Кіріспе
Неміс пиншері немесе курсив=жоқ – пиншерлер мен шнауцерлер тобына жататын неміс терьер тұқымы. Оның шнауцермен ортақ тегі бар, ол шнауцердің қысқа жүнді нұсқасы болып табылады. Ол екі түсте кездеседі: қара және қоңыр, немесе толық қызыл түсті, бұл түс ақбұрыш қызылынан алып қара қызғылт қоңырға дейін өзгеруі мүмкін. Бұл тұқым жойылу қаупінде тұр және Gesellschaft zur Erhaltung alter und gefährdeter Haustierrassen ұйымының «Қызыл тізімінде» III санатқа енгізілген. Ол Аффенпиншерден, австриялық пиншерден және миниатюралық пиншерден немесе Звергпиншерден ерекше және бөлек тұқым болып саналады.
The German Pinscher or italic=no is a German breed of terrier in the Pinscher and Schnauzer group. It shares common origins with the Schnauzer, of which it is essentially a short haired equivalent. It is seen in two colours, either black and tan or self coloured red, this varying from deer red to a dark reddish brown. It is an endangered breed, and is listed in category III of the Rote Liste of the Gesellschaft zur Erhaltung alter und gefährdeter Haustierrassen. It is a distinct and separate breed from the Affenpinscher, the Austrian Pinscher and the Miniature Pinscher or Zwergpinscher.
Тарих
Неміс пиншерінің тегі белгісіз. Бұл типтегі иттер, қатаң және тегіс жүнді, дәстүрлі түрде карета тасымалдаушы немесе мал төбесіндегі иттер ретінде ұсталған, сондықтан кейде Stallpinscher деп аталған; олар тиімді егеуқырлар болған. Екі түрі де Deutscher Pinscher деп аталды және бір тектен шыққан; бір төлде қатаң және тегіс жүнді күшіктер тууы мүмкін. Кейін стандартты шнауцерге айналған қатаң жүнді пиншер де "Ратлер" деп аталған. "Тегіс жүнді пиншер" туралы Генрих Готлиб Людвиг Райхенбах 1836 жылы айтқан. 1880 жылы пиншер Verein zur Veredelung der Hunderassen ұйымының "Дойчен Хундестаммбух" (Deutsche Hundestammbuch) тізіміне енгізілген. 1895 жылы Людвиг Бекман пиншердің бес түрін сипаттады: қатаң және тегіс жүнді пиншер, қатаң және тегіс жүнді миниатюралық пиншер және аффенпиншер; тегіс жүнді пиншердің ол сирек кездесетінін және иттер көрмелерінде көрінбейтінін айтқан. 1895 жылы екі типті, қатаң және тегіс жүнді пиншерлер үшін "Пиншер-шнауцер клубы" атты тұқымдық қоғам құрылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары пиншерге деген қызығушылық мүлдем азайды. Оны Вернер Юнг бір стандартты өлшемдегі иттен және төрт ерекше ірі миниатюралық пиншерден қайта жаңғыртты. Сегіз жыл бойы туылған балалар тіркелмегеннен кейін, 1958 жылы төл туды. Пиншер 1955 жылы Халықаралық кинологиялық федерациясымен толыққанды мойындалды. Неміс пиншері – жою қаупі бар тұқым. 2003 жылы ол Großspitz және Mittelspitz-бен бірге Gesellschaft zur Erhaltung alter und gefährdeter Haustierrassen ұйымының "Жылдың жою қаупі бар тұқымы" атанды; сол кезде 40 тұқымдық ана иесі болды. 2022 жылы ол осы ұйымның Rote Liste тізілімінің III категориясына, gefährdet ("жою қаупі бар") енгізілді. 2008 жылдан 2017 жылға дейінгі он жылдың ішінде туған күшіктердің саны 350-ден 450-ге дейін болды; 2016 және 2017 жылдары жылына 50-ден астам төл туды.
Сипаттамалары
Неміс пинчері орташа денелі, ерекшелер мен ұрғашыларының салмағы 14–20 кг аралығында, ал құрсау биіктігі 45–50 см. Жүні тығыз, қысқа және тегіс; ол қара және қоңыр түсті немесе толық қызыл болуы мүмкін, бұл ашық бұғы қызылынан алып қара қызғылт қоңырға дейін өзгеріп отырады.