Скотт Харрингтон: Американдық автокөлік спортының шебері

Кіріспе

Канадалық хоккейші, американдық жарыс жүргізушісі Скотт Харрингтон (24 желтоқсан 1963 жылы туған) – екінші буын американдық бұрынғы автожарыс жүргізушісі, бұрын Indy Racing League және спорттық автожарыстарда белсенді болған. Қазір ол жеке жарыс жүргізушілеріне жаттықтырушы. Оның әкесі Джин Харрингтон SCCA және IMSA жарыстарының қатысушысы, ардагері болды.

Өмірбаян

Харрингтон Кентукки штатындағы Луисвилл қаласында дүниеге келді және Луисвилл университетінде оқыды. Екі дөңгелекпен мансабын бастаған Харрингтон бірнеше чемпионаттарды жеңіп, AMA Motocross және Supercross әлемінде үлкен жетістіктерге қол жеткізді. 1986 жылы Sports Car Magazine Харрингтонды АҚШ-тың ең перспективті үш жүргізушісінің бірі деп таныды. Ол Toyota Formula Atlantic жарыстарында бірнеше мәрте жеңіске жетті, 1988 жылғы чемпионатта бәсекеге қабілетсіз Ralt шассиінде жүргізгеніне қарамастан үшінші орынды иеленді. 1988 жылы Ralt машинасымен жарыста жеңіске жеткен жалғыз жүргізуші ол болды. 1992 жылдан 1994 жылға дейін Харрингтон SCCA Shelby Can Am сериясында көптеген жетістіктерге қол жеткізді. Осы серияда ол басқа ешбір жүргізушіден көп жарыс жеңіп алды. 1992 жылы ол чемпионатты жеңіп алды және әр маусымда жарыс жеңімпазы атанды. 1989 жылы CART жарысында бір рет қатысқан, ашық дөңгелекті жарыскер Харрингтон 1996 жылы алғашқы IRL санкцияланған Индианаполис 500 жарысына қатысу үшін соңғы мүмкіндікті пайдаланды. 1999 жылы ол өзінің командасымен IRL толық маусымын өткізіп, ондыққа іліге білді, соның ішінде Финикс халықаралық жарыс жолында топ бестікке кірді, сол кезде Infiniti қозғалтқышының ең жоғары көрсеткіші осы жарыс болды. Инди 500 жарысына қатыса алмағанына және Техас 1 жарысында (сол жақ тібік сүйегі, оң жақ тобық сүйегі, оң аяқ және үш қабырғасы сынған) ауыр жарақат алғанына қарамастан, ол Роби МакГигеге шамалы айырмашылықпен «Жыл жаңашылы» атағын жеңіп алды. Харрингтон жеті рет Инди 500 жарысына қатысуға тырысты, бірақ сәттілік тек 1996 жылы екінші рет қатысқанда келді. 1998 жылы ол жоғары біліктілік көрсетуге жақын болғанда, қозғалтқышы бұзылып, командада қосалқы қозғалтқыш болмағандықтан жарысқа қатыса алмады. Оның IRL сериясындағы ең жақсы нәтижесі 1999 жылы Финиксте төртінші орын болды, ал ол барлығы 14 жарысқа қатысты, бұл IRL «Жыл жаңашылы» атанғандардың арасындағы ең аз көрсеткіш. Жылдамдыққа жетіспейтін жағдайлардың көп болғаны белгілі болғандықтан, ол жол талғаны үшін Jigger сыйлығын жеңіп алды. Харрингтон Формула Атлантика, түпнұсқа Indy Lights Series, Infiniti Pro Series, CART Indy Car Series және IRL Indy Car Series жарыстарында бәсекелескен жалғыз жүргізуші. Оның мансабына мас күйде көлік жүргізу фактілері әсер етті. Харрингтон сонымен қатар американдық автоспорттың «Үлкен Үштігі» – Инди 500, Дейтонаның 24 сағаттық жарысы және Себрингтің 12 сағаттық жарысына қатысқан азанамерикандық жүргізушілердің бірі. Харрингтон 2014, 2015, 2016, 2017 және 2018 жылдары SVRA танымал Pro Am жарыстарында да өнер көрсетті. 2015 жылы ол 33 қатысушының арасында 9-шы орынды иеленді, ал 2018 жылы AP рейтингінде екінші орынды алып, подиумға көтерілді. Харрингтон Mid Ohio мектебінің алғашқы оқытушыларының бірі және әлі күнге дейін осы лауазымда қызмет етеді (2022 жылдың тамызы). Активті жүргізушіліктен кеткеннен кейін Харрингтон жүргізушілерді оқыту бизнесінде табысқа жетті, оның ішінде Highcroft Racing зауыттық Acura командасының чемпионы Дункан Дейтон және төрт рет ұлттық чемпионатта жеңіске жеткен Майк Мизерандиноны жаттықтырды. 2017 жылы оның екі шәкірті SCCA Runoffs жарысында жеңіске жетті, Майк Мизерандино Скотттың жаттықтыруымен бесінші ұлттық титулын жеңіп алды, ал Макс Джи Скотттың көмегімен алғашқы ұлттық чемпионатын жеңіп алды. Оның соңғы шәкірті Джейкоб Абель Road Atlanta кезеңінде F3 Americas жарыстарының екеуінде жеңіске жетті. Сондай-ақ ол жыл сайын бірнеше классикалық төзімділік жарыстарына қатысады. 2014 жылы оның классикалық жаттықтырушы клиенті Билл Абель Америка трассасында өткен SVRA ұлттық чемпионатында ұлттық чемпионатты жеңіп алды. Тестілеу және оқыту жұмыстарынан басқа, Харрингтон әртүрлі өндірушілер үшін жарнамалық және сынақ жұмыстарын жүргізеді. Қазіргі уақытта Харрингтон әйелі Марси және кішкентай ұлымен Индианаполисте тұрады.

