Дэвид Льюис Макферсон: Канад саяхатшысы және саяси қайраткері
David Lewis Macpherson
Дэвид Льюис Макферсон (1818-1896) – канадалық саяхаткер, бизнесмен, Сенат мүшесі. 1884 ж. қызметі үшін рыцарь атанды. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер (1818–1896)
Canadian politician (1818–1896)
Сэр Дэвид Льюис Макферсон (12 қыркүйек 1818 – 16 тамыз 1896) – канадалық кәсіпкер және саяси тұлға. Ол 1867 жылдан 1896 жылға дейін Канада Сенатының мүшесі болды. 1884 жылы елге қызметтері үшін рыцарь атағымен марапатталды.
Sir David Lewis Macpherson, (September 12, 1818 – August 16, 1896) was a Canadian businessman and political figure. He was a member of the Senate of Canada from 1867 to 1896. He was knighted for his service to the country in 1884.
Өмір және мансап
Макферсон 1818 жылы Шотландияның Инвернесс приходындағы Касл Лидерс қаласында дүниеге келді және 1835 жылы отбасымен бірге Төменгі Канадаға көшті. Ол ағасының Монреальдегі кеме тасымалы кеңсесінде клерк болып жұмыс істеді, ол Жоғарғы және Төменгі Канадада жолаушылар мен жүктерді тасымалдады. Төменгі Канада көтерілісі кезінде, 1838 жылдың 4 қарашасынан 31 желтоқсанына дейін, Макферсон Монреаль жеңіл жаяу әскерінің қатарында қызмет етті. 1842 жылы ол бизнестің аға серіктесі болды. Александр Тиллох Галт және Лютер Гамильтон Холтонмен серіктесіп, Макферсон Монреаль мен Кингстон темір жолының акцияларын сатып алды, олардың темір жолы Монреаль мен Гамильтон арасындағы жоспарланған темір жол байланысының бір бөлігі екенін білген. Ол Жоғарғы Канададағы Гранд-Транк теміржолын кеңейту үшін құрылған мердігерлік фирманың мүшесі болды. 1853 жылы ол Торонтоға көшіп келді. Ол "Торонто ролинг-миллс" компаниясын құруға көмектесті, ол "Гранд-Транк" теміржолын рельстермен қамтамасыз етті. Ол сондай-ақ Жоғарғы Канада банкінің директоры болып қызмет етті. 1864 жылы ол Сауген бөлімінен Канада провинциясының заң шығару кеңесіне сайланды, ал 1867 жылы консерватор ретінде Сенатқа тағайындалды және өмірінің соңына дейін қызмет етті. Макферсон Конфедерациядан кейін Онтарио және Квебек провинцияларының құрылуымен байланысты қаржылық мәселелерді қарастырған төрелік кеңестің мүшесі болды. Ол Джон Роуздың банктік заңнамаға ұсынған өзгерістеріне Сенатта қарсылық көрсетті, және Макферсонның кейбір ұсыныстары 1871 жылғы Банктік заңға енгізілді. Ол 1880-1883 жылдары Сенаттың спикері болды. 1880-ші жылдардың басында Канада Парламенті қайтыс болған әйелдің әпкесімен некелесуді заңдастыру мәселесін талқылады. Заң жобасы Қызыл палатада екінші оқылымда қаралған күні Макферсон "Гунхилда хаттары: қайтыс болған әйелінің әпкесімен некелесу" заң жобасын қолдаған Сьюзан Анна Виггинс ханымды оң жағына отыруға шақырды, оның қолдау хаттары назар аударған еді. Бұл құрмет бұрын-соңды генерал-губернатордың әйеліне ғана көрсетілген. Спикерлік қызметін еске алу үшін Макферсонның және Сенаттың басқа спикерлерінің есімдері Сенат палатасының алдыңғы вестибюлінің төбесіндегі боялған шыныға жазылды. Макферсон сондай-ақ 1880 жылдан 1883 жылға дейін портфелі жоқ министр және 1883 жылдың қазанынан 1885 жылға дейін ішкі істер министрі болып қызмет етті.
