Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
13 ғасырдағы ағылшын ханшайымы және Британия герцогинясы Беатрис (25 маусым 1242 – 24 наурыз 1275) – Англияның Генрих III және Прованстың Элеонорасының қызы, Плантагенеттер әулетінің мүшесі.
13th century English princess and duchess of Brittany
Beatrice of England (25 June 1242 – 24 March 1275) was a member of the House of Plantagenet, the daughter of Henry III of England and Eleanor of Provence.
Балалық шақ
1242 жылғы 25 маусымда дүниеге келген Беатриче Англия королі Генрих III және Прованстың Элеонорасының екінші үлкен қызы болды. Беатристің балалық шағы қасіреттерге толы болды, сонымен қатар әкесінің билеу кезеңінің қиындықтары мен анасының ағылшын халқы арасында танылмауымен байланысты болды. Оның үлкен ағасы Эдвард өте кішкентай кезінде ауыр сырқатқа шалдыққан, бірақ жазылып кетті. Дегенмен, олардың кіші қарындасы Кэтрин, мүмкін, естімеуіне себеп болған прогрессивті ауруға шалдығып, үш жасында қайтыс болды, бұл Беатристің ата-анасын терең қайғыға баттырды. Ағылшын халқы король Генрих III-тен Элеонора мен оның савойлық туыстарының монархияға тигізген ықпалына наразы болды, ал барондар көбірек билік талап етті. 1263 жылы Элеонора Лондон тұрғындары шабуыл жасаған қайықпен келе жатқанда, оқиғаға ұшырады. Бұл қатал, ащы жамандық Генрих III және оның отбасы үшін көптеген мәселелер тудырды. Екінші жағынан, Элеонора мен Генрих бақытты некеде болды, ал Беатриче ағайын-інілерімен жақын қарым-қатынаста, махаббатқа толы ортада өсті.
Born 25 June 1242, Beatrice was the second eldest daughter of King Henry III of England and Eleanor of Provence. Beatrice's childhood was plagued by tragedy, and by the stresses of her father's reign coupled with her mother's unpopularity with the English people. Her oldest brother Edward became dangerously ill when she was very young, though he recovered. However, their youngest sister Katherine, who possibly had a degenerative disease which caused her to become deaf, died at the age of three, leaving Beatrice's parents grief stricken. The English were unhappy with King Henry III owing to the influence that Eleanor and her Savoyard kinsmen exercised on the monarchy, and the barons demanded more power. In 1263, Eleanor was sailing on a barge that was attacked by London citizens. This harsh, bitter dislike created several problems for Henry III and his family. On the other hand, Eleanor and Henry enjoyed a happy marriage, and Beatrice grew up in a loving environment, close to her siblings.
Өлім
Беатрис 1275 жылғы 24 наурызда Лондонда қайтыс болды. Иоанн II әйелінің құрметіне жеке жерде немесе үлкен шіркеу ішінде орналасқан қасиетті шапел салдырды, оның құрылысын өзі қайтыс болғанда аяқтау жоспарланған, осылайша ол Беатриспен қайта қосылатын болар еді. Беатрис Гринвичтегі (Лондон) Grey Friars шіркеуіне жерленді. Беатрис күйеуі герцогтыққа мұрагерлік еткенге дейін қайтыс болғандықтан, ол ешқашан Бретань герцогинясы атанбады.
Beatrice died on 24 March 1275 in London, England. John II honoured his wife with a chantry, an institutional chapel on private land or within a greater church, which was to be finished when he died, so that he and Beatrice would be together again. Beatrice was buried at Grey Friars Church in Greenwich, London. Beatrice died before her husband succeeded to the duchy, therefore she was never styled Duchess of Brittany.
Тарихи шолу
Беатристің қызметі туралы ақпарат аз болғанымен, ол ағылшын тарихының маңызды бір бөлігі болды. Оның Джон II-ге үйленуі Франциямен одақ құруға көмектесті, соның арқасында Ричмонд графлығы Англияның қорғауына ілікті. Генрихтің билігінде Англияда оған қарсы көптеген наразылықтар болды. Симон де Монфорт барондарға үлкен үлес беру үшін патшаның билігін шектеуді қалаған кезде Генрихтің өзінің билігін күшейтуі үшін отбасылық одақтар арқылы пайдалы адамдармен некелесу қажет болды. Оның үлкен қызы Шотландия короліне үйленді, ал Беатристің Ричмонд графлығын басқарған Джон II-ге үйленуі Генрих үшін қосымша билік көзі болды. Сонымен қатар, көптеген француз ақсүйектері Англияға келіп, саяси лауазымдарға тағайындалуы мүмкін еді. Генрих таққа отырғанда, Анжу империясының (Гаскония, Беарн, Ангулем, Сент-Онг және Агенаны қамтитын) ішіндегі өте шамалы ғана аймақтар Генрихке адал қалды. Беатрис пен Джонның некесі Генрих III үшін пайдалы болып шықты, әсіресе ол Генрихке Пуатуды қайтарып алуға көмектессе. Енді Генрихтің солтүстік шекарада қауіпсіздігі мен ықпалы болды, сондай-ақ Англияның үстемдігінің нысаны болды. Генрих Пуатуды қайтаруды жоспарлағанмен, жорығынан кейін жеңіліске ұшырады. Пуатуды қайтара алмағандықтан, оның иеліктері Анжу империясымен салыстырғанда шағын болды. Әртүрлі стратегиялар арқылы Генрих III Англияны 1272 жылы қайтыс болғанға дейін 56 жыл бойы биледі.
Though little information is available concerning Beatrice's activities, she was an important part of English history. Her marriage to John II helped forge an alliance with France, thus placing the Earldom of Richmond under the so called shield of England. During Henry's reign, there was much opposition to him in England. At a time when Simon de Montfort wanted to strip the king of some of his power to give more say to the barons, it was necessary for Henry to strengthen his rule via family marriages to useful people. His first daughter had married the king of Scotland, and Beatrice's marriage to John II, who controlled the Earldom of Richmond, gave Henry an additional source of power. Moreover, a substantial number of French nobles came to England and could be appointed to political positions. When Henry was crowned, very few areas within the Angevin Empire (comprising Gascony, Béarn, Angoulême, Saintonge and Agenais), remained loyal to Henry. The marriage of Beatrice and John II would prove to be useful for Henry III, if only to help Henry recover Poitou. Now Henry had English security and influence on the northern border, and the instance on English overlordship. Though Henry was planning on regaining Poitou, he was defeated after his campaign. Because he could not regain Poitou, his domains were small compared to the Angevin Empire. With his various strategies, Henry III reigned over England for 56 years until his death in 1272.