Еуроодақты сынға алатын партиялардың құрылуы мен дамуы

Кіріспе

Партия 2005 жылғы 7 қарашада Дания заңдарына сәйкес құрылды және 2005 жылғы 8 қарашада Брюссельде Еуропалық партия ретінде тіркелді. Оның тұңғыш құрылтайы 2006 жылғы 24 ақпанда өтті. ЕОД-ның құрылуына және алғашқы жылдарына Данияның бұрынғы Еуропарламент депутаттары Йенс Петер Бонде мен Ханне Даль жетекшілік етті. 2009 жылғы қаңтарда швед экономисі және бұрынғы Еуропарламент мүшесі Сёрен Вибе Бонденің орнына ЕОД президенті болды. 2010 жылғы желтоқсанда Вибе кенеттен қайтыс болғаннан кейін, бұрынғы ирландиялық «Жасылдар» партиясының Еуропарламент депутаты Патриция Маккенна ЕОД президенті болып тағайындалды, ал Еуропалық Одаққа қарсы халықтық қозғалыстан Лаве Кнуд Брох вице-президент болып тағайындалды. Партияның негізгі құрылтайшыларына Йенс Петер Бонденің Даниялық маусым қозғалысы (оның өзі партияның алғашқы президенті болды), Польша Республикасының өзін-өзі қорғау ұйымы, Швециядан «Маусым тізімі» және Еуропалық Одаққа қарсы Дания халық қозғалысы кірді. Партия жеті мүше мемлекеттің өкілдік шегіне жету үшін жеке парламент депутаттарының көмегіне мұқтаж болды. Олардың қатарында Роджер Хелмер, Ұлыбритания консерваторы Дэниел Ханнан, Эстонияның реформа партиясынан Игорь Гразин, «Республиканы жаңғырту» қозғалысынан Николас Дюпон-Эньян, FIDESZ партиясынан Сандор Лесзак пен Андраш Птиски, тәуелсіз ирландиялық саяхатшы Кэти Синнотт, Германияның экологиялық-демократиялық партиясынан Клаус Бухнер және Латвия фермерлері одағынан Ивета Григуле болды. Бұл партиялар мен мүшелер саяси спектрдің әртүрлі жақтарынан келді және әртүрлі дәрежеде болса да, Еуропалық Одақты сынауда бірікті. ЕОД-ның бағдарламасы нақты идеологиялық мәселелерге тоқталмаса да, мұндай мәселелерді ұлттық және аймақтық парламенттер халықтың демократиялық бақылауымен ең жақсы шешеді деп санайтындықтан, партияның өзі солшыл бағытта саналды; Кардифф университетінің Еуропалық зерттеулер мектебінің басшысы Дэвид Хэнли оны «солшыл еуроскептицизмнің негізгі тұжырымы» деп атады. ЕОД шешімдердің мүмкіндігінше төменгі деңгейде қабылдануын жақтады (субсидиарлық принципі), осылайша мүше мемлекеттердің, аймақтардың және ұлттық азшылықтардың азаматтарына тиімді үн беруге мүмкіндік берді. Ол Еуропалық Одақтың демократияға қарсы дамуы мен оның орталықтандыру саясатын сынағандарды біріктіруді мақсат етті. ЕОД саяси биліктің Еуропалық Одақ институттарында шоғырлануына қарсы тұрды және ұлттық және аймақтық ассамблеялардың Еуропалық Одақ институттарының өкілеттіктері мен іс-қимылдарына демократиялық бақылау мен қадағалау жүргізуін талап етті. Партия Еуропалық интеграцияны тоқтату қажет деп санайды, өйткені ол Еуропаны орталықтандырылған бірыңғай мемлекетке айналдырады, интеграцияның бастапқы себебі экономикалық пайда деп есептелсе де, интеграцияға ұмтылыс саяси және әлеуметтік-мәдени салдарларға да алып келді. ЕОД Еуропаның басты партияларын интеграцияны пассивті түрде қолдағаны үшін, көбінесе демократияға қарсы немесе бұрмалаушылық жолмен сынға алды. Партия Еуропалық интеграцияның дамуын «жасырын элиталардың ықыласты келісімі» нәтижесі деп сипаттады, бұл «азаматтардың көзін тағы да алдады». Негізгі құрылтайшы партияларының алуан түрлілігіне қарамастан, ЕОД «солшыл еуроскептицизмнің негізгі тұжырымы» ретінде қарастырылды, өйткені оның бағдарламасында Еуропалық Одаққа қатысты солшыл алаңдаушылықтар, соның ішінде парламенттік бақылау және Еуропалық Одақтың әскери рөліне сенімсіздік, сондай-ақ экологиялық және әлеуметтік стандарттарды қамтамасыз ету қажеттілігіне баса назар аударылды.

