Генри Джеймстің «Бельтраффио» әңгімесі: Отбасылық алауыздық пен трагедия
The Author of Beltraffio
Генри Джеймстің "Beltraffio" әңгімесі: отбасылық кикіреулер, трагедия, ағылшын жазушысы Марк Эмбиент және оның соңғы романы туралы. Кітап туралы көбірек біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генри Джеймстің кітабы
Book by Henry James
"Белтраффионың авторы" – Генри Джеймстің 1884 жылы "Иллюстрацияланған журналда" алғаш жарияланған қысқа әңгімесі. Бұл отбасы ішіндегі аяусыз талас-тартыстың қорқынышты баяны трагедиялық аяқтамаға әкеледі. Әңгімедегі әке романист болғанымен, оның жазушылық қызығушылықтарына қарағанда отбасылық қарым-қатынастарына көбірек назар аударылады, бірақ оның кейбір ойлары оқиғаның нәтижесіне әсер етеді.
The Author of Beltraffio is a short story by Henry James, first published in the English Illustrated Magazine in 1884. This macabre account of desperate family infighting eventually leads to a tragic conclusion. Although the father in the story is a novelist, the tale concentrates far more on his family relationships than on his special concerns as a writer, though some of those concerns affect the outcome.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Аңыздың баяндаушысы, ағылшын жазушысы Марк Амбиенттің біршама наив американдық жанкүйері, оны Суррейдегі үйіне барады. Баяндаушы Амбиенттің шығармаларына, әсіресе оның соңғы романы "Бельтраффиоға" қатты құштар. Ол Амбиенттің әдемі, бірақ салқын әйелімен, жеті жасар аурулы ұлы Дольчиномен және оның ерекше әпкесі Гвендолинмен танысады. Сонымен қатар, Амбиенттің әйелі күйеуінің романдарын ұнатпайтынын және оларды жемқорлық пен жазықсылдыққа ұқсататынын біледі. Дольчиноның денсаулығы нашарлай береді. Әйелі, оның пікірінше, күйеуінің оның баласына тигізер зиянды ықпалынан қорғау үшін, Дольчиноға дәрі бермейді. Дольчино қайтыс болады, ал анасының оқиғаға қатысы туралы Гвендолин баяндаушыға айтады. Бірнеше айдан кейін анасы да қайтыс болады, Дольчиноның соңғы ауруындағы рөлі үшін өкінішпен. Аңыздың аясындағы қаралы ирония ретінде баяндаушы Ambient кейінірек әйелінің оның романдарын жартылай қабылдағанын және тіпті өлімінен бірнеше апта бұрын "Бельтраффио" оқығанын айтады.
The narrator of the story, a somewhat naive American admirer of English novelist Mark Ambient, visits the writer at his home in Surrey. The narrator is very enthusiastic about Ambient's work, especially his latest novel Beltraffio. He meets Ambient's beautiful but chilly wife, his sickly seven year old son Dolcino, and his strange sister Gwendolyn. He also learns that Ambient's wife strongly dislikes her husband's novels and considers them corrupt and pagan. Dolcino eventually becomes much more ill. In order to "protect" him from what she sees as the baleful influence of his father, Ambient's wife withholds the boy's medicine. Dolcino dies, and the details of his mother's conduct are told to the narrator by Gwendolyn. The mother, grief stricken over her role in Dolcino's final illness, dies herself after a few months. In a grimly ironic note to conclude the story, the narrator says Ambient later revealed that his wife had become partially reconciled to his novels and even read Beltraffio in the weeks before her death.