Macpherson was born in Castle Leathers in Inverness parish, Scotland, in 1818 and came to Lower Canada with his family in 1835. He became a clerk in the Montreal office of his older brother's shipping business, which transported passengers and freight in Upper and Lower Canada. During the Lower Canada Rebellion, from November 4 until December 31, 1838, Macpherson served as a Private in the Montreal Light Infantry. In 1842, he became a senior partner in the business. In partnership with Alexander Tilloch Galt and Luther Hamilton Holton, Macpherson acquired the shares of the Montreal and Kingston Railway, knowing that their rail line was required as part of a planned railway connection between Montreal and Hamilton. He was part of a contracting firm formed to extend the Grand Trunk Railway in Upper Canada. In 1853, he moved to Toronto. He helped set up the Toronto Rolling Mills Company, which supplied track to the Grand Trunk. He also served as a director of the Bank of Upper Canada. In 1864, he was elected to the Legislative Council of the Province of Canada for Saugeen division and, in 1867, he was appointed to the Senate as a Conservative and served until his death. Macpherson was a member of the arbitration board that dealt with the financial issues associated with the creation of the separate provinces of Ontario and Quebec after Confederation. He led the resistance in the Senate to John Rose's proposed changes to banking legislation, and some of Macpherson's proposals made their way into the Bank Act of 1871. He served as Speaker of the Senate from 1880 to 1883. In the early eighties, the legalization of marriage with a deceased wife's sister was under discussion in the Parliament of Canada. On the day that the bill received its second reading in the Red Chamber, Macpherson invited Mrs. Susan Anna Wiggins, whose 'The Gunhilda Letters: Marriage with a Deceased Wife's Sister' letters of support for the bill had gained attention, to take a seat on his right, an honour which was never before accorded to any woman but the wife of a Governor General. To commemorate his time as Speaker, Macpherson, as well as other Speakers of the Senate, had his name crafted in stained glass in the ceiling of the front foyer of the Senate Chamber. Macpherson also served in cabinet as a Minister without Portfolio from 1880 to 1883 and as Minister of the Interior from October 1883 to 1885.
Отбасы
1844 жылдың 18 маусымында Дэвид Льюис Макферсон Молсон банкінің президенті Уильям Молсонның қызы, оның әйелі Элизабет Бадглидің немересі Элизабет Сара Молсонға үйленді. Джон Молсон – Төменгі Канаданың Атқарушы және Заңнамалық Кеңестерінің мүшесі және Монреаль банкінің президенті болған. Элизабет Монреальде туып, білім алған. Олар қырық жыл бойы Торонто қаласындағы (Онтарио) Chestnut Park сарайында тұрды. Леди Макферсон Торонто әйелдер білім беру қауымдастығында ерікті болып қызмет етті. Леди Макферсон ұзақ аурудан кейін 1894 жылдың 23 наурызында 74 жасында Италияның Сан-Ремо қаласында қайтыс болды. Оның денесі өртеліп, күлі Торонтодағы Маунт-Плезант зиратына қойылды. Құрметті Уильям Миллер, K.C., сенатта Сэр Дэвид пен Леди Макферсонға құрмет көрсетті. Олардың екі ұлы мен бес қызы болды. Элизабет Фрэнсис Добелл – Құрметті Ричард Рид Добеллдің, М.П., P.C., Квебек, әйелі. Наоми Беккет – Томас Беккеттің әйелі. Хелен Банкс – Лондонның Хайленд жеңіл жаяу әскерінің майоры Мейрик Банкстің әйелі. Кристина Ридут – П.Ф. Ридуттың, Esquire, Торонто, әйелі. Изабель Луиза Киркпатрик – Джордж Эйри Киркпатрик, P.C., K.C.M.G., бұрынғы Онтарионың губернаторының орынбасары, Торонто, әйелі.
David Lewis Macpherson married on June 18, 1844, Elizabeth Sarah Molson, daughter of William Molson, President of Molson Bank, and his wife, Elizabeth Badgley, and granddaughter of the Hon. John Molson, member of the Executive and Legislative Councils of Lower Canada, and President of the Bank of Montreal. Elizabeth was born and educated in Montreal. The couple lived for forty years at their mansion, Chestnut Park, Toronto, Ontario. Lady Macpherson volunteered with the Toronto Ladies' Educational Association. Lady Macpherson died, after a long illness, at San Remo, Italy, March 23, 1894, aged 74. Her remains were cremated, and the ashes were deposited in Mount Pleasant Cemetery, Toronto. The Honourable William Miller, K. C., pronounced in the Senate a tribute to Sir David and Lady Macpherson after the former's death. The couple had two sons and five daughters. Elizabeth Frances Dobell was the wife of the Hon. Richard Reid Dobell, M. P., P. C., Quebec. Naomi Beckett was the wife of Thomas Beckett. Helen Bankes was the wife of Major Meyrick Bankes, Highland Light Infantry, London. Christina Ridout was the wife of P. F. Ridout, Esquire, Toronto. Isabel Louise Kirkpatrick was the wife of Sir George Airey Kirkpatrick, P. C., K. C. M. G., formerly Lieutenant Governor of Ontario, Toronto.