Луи Лушёр: Француз саяхатшысы және экономист (1872-1931)
Louis Loucheur
Луи Лушёр (1872-1931) – Франция саяхатшысы, бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі қару-жарақ министрі және өнеркәсіпті қайта құру министрі болды. Тарихымен танысыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз саясаткері (1872–1931)
French politician (1872–1931)
Луи Лушё (12 тамыз 1872 жылы Рубай, Норд – 22 қараша 1931 жылы Парижде) – Үшінші Республикадағы француз саясаткері, бастапқыда консервативті Республикалық федерацияның, кейін Демократиялық-республикалық альянстың және Тәуелсіз радикалдардың мүшесі болды. Гарольд Николсон "Курзон. Соңғы кезең 1919–1921" еңбегінде Лушё туралы жазған биогрфиялық ескертпесінде оны "соғыстан кейінгі француз сарапшыларының ең орынды және зиялыларының бірі; саясаткер емес" деп сипаттады.
Louis Loucheur (12 August 1872 in Roubaix, Nord – 22 November 1931 in Paris) was a French politician in the Third Republic, at first a member of the conservative Republican Federation, then of the Democratic Republican Alliance and of the Independent Radicals. Harold Nicolson, in "Curzon The Last Phase 1919 1921," wrote, in his biographical footnote on Loucheur, "one of the most reasonable and intelligent of French post war experts; not a politician."
Өмір
Қару-жарақ өнеркәсібінде тәжірибесі бар Лушюр 1917 жылдың қыркүйегінде қару-жарақ министрі болды. Ол қару-жарақ министрі болып тағайындалған кезде Tréfileries et Laminoirs du Havre (TLH) басшысы болды. Ол Альберт Томастың орнын басып, 1918 жылдың 26 қарашасына дейін қару-жарақ министрі қызметін атқарды, содан кейін 1920 жылдың 20 қаңтарына дейін өнеркәсіпті қайта құру министрі болды. 1919 жылғы Париж бейбітшілік конференциясында ол Жорж Клемансоның басты экономикалық кеңесшісі болды. Осы конференцияның нәтижесі – даулы Версаль шартының қабылдануы болды. 1921 жылдың 16 қаңтарынан 1922 жылдың 15 қаңтарына дейін Аристид Брианның 7-ші кабинетінде босатылған аймақтар министрі болды. Лушюр 1924 жылы Раймонд Пуанкаре үкіметінде сауда, өнеркәсіп, пошта және телеграф министрі қызметін қысқа мерзімге атқарды. Ол 1925 және 1926 жылдары Брианның жетінші үкіметінде қаржы министрі болып жұмыс істеді. Эдуард Эррионың екінші министрлігінде Лушюр 1928 жылдың маусымынан 1930 жылдың ақпанына дейін сауда және өнеркәсіп министрі болды. Ол әуе апатында қаза тапқан Морис Бокановскийдің орнын басты. Содан кейін ол Пуанкаре басшылығымен еңбек, гигиена, әлеуметтік жәрдем және әлеуметтік қамсыздандыру министрі болып қайта тағайындалды.
Coming from a background in the arms industry, Loucheur became Minister of Armaments in September 1917. He was administrator of Tréfileries et Laminoirs du Havre (TLH) when he was appointed Minister of Armaments. He replaced Albert Thomas and served as armaments minister until 26 November, 1918 when he became Minister of Industrial Re construction where he remained until 20 January, 1920. He was the principal economic advisor for Georges Clemenceau at the 1919 Paris Peace Conference. The product of this conference was the controversial Treaty of Versailles. He was Minister of Liberated Regions from 16 January 1921 to 15 January 1922 in the 7th cabinet of Aristide Briand. Loucheur was briefly Minister of Commerce, Industry, Posts, and Telegraphs under Raymond Poincaré in 1924. He also served as Minister of Finance in Briand's seventh Government during 1925 and 1926. In Édouard Herriot's Second Ministry Loucheur served as Minister of Commerce and Industry and from June 1928 to February 1930. He succeeded Maurice Bokanowski, who had died in an air accident. He then served again under Poincaré as Minister of Labour, Hygiene, Welfare Work, and Social Security Provisions.