Ресей қызметіндегі поляк арыстаны: Ефим Чаплиц өмірі мен әскери жолы
Yefim Chaplits
Ефим Чаплиц – польский дворянин и военачальник на русской службе. Участвовал в русско-турецких войнах, отличился при взятии Измаила. Биография, карьера.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ефим Игнатьевич Чаплиц (1768–1825), туған жері Евфемиуш Чаплиц, Ресей империясының қызметіндегі поляк ақсүйек және әскери шенеунік.
Polish Russian nobleman and military officer
Yefim Ignatyevich Chaplits/Tschaplitz (Ефим Игнатьевич Чаплиц; 1768–1825), born Eufemiusz Czaplic, was a Polish military commander in the service of the Russian Empire.
Өмір
Евфемиуш Чаплиц ескі польша аристократиялық Чаплиц отбасында (Киердея гербі) дүниеге келді және поляк армиясында әскери қызметін бастады, бірақ 1783 жылғы 26 қазанда екінші майор шенімен ресейлік қызметке өтті. 1787–92 жылдардағы орыс-түрік соғысы кезінде ол князь Потемкиннің штабында қызмет етіп, Очаков, Бендер және Аккерман шайқастарына қатысты. Измаилды алған үшін 4-дәрежелі Санкт-Владимир орденімен марапатталды, онда ол жеңіл атқыштарға қолбасшылық етті. 1792 жылы подполковник болып, генерал Михаил Каховскийдің Смоленск драгун полкіне ауыстырылды. 1794 жылғы Костюшко көтерілісі кезінде Чаплицті барон Игельстрем поляктармен бейбіт келіссөздер жүргізу үшін жіберді, бірақ Варшавада жараланып, тұтқынға алынды. Ұзақ өтпей босатылып, 1796 жылғы Парсы жорығына қатысты, онда Гребенск және Семей казак полктеріне қолбасшылық етті. Оның полктері Дербент пен Бакуды басып алды, осыған байланысты Чаплиц 1796 жылғы 13 маусымда полковник шеніне көтерілді. Павел I император таққа отырғаннан кейін армияны Ресейге қайтарды және 1798 жылғы 27 ақпанда Чаплицті әскери қызметтен босатты. Алайда, 1801 жылғы 27 наурызда, Александр I император таққа отырғаннан кейінгі төртінші күні Чаплицті генерал-майор шенімен қызметке қайтарды және 1803 жылғы 11 қарашада императорлық сүйемелге тағайындады. 1805 жылғы жорық кезінде ол Петр Багратион корпусының алғы шебіне қолбасшылық етті және Ламбах, Амштеттен (1806 жылғы 24 қаңтарда 3-дәрежелі Санкт-Джордж орденін алды) және Шенграберн шайқастарына қатысты. Аустерлиц шайқасынан кейін ресей армиясының шегінуін қамтамасыз етті. 1806 жылғы 23 шілдеде Павлоград гусар полкінің бастығы, ал 1806 жылғы 23 қазанда атты бригада командирі болды. Чаплиц Пруссия жорығына қатысып, Гольмин, Алленштайн шайқастарында көзге түсті және екі апта бойы Кенигсбергтің коменданты болды. 1809 жылғы қазаннан 1810 жылғы шілдеге дейін Чаплиц 7-дивизияға қолбасшылық етті, ал 1810 жылғы қарашада резервтік атты корпустың командирі болды. 1811 жылғы ақпан-наурыз айларында 4-атқыштар дивизиясын, ал 1811 жылғы мамырда 8-атқыштар дивизиясын басқарды. 1812 жылғы 7 сәуірде 2-бақылау резервтік армиясының 3-резервтік атты корпусының командирі болып тағайындалды. Кобрин мен Слонимде саксон әскерлерін жеңіп, бір генерал, 66 офицер және 4 туы мен 8 зеңбірегі бар 2300 сарбазды тұтқынға алды. Осы және басқа да шайқастар үшін 1812 жылғы қыркүйекте 3-армияның жаяу әскер корпусының командирі болып тағайындалды және генерал Конопканың Литва гвардиясына қарсы күресті. 1812 жылғы 12 қарашада генерал-лейтенант болып тағайындалды және адмирал Павел Чичагов армиясының алғы шебін Березина өзеніне бастап, 1812 жылғы 26 қарашада Борисовта француз әскерімен шайқасты, онда басына жеңіл жарақат алды. 1812 жылғы 28 қарашада Вильнюсті басып алды. 1813 жылы Чаплиц Торуньде қызмет етті, Польша армиясының атты әскеріне басшылық етті және Лейпциг шайқасына қатысты. 1814 жылы Гамбургты қоршауға қатысты және 18 сәуірде Польша армиясының 3-корпусының қолбасшылығын алды. 1817 жылы Чаплиц 3-гусар дивизиясының қолбасшылығына көтерілді. 1823 жылғы 27 ақпанда қолбасшылықтан босатылды. Өмірі бойында Пруссияның Қызыл бұрқут орденімен, Францияның Құрмет легионы орденімен, Ресейдің Александр Невский орденімен, 1-дәрежелі Санкт-Анна орденімен, 2-дәрежелі Санкт-Владимир орденімен және алмазбен әшекейленген алтын қылышпен марапатталды.