Harrington was born in Louisville, Kentucky and attended the University of Louisville. Starting out on two wheels, Harrington won a number of championships and achieved much success in the world of AMA Motocross and Supercross. In 1986 Sports Car Magazine picked Harrington as one of the three most promising drivers in the U. S. He was a multiple race winner in Toyota Formula Atlantic, finishing third in the 1988 championship despite running the uncompetitive Ralt chassis. He was the only person ever to win a race in the 1988 Ralt. From 1992 through 1994, Harrington had much success in the SCCA Shelby Can Am series. During his tenure in the series, he won more races than any other driver. He won the 1992 championship and scored race wins in every season. An accomplished open wheel racer who made a single CART start in 1989, Harrington made a last second Bump Day run to qualify for the first IRL sanctioned Indianapolis 500 in 1996. In 1999 he ran a full IRL season with his own team and had numerous top ten finishes, including a top five finish at Phoenix International Raceway, at the time the highest finishing position for the Infiniti engine. Despite failing to qualify for the Indy 500 and suffering serious injuries at Texas 1 (broken left tibia, right fibula, right foot and three ribs) he won the Rookie of the Year honors by a slim margin over Robby McGehee. Harrington attempted to qualify for seven different Indy 500 races but only succeeded once, in his second attempt in 1996. In 1998 he was well on his way to a top qualifying position when he suffered a blown engine that ended his month as the team had no backup. He had a best IRL finish of fourth at Phoenix in 1999 and had a total of 14 series starts, which is the fewest total starts by any IRL Rookie of the Year. Never being one to be short on speed, his bad luck at the Speedway was well known as he won the Jigger Award for his bad luck. Harrington is also the only person to ever compete in Formula Atlantic, the original Indy Lights Series, the Infiniti Pro Series, the CART Indy Car Series and the IRL Indy Car Series. His career was affected by arrests and convictions for driving while intoxicated. Harrington is also one of the few American drivers to compete in the "Big Three" of American motorsports the Indy 500, the 24 Hours of Daytona and the 12 Hours of Sebring. Harrington also competed in the SVRA celebrity Pro Am in 2014, 2015, 2016, 2017 and 2018. He finished 9th of the 33 starters in 2015 and in 2018 was on the podium with a second place finish in AP. Harrington is one of the original instructors at the Mid Ohio school, a position he still holds today (August 2022). After retiring from active driving, Harrington has achieved success in his driver coaching business, including coaching Highcroft Racing factory Acura team Championship winning owner driver Duncan Dayton and Mike Miserandino, who has won four national championships in a row. In 2017, two of his customers won again at the SCCA Runoffs, Mike Miserandino won his fifth National title with Scott's coaching and Max Gee won his first with Scott on board, coaching him to his first national championship. His latest driver, Jacob Abel, won two of the three F3 Americas races at the Road Atlanta round. He also competes in a number of vintage endurance races every year. In 2014 his vintage coaching customer Bill Abel won a national championship at the SVRA National Championship at the Circuit of the Americas. In addition to his testing and training work, Harrington does promotional and testing work for various manufacturers. Harrington currently lives in Indianapolis with his wife Marsie and his young son.

Индикар сериясы

Жыл Команда Шасси № Қозғалтқыш 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Қорытынды ұпайлар Сілтеме 1996 Della Penna Motorsports Reynard 95i 44 Ford XB V8 t WDW PHX INDY 31-орын 20 1996–97 Johansson Motorsports G Force GF01 36 Infiniti V8 NHM LVS WDW PHX INDY TXS PPIR CLT NH2 LV2 Н/Қ 0 1998 LP Racing Dallara IR8 66 Oldsmobile WDW PHX INDY TXS NHS 39-орын 8 Riley & Scott Cars Riley & Scott Mk V 15 DOV CLT PPIR ATL TXS LSV 1999 Harrington Motorsports Dallara 66 Nissan WDW PHX CLT INDY TXS PPIR ATL DOV PPIR LSV TXS 14-орын 165 2000 Nienhouse Racing G Force 17 Oldsmobile WDW PHX LSV INDY TXS PPIR 35-орын 17 Mid America Motorsports Dallara 43 ATL DOV PPIR 2002 Brayton Racing 37 Chevrolet MIA PHX FON NAZ INDY TXS PPIR RIR KAN NSH MIS KTY GAT CHI TXS 47-орын 9