Екінші дүниежүзілік соғысындағы неміс генералы Йоханнес Фрисснер

Кіріспе

NOTOC

Йоханнес Фрисснер (22 наурыз 1892 – 26 маусым 1971) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Вермахт армиясындағы неміс генералы. Ол "Ерлік кресі" орденімен, емен жапырағымен бірге марапатталған.

Өмірбаян

Фрисснер 1911 жылы Германия армиясына қабылданып, Бірінші дүниежүзілік соғыста кең ауқымда қызмет еткеннен кейін, соғыстан кейін Рейхсверде қызмет етеді. 1940 жылдың 1 тамызында генерал-майор шеніне көтерілгеннен кейін, Фрисснер 1942 жылдың 1 мамырында Шығыс майданға тағайындалып, 102-ші жаяу әскер дивизиясының қолбасшысы болады. 1942 жылдың 1 қазанында генерал-лейтенант шеніне көтерілгеннен кейін көп ұзамай, Фрисснер 1943 жылдың 19 қаңтарынан 11 желтоқсанына дейін XXIII корпусының қолбасшысы қызметін атқарады. 1943 жылдың 1 сәуірінде ол генерал-дер-инфантери (жаяу әскерінің генералы) шеніне ие болады. 1944 жылдың ақпан айында Фрисснер Солтүстік майданға ауыстырылып, Спонхаймер тобына (23 ақпанда "Нарва" армиялық бөлімшесі деп қайта аталды) қолбасшылыққа тағайындалады. 1 шілдеде генерал-оберст шеніне көтерілген Фрисснер 25 шілдеге дейін Солтүстік армия тобының қолбасшысы болып қысқа уақыт қызмет етеді, содан кейін Оңтүстік Украина армия тобын (кейін Оңтүстік армия тобы деп аталды) басқару үшін оңтүстік майданға жіберіледі. Маршал Родион Малиновскийдің Екінші украин майданының төрт айлық кеңес шабуылын тоқтатуға сәтті болмағандықтан, Фрисснер 22 желтоқсанда қолбасшылық қызметінен босатылады. Соғыстың қалған бөлігінде басқа да қолбасшылық қызметтерін атқармаған Фрисснер 1971 жылдың 26 маусымында қайтыс болғанға дейін Бавария Гмайн қаласында зейнеткерлікте өмір сүрді. 1951 жылдың қыркүйегінде ол неміс әскерлерінің одағының (VdS) төрағасы болып сайланды, бірақ 1951 жылдың желтоқсанында отставкаға кетті. 1951 жылдың 21 қыркүйегінде өткен баспасөз конференциясында Фрисснер Польшаға жасалған шабуылды "Польшадағы этникалық немістерді қорғау" үшін заңды шара деп ақтағаннан кейін және 20 шілдедегі қастандық жасаған офицерлерге қарағанда "абыройлы түрде күрескен Waffen SS" -ті жақсы бағалағаннан кейін, ол VdS төрағасы ретінде қалуға лайықсыз болды, олар, оның пікірінше, "әскери тұрғыдан" қабылдауға болмайтын әдіс таңдады, атап айтқанда "саяси кісі өлтіру". 1950 жылдардың басында ол Батыс Германия армиясының, Бундесвердің қайта құрылуына кеңес беруде белсенді қатысты. 1956 жылы Фрисснер "Verratene Schlachten" ("Сатылған шайқастар") атты естеліктер жинағын жазды, онда Оңтүстік Украина армия тобының қолбасшылығы кезеңі туралы баяндалған.

Born in Chemnitz, Saxony, Friessner enlisted in the German Army in 1911 and, after seeing extensive duty during World War I, served in the Reichswehr following the war. After his promotion to Generalmajor during World War II on 1 August 1940, Frießner was assigned to the Eastern Front on 1 May 1942 and placed in command of the 102nd Infantry Division. Shortly after his promotion to Generalleutnant on 1 October 1942, Friessner served as commander of the XXIII Corps from 19 January to 11 December 1943. On 1 April 1943, he was promoted General der Infanterie (General of the Infantry). In February 1944, Friessner was transferred to the Northern Front and assigned command to Sponheimer Group (renamed army detachment "Narva" on 23 February). Promoted to Generaloberst on 1 July, Friessner briefly held command of Army Group North until 25 July before being sent to the southern front to command Army Group South Ukraine (later redesignated Army Group South). Unable to halt the four month Soviet offensive by Marshal Rodion Malinovsky's Second Ukrainian Front, Friessner was relieved of his command on 22 December. Holding no further command for the remainder of the war, Frießner lived in retirement in Bayerisch Gmain until his death on 26 June 1971. In September 1951 he was elected the chairman of the de (Union of German Soldiers, VdS), however he resigned in December 1951. Frießner was no longer tenable as chairman of the VdS after he had justified the invasion of Poland as a legitimate measure to "protect the ethnic Germans in Poland" at a press conference on 21 September 1951 and he had favourably compared the "decently fighting Waffen SS" to the officers of the 20 July plot, who, according to him, had chosen a method that was to be rejected "from the military point of view", and namely "political murder". During the early 1950s he was active in advising on the redevelopment of the West German army, the Bundeswehr. In 1956, Frießner wrote Verratene Schlachten (Betrayed Battles), a memoir of his tour of command of Army Group South Ukraine.