The party was set up under Danish law on 7 November 2005 and founded as a European Party in Brussels on 8 November 2005. Its first congress was held on 24 February 2006. Former Danish MEPs Jens Peter Bonde and Hanne Dahl inspired the EUD's creation and first years. In January 2009, Swedish economist and former MEP Sören Wibe succeeded Bonde as President of the EUD. Following Wibe's sudden death in December 2010, former Irish Green MEP Patricia McKenna was named president of the EUD and Lave Knud Broch from People's Movement against the EU as vice president. The founding parties of the party included the Danish June Movement from Jens Peter Bonde (who also became the first president of the party), the Self Defence of the Republic of Poland, the June List from Sweden and the Danish People's Movement Against the EU. The party had to rely on the assistance of individual Members of Parliament in order to reach the representational threshold of seven member states — these members included Roger Helmer, UK Conservative Daniel Hannan, Igor Grazin from the Estonian Reform Party, Nicolas Dupont Aignan from Arise the Republic, Sandor Leszak and Andras Ptiski from FIDESZ, Irish independent Kathy Sinnott, Klaus Buchner from the German Ecological Democratic Party and Iveta Grigule from the Latvian Farmers' Union. These parties and members came from all sides of the political spectrum and were united in their criticism of the EU, although in varying degrees. Although the EUD's platform was not concerned with specific ideological matters, as it believed that such issues were best dealt with by national and regional parliaments under the democratic control of the people, the party itself was considered left wing; David Hanley, head of the School of European Studies at Cardiff University, called it a "core statement of left wing Euroscepticism". the EUD believed that decisions should be made at the lowest possible level (subsidiarity), thus giving an effective voice to the citizens of member states, regions and national minorities. It aimed to unite those who are critical of the EU for its undemocratic development and its ever more centralising political features. The EUD opposed the centralisation of political power in the EU institutions, and demanded democratic oversight and control of EU institutional powers and actions by national and regional assemblies. The party believed that European integration must be stopped as it would transform Europe into a centralised unitary state, arguing that while the initial impulse for integration were perceived economic benefits, the drive for integration also spilled over into political and sociocultural consequences. The EUD criticized Europe's mainstream parties for passively going along with the integration, often in an undemocratic or misleading fashion. The party described the progressing European integration as the result of the "permissive consensus of furtive elites [that] has once again pulled the wool over citizens’ eyes". Despite the diverse nature of its founding parties, the EUD was seen as a "core statement of left wing Euroscepticism", as its platform incorporated strongly left wing concerns about the EU, including concerns about parliamentary control and distrust of the EU's military role, combined with an emphasis on the need to ensure environmental and social standards.

Үгіт-насихат

2011 жылдың наурыз айында EUDemocrats Еуропалық Одаққа тікелей салық түріндегі кірістер идеясына қарсы науқан бастады (азаматтарға, банк секторына немесе әуе трафигі секторына салық салуды қоса алғанда). Науқан www.noeutax.com сайты арқылы іске қосылды. Балтық елдеріндегі евро туралы пікірталасқа тепе-теңдік әкелу мақсатында EUDemocrats латыш тілінде www.parlatu.lv сайтында ақпараттық науқан бастады.