Eufemiusz Czaplic was born into an old Polish noble family Czaplic (Kierdeja coat of arms) and began military service in the Polish army, but entered Russian service with a rank of second major on 26 October 1783. During the Russo Turkish War of 1787–92, he served on the staff of Prince Potemkin and took part in the battles of Ochakov, Bendery and Akkerman. He received the Order of St. Vladimir of 4th degree with bow for the capture of Izmail, where he commanded the chasseurs. In 1792 he became Lieutenant Colonel and was transferred to the Smolensk Dragoon Regiment of General Mikhail Kakhovsky. During the Kościuszko's Uprising of 1794 Czaplic was sent by Baron Igelström to carry out peace negotiations with the Poles, but was wounded and captured at Warsaw. He was soon released and participated in the Persian Campaign of 1796, where he commanded Grebensk and Semeiny Cossack regiments. His regiments captured Derbent and Baku, for which Czaplic was promoted to the rank of Colonel on 13 June 1796. Upon his accession to the throne, Emperor Paul I recalled the army back to Russia and had Czaplic dismissed from the military on 27 February 1798. However, on 27 March 1801, the fourth day after his assumption of the throne, Emperor Alexander I returned Czaplic to service with the rank of Major General and on 11 November 1803 appointed him to the Imperial Retinue. During the 1805 Campaign he commanded the vanguard of Prince Pyotr Bagration Corps and participated in actions at Lambach, Amstetten (receiving the Order of St. George of 3rd degree, 24 January 1806) and Schöngrabern. After the Battle of Austerlitz he protected the retreat of the Russian Army. He became chief of the Pavlograd Hussar Regiment on 23 July 1806, and commander of the cavalry brigade on 23 October 1806. Czaplic participated in the Prussian campaign and distinguished himself at the Golymin, Allenstein, and served as commandant of Königsberg for two weeks. From October 1809 to July 1810 Czaplic commanded the 7th Division, and in November 1810, took command of the Reserve Cavalry Corps. He led the 4th Cavalry Division from February to March 1811 and in May 1811 the 8th Cavalry Division. He was appointed commander of the 3rd Reserve Cavalry Corps of the 2nd Reserve Army of Observation on 7 April 1812. He defeated Saxon troops at Kobryn and Slonim and took into captivity one General, 66 officers and 2300 soldiers with 4 standard and 8 cannon. For that and other engagements, in September 1812 he was appointed commander of the infantry corps of the 3rd Army and acted against Lithuanian Guards of general Konopka. On 12 November 1812 he was promoted to lieutenant general and led the advance guard of Admiral Pavel Chichagov's army to the Berezina River, and fought the French at Borisov on 26 November 1812, where he was lightly wounded in the head. He captured Vilna on 28 November 1812. In 1813, Czaplic served at Toruń, was given command of cavalry of the army of Poland, and fought at the Leipzig. In 1814, he participated in the siege of Hamburg and assumed command of the 3rd Corps of the Army of Poland on 18 April 1814. In 1817, Czaplic rose to command the 3rd Hussar Division. He was relieved of command on 27 February 1823. During his career, he also received the Prussian Order of the Red Eagle, the French Order of Légion d'honneur, the Russian Order of Alexander Nevsky, the Order of St. Anna of 1st degree with diamonds, the Order of St. Vladimir of 2nd degree and a golden sword with diamonds.