Samuel von Halle. His father monitored his education closely and it would have naturally led him to some sort of technical occupation, but his talent and propensity towards art resulted in his being allowed to pursue other interests. After he completed elementary school, he enrolled in the Wilhelm von Schadow's school in Düsseldorf. In 1828 he painted a portrait of his grandmother which attracted some attention. In 1830 he went on a school trip to Italy where he remained for a year. After a series of jobs, among them with Boas and Ruth, his talent as an artist began to show, especially with his very large 1832 painting titled, The Jews Mourning in Exile which was featured in the Berlin art exhibition. The picture garnered a great deal of attention, which was in part due to the deep and simple feeling and the noble composition of the piece, and finally went to the Wallraf Richartz Museum in Cologne. Bendemann's second picture, The Two Girls at the Well (1832), was acquired by the North Rhine Westphalia Art Association. Soon thereafter followed Jeremiah amid the Ruins of Jerusalem for which the artist received a medal in Paris in 1837. This painting was for the most part about the progress of the Jews in Babylon. (Royal Palace in Hanover). His best known work is The Harvest. The artist’s first fresco was a symbolic representation of the art at the “Poetry Well” at the house of his parents in law in Berlin. In the year 1838, Bendemann was appointed professor of the Dresden Academy of Fine Arts. He soon had the opportunity to paint even larger frescos. He was commissioned to decorate three halls of the Dresden royal palace with wall paintings: the throne room, the tower room, and the tower hall. In the throne room, on both sides of the throne, there are representations of important rulers and legislators in gold leaf with smaller representations in relief form below, from Moses up to Albert III, Duke of Saxony. On the wall facing the throne there are four paintings depicting events from the life of King Heinrich I each with other pictures attached which explain each of the four events. This exacting work occupied the greater part of his time for fifteen years. From 1859 to 1867, he was director of the Düsseldorf Academy. Bendemann died in Düsseldorf. In 1891, barely 13 months after his death, an estate exhibition of his works was held at the Kunsthalle Düsseldorf, after his widow had previously had the œuvre presented in Berlin, his native city. In these exhibitions, in addition to paintings, sketches and drawing studies made by Bendemann were also shown.