Ғарыштық телескоп MSX: Баллистикалық зымырандарды анықтау және қадағалау технологиясын сынаған, үш спектрлі жолақта мәлімет жинаған ғарыш эксперименті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ғарыш телескопы
Space telescope
Midcourse Space Experiment (MSX) – Ballistic Missile Defense Organization (BMDO) спутнигі арқылы ғарыштағы жарқын инфрақызыл көздерді картаға түсіруге арналған эксперимент (адамсыз ғарыш миссиясы). MSX баллистикалық зымырандардың орташа ұшу кезеңінде анықтау және қадағалау технологиясын ғарышта демонстрациялаған алғашқы жүйе болды.
The Midcourse Space Experiment (MSX) is a Ballistic Missile Defense Organization (BMDO) satellite experiment (unmanned space mission) to map bright infrared sources in space. MSX offered the first system demonstration of technology in space to identify and track ballistic missiles during their midcourse flight phase.
Тарих
1996 жылы 24 сәуірде BMDO Калифорниядағы Ванденберг әуе базасынан Delta II тасымалдағышымен MSX спутнигін ұшырды. MSX 898 км биіктікте және 99,16 градус бұрылыспен Күнмен синхронды орбитаға шығарылды. MSX-тың миссиясы үш спектральды жолақта (ұзын толқынды инфрақызыл, көрінетін және ультракүлгін) деректерді жинау еді. 1998 жылдың 13 мамырынан бастап MSX ғарыш күзету желісіне үлесін қосты.
On 24 April 1996, the BMDO launched the MSX satellite on a Delta II booster from Vandenberg AFB, California. MSX was placed in a Sun synchronous orbit at 898 km and an inclination of 99.16 degrees. MSX's mission was to gather data in three spectral bands (long wavelength infrared, visible, and ultraviolet). From 13 May 1998, MSX became a contributing sensor to the Space Surveillance Network.
Ұшыру қалдықтары оқиғасы
1997 жылдың 22 қаңтарында Лотти Уильямс Талса қаласындағы саябақта жаттығу жасап жатқанда, оның иығына қара түсті металлдан жасалған бір бөлік тиді. АҚШ Ғарыш командованиесі 1996 жылдың сәуір айында өткен Midcourse ғарыш экспериментінің ішіндегі Delta II ракетасы атмосфераға 30 минут бұрын құлағанын растады. Бұл зат оның иығына тиіп, кейін зиянсыз жерге түсті. Уильямс бұл бөлікті жинап алды, ал NASA жүргізген тексерулер көрсеткендей, бұл фрагмент ракетаның құрамына сәйкес келеді. Агенттіктің орбиталық қалдықтар жөніндегі бас ғалымы Николас Джонсон оның шынымен де ракетаның бөлігіне тигенін айтады.
Lottie Williams was exercising in a park in Tulsa on January 22, 1997, when she was hit in the shoulder by a piece of blackened metallic material. U. S., Space Command confirmed that a used Delta II rocket from the April 1996 launch of the Midcourse Space Experiment had crashed into the atmosphere 30 minutes earlier. The object tapped her on the shoulder and fell off harmlessly onto the ground. Williams collected the item and NASA tests later showed that the fragment was consistent with the materials of the rocket, and Nicholas Johnson, the agency's chief scientist for orbital debris, believes that she was indeed hit by a piece of the rocket.
Операциялар
1996-1997 жылдар аралығында жұмыс істеген MSX галактикалық жазықтықты және инфрақызыл астрономиялық спутнигі (IRAS) 4,29 мкм, 4,35 мкм, 8,28 мкм, 12,13 мкм, 14,65 мкм және 21,3 мкм толқын ұзындықтарында байқалмаған немесе ерекше жарық деп анықталған аймақтарды картаға түсірді. Ол 33 см SPIRIT III инфрақызыл телескопымен және интерферометр-спектрометрмен жабдықталған, оның құрамында сұйық сутегімен салқындатылған бес жолды сканерлейтін инфрақызыл фокальдық жазықтықтар тізімі бар. MSX-тің калибрлеуі экспериментті жобалаушылар үшін қиындық тудырды, себебі ол бақылайтын толқын диапазондары үшін бастапқы мәліметтер болмады. Инженерлер осы мәселені детектордың алдына белгілі құрамдағы снарядтарды ұшырып, аспаптарды нысандардың белгілі қара дене қисықтарына сәйкес калибрлеу арқылы шешті. MSX калибрлеуі AKARI (2006-2011) және Spitzer Space Telescope (SST) сияқты осы толқын ұзындығы диапазонында жұмыс істейтін басқа спутниктер үшін негіз болып табылады. MSX деректері қазіргі уақытта НАСА-ның инфрақызыл өңдеу және талдау орталығы (IPAC) ұсынатын инфрақызыл ғылыми мұрағатта (IRSA) қолжетімді. Әуе күштері зерттеу зертханасы мен IPAC арасындағы ынтымақтастық нәтижесінде аспанның шамамен 15 пайызын қамтитын архив құрылды, оның ішінде бүкіл Галактикалық жазықтық, Үлкен Магеллан бұлты және IRAS байқамаған аспан аймақтары бар.
Operational from 1996 to 1997, MSX mapped the galactic plane and areas either missed or identified as particularly bright by the Infrared Astronomical Satellite (IRAS) at wavelengths of 4.29 μm, 4.35 μm, 8.28 μm, 12.13 μm, 14.65 μm, and 21.3 μm. It carried the 33 cm SPIRIT III infrared telescope and interferometer–spectrometer with solid hydrogen cooled five line scanned infrared focal plane arrays. Calibration of MSX posed a challenge for designers of the experiment, as baselines did not exist for the bands it would be observing under. Engineers solved the problem by having MSX fire projectiles of known composition in front of the detector, and calibrating the instruments to the known black body curves of the objects. The MSX calibration serves as the basis for other satellites working in the same wavelength range, including AKARI (2006 2011) and the Spitzer Space Telescope (SST). MSX data is currently available in the Infrared Science Archive (IRSA) provided by NASA's Infrared Processing and Analysis Center (IPAC). Collaborative efforts between the Air Force Research Laboratory and IPAC has resulted in an archive containing images for about 15 percent of the sky, including the entire Galactic Plane, the Large Magellanic Cloud, and regions of the sky missed by IRAS.