Негізгі тақырыптар
Джеймс бұл оқиға туралы ойланып, жазбаларында толғанысқанда, әңгіменің "тынышсыздық тудыратын" және "натурал емес" болатынынан шүбхеленді. Әңгіменің соңындағы өлім-оқиғаның қос дозасы шамадан тыс көрінуі мүмкін, бірақ Джеймс оқиғаларды өте тегіс баяндайды – тіпті Ambient-тің ерекше, өнерге құмар әпкесі туралы юмормен, оқырмандар апатты, мүмкін, алдын алуға болмағанмен, сенімді деп қабылдауы мүмкін. Жазбаларында Джеймс оқиғаның негізін Джон Аддингтон Саймондстың, ағылшын өнер тарихшысы, ақын және гомосексуализмді қолдаушы, әрі өте қатаң әйелімен үнемі дауласып жүрген нақты өмірдегі некесіне негіздегенін айтты. "Тіпті денге дейін" (Джеймс өзінің сөздерін пайдаланғандай) созылатын эстетикалық көзқарас пен қатаң, дәстүрлі көзқарас арасындағы қайшылық оқиғаның шиеленісті жанжал атмосферасын жасайды. Бұл оқиғаның трагикалық аяғы, егер оны шынайы оқиға ретінде қарастырсақ, бұрыс, тіпті абсурдты көрінуі мүмкін. Бірақ Джеймс кем дегенде Амбиенттердің некесіндегі келіспеушіліктерді кеңінен талқылап, аяқталуға жақсы дайындық жасайды.
When James was mulling over this story in his Notebooks, he wondered if the tale would be "too gruesome" and "too unnatural." The double dose of mortality at the end of the story may seem extreme, but James narrates events so smoothly—even with touches of humor, especially about Ambient's bizarre, arty sister—that readers may accept the catastrophe as perhaps not inevitable but somewhat believable. In the Notebooks James said he based the story on the real life marriage of John Addington Symonds, an English art historian, poet, and proponent of homosexuality who was constantly quarreling with his very proper wife. The contrast of an esthetic point of view, carried "even to morbidness" (to use James's own words), with a more rigid, traditionalist stance creates the story's intense atmosphere of conflict. The tragic outcome might seem perverse and even silly when considered as part of a supposedly realistic story. But at least James prepares thoroughly for the conclusion with an extensive treatment of the discord in the Ambients' marriage.
Санаткерлік бағалау
Сыншы Роберт Гейл, Джеймстің өзінің "Жазбаларында" айтқандарына еске түсіретіндей, бұл әңгімені "қасіретті" деп атады, және бұл бағалау басқа сыншылардың арасында да қолдау тапты. Көптеген зерттеушілер Джеймстің қиын оқиғаларды шебер суреттегенін және соңғы ойының кез келген адамды сендіре алатынын мойындайды. Ambient-тің "ереуіл әпкесі" де өзін-өзі "көркем" деп есептейтін адамдарды сатиралық бейнелеуде тапқырлығымен бағаланды. Оқырман үшін шешуші мәселе – Ambient-тің әйелі ұлының қайғысына соншалық бейжайлық таныта ала ма, өйткені ол баланың әкесінің әсеріне ұшырағаннан гөрі өлгені дұрыс деп қателеседі. Әйел Амбиент салқынқанды және тым жоғары мінезді болып көрсетілсе де, ол өз баласына мұндай қатыгездікке қабілетті болуы мүмкін емес. Джеймстің өзінің әңгіменің "табиғи емес" сюжеті туралы күмәнін білдіргені бекер емес.
Critic Robert Gale, in an odd echo of James' own comments in the Notebooks, called this story "morbid," and that verdict has found some agreement among other critics. Most commentators concede that James narrates the harsh events powerfully, and that he makes the conclusion as convincing as anybody could. Ambient's weird sister has also been much appreciated as a clever satire on the self consciously "artistic" personality. The crux for the reader is whether Ambient's wife is really capable of showing such disregard for her son's suffering, in a wildly misguided belief that the boy is better off dead than corrupted by his father's influence. While Mrs. Ambient is shown as rather cold and overly prim, she may not be convincing as such a monster to her own child. The reservations that James himself expressed about the tale's "unnatural" plot might be all too valid.