Лавиния Ривес: «Кумберленд принцессасы» шала жолындағы тағдыры

Кіріспе

Лавиния Джанетта Хортон Райвс (туған кезде Серрес; 16 наурыз 1797 – 7 желтоқсан 1871) – өзін Ұлыбритания корольдық отбасының мүшесі деп таныстырған, өзін «Камберленд ханшайымы Лавиния» деп атаған британдық әйел. Англияның Ливерпуль қаласында туған Лавиния Оливия Серрес пен Джон Томас Серрестің қызы болған. Оливия Серрес Ұлыбритания королі Георг III-нің кіші інісі, Камберленд және Стратхерн герцогы Генридің қызы екенін мәлімдеп, танымал болды. 1822 жылы Лавиния портрет суретшісі Энтони Райвске үйленді. Олар 1841 жылы ажырасып кетті. 1844 жылы «Принцесса Лавиния» Веллингтонның 1-ші герцогы Артур Уэлслиді, Георг III-нің өсиет орындаушысы ретінде, Оливияға 15 000 фунт стерлинг мұра қалдырғаны үшін сотқа беруге тырысты. 1850 жылы Лавиния Виктория патшайымынан қаржылық көмек сұраған памфлет жариялады. 1866 жылы, алпыс тоғыз жасында, Принцесса Лавиния соттан оны Камберленд герцогының заңды немересі деп жариялауды және Георг III-нің 15 000 фунт стерлингтік мұрасын беруді сұрады. 1866 жылғы сот процесінде Лавиния өзінің талаптарын растайтын бірнеше ерекше құжаттар ұсынды, ал қолжаз сарапшысы Георг III және Джеймс Уилмоттың қолтаңбаларының түпнұсқа екенін куәландырды. Кент герцогы Оливияны қаржылық тұрғыдан қолдағандығы және Оливияны «кузен Серрес» деп атағандығы туралы куәліктер келтірілді, бұл оның әңгімесіне сенгенін көрсетеді. Сот процесінің ең қызықты тұсы, Лавинияның адвокаты доктор Уолтер Смиттың, Георг III квакер Ханна Лайтфутпен құпия түрде үйленгені және осының салдарынан Георг IV-тің де, королева Викторияның да таққа құқығы жоқ деген мәлімдемесі болды. Алайда Лавинияның ісі тез қиындықтарға тап болды: ұсынылған құжаттардың кейбірінде Георг III өзінің атына «Джордж Гюльф» деп «қол қойған»; ал басқаларында Уильям Питт пен Лорд Брук граф атанбас бұрын граф ретінде «қол қойған». Сот Лавинияның Джон мен Оливия Серрестің заңды қызы екенін, ал Камберленд герцогының немересі емес екенін анықтады. Сот Лавинияны жалған жасаушылық үшін қудаламады: Лавиния Оливия оған қалдырған құжаттардың түпнұсқа екеніне адал ниетпен сенгенін мәлімдеді. Құжаттар Лавиния емес, Оливияның тапсырысымен жасалған деп есептеледі, мүмкін, Оливияның жігіті, каллиграфия таланты бар Уильям ФицКларенс жасады. Лавиния өз талаптарын қолдап памфлеттер жазуын жалғастырды және оның ісі Лордтар палатасында қайта қарастырылды. Ол талаптары танылмаған күйде қайтыс болды.

Lavinia Jannetta Horton Ryves (née Serres; 16 March 1797 – 7 December 1871), was a British woman claiming to be a member of the British royal family, calling herself "Princess Lavinia of Cumberland". Born in Liverpool, England, Lavinia was the daughter of Olivia Serres and John Thomas Serres. Olivia Serres gained notoriety by claiming to be the daughter of Prince Henry, Duke of Cumberland and Strathearn, a younger brother of King George III of the United Kingdom. In 1822 Lavinia married Anthony Ryves, a portrait painter. They were divorced in 1841. In 1844 "Princess Lavinia" tried to take Arthur Wellesley, 1st Duke of Wellington to court for having "overlooked", as George III's executor, a bequest of £15,000 to Olivia. In 1850 Lavinia published a pamphlet requesting financial aid from Queen Victoria. In 1866, aged sixty nine, Princess Lavinia asked the Court of Probate to declare her the legitimate granddaughter of the Duke of Cumberland and award her the £15,000 bequest "left" by George III. In the process of the 1866 trial, Lavinia produced several remarkable documents attesting to her claims, and a handwriting expert testified to the authenticity of George III's and James Wilmot's signatures. Testimony was introduced that in fact the Duke of Kent had supported Olivia financially, and had spoken of Olivia as "my cousin Serres", apparently believing her story. The trial was most considered remarkable, perhaps, for the claims made by Dr. Walter Smith, Lavinia's barrister, that George III had been privately married to a Quaker, Hannah Lightfoot, and that in consequence thereof, neither George IV nor Queen Victoria had any right to the throne. Lavinia's case, however, quickly ran into difficulties: in some of the submitted documents, George III had "signed" his name as "George Guelph"; in others, William Pitt and Lord Brook had "signed" as earls before they had in fact become earls. The court found that Lavinia was the legitimate daughter of John and Olivia Serres and was not the granddaughter of the Duke of Cumberland. The court did not prosecute Lavinia for forgery: Lavinia maintained she believed in good faith that the documents left her by Olivia were genuine. It is thought that the documents were in fact forged at the behest of Olivia, rather than Lavinia, perhaps by William FitzClarence, Olivia's boyfriend, who had calligraphic talents. Lavinia continued to write pamphlets in support of her claims, and her case was reheard by the House of Lords. She died with her claims unrecognized.