Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Матай 7:11 – Жаңа өсиеттегі Матай Ізгі хабарының жетінші тарауының он бірінші аяты және Тау уағызының бір бөлігі. Бұл аят дұғаға шақыру мазмұндаған бұрынғы теңеулерді қорытындылайды.
Matthew 7:11 is the eleventh verse of the seventh chapter of the Gospel of Matthew in the New Testament and is part of the Sermon on the Mount. This verse summarizes the preceding metaphors in favour of prayer.
Интерпретация
Алдыңғы екі тармақтағы сөздер адамның өз баласына қатыгездікпен қарамайтынын көрсетті. Бұл тармақ Құдайдың дұғаға жауабын осыған ұқсас қарастырады. Егер кемшілікті әке өз баласына қамқорлық жасаса, онда мінсіз жақсылыққа толы Құдай өзінің ізбасарларының мүддесін ойламайды деп күмәндануға ешқандай себеп жоқ. Осы тармаққа сәйкес, Иса тыңдаушыларын "понерой" – "жаман" деп атады. Иса шәкірттерімен және қоғамның ең кінәлі бөлігінен алыс, оған еріп жүруді таңдаған басқа адамдармен сөйлесіп отырды. Мәтін нақты, мұнда "жаман" деп аударылған сөз Шайтанды сипаттау үшін жиі қолданылады. Генрих Мейердің пікірінше, мағынасы – тыңдаушыларының "Құдаймен салыстырғанда моральдық тұрғыдан жаман" екендігі. Ал Харольд Фаулер Исаның сөздері Құдайдың мінсіздігімен салыстырғанда барлық адамдар жаман дегенді білдіруі мүмкін деп санайды. Иса адамның жаман табиғатын дәлелдемейді: ол оны берілген деп қабылдайды. Бұл Жаңа Өсиеттің барлығында да осылай, адамзаттың жаман табиғаты жай ғана болжанып айтылған. Теолог Эдуард Швейцер бұл тармақтың үміт беретінін айтады, себебі тіпті жаман адам да кейбір жағдайларда жақсылық жасайды. Құдай Өтініш білдіргендерге жақсылық сыйлайды. Лұқаның Ізгі хабарында Құдай өтініш білдіргендерге Киелі Рухты береді деген параллель мәтін бар, бірақ Дэвид Хилл Матайдың сөздері түпнұсқаға жақын болған болуы мүмкін деп болжайды. Жақсы нәрселер туралы айтылуы Құдай тек жақсы сыйларды ғана береді деген оймен байланысты болуы мүмкін, егер сіз өзіңізге зиян келтіретін нәрсені сұрасаңыз, Құдай оны бермейді. Ульрих Луз бұл пікірмен келіспейді және бұл оқу осы тармақтар тобының мағынасына қайшы келеді деп санайды.
The previous two verses presented a pair of observations which showed how a human father would not callously mistreat his own child. This verse extends the same observations to God's response to prayer. If a flawed human father looks out for his own child, then there is no reason to doubt that the perfectly good God will not have the best interest of his followers in heart. According to this verse, Jesus calls his hearers , poneroi, "evil". Jesus was here speaking to his disciples, and others who had chosen to follow him, far from the most reprehensible part of society. The text is unambiguous, the word here translated as evil is the same one routinely used to describe Satan himself. Heinrich Meyer suggests that the meaning is that his hearers, "as compared with God, are morally evil". and Harold Fowler also suggests that Jesus might simply mean that all humans are evil when compared to the perfection of God. Jesus here presents no arguments for man's evil nature: he appears to take it as a "given". This is true throughout the New Testament, the essentially evil nature of humanity is simply assumed. Theologian Eduard Schweizer notes that this passage is somewhat hopeful, as even the inherently evil man will in some situations almost always do good. God will give good things to those who ask him. In Luke's Gospel, the parallel text has God giving the Holy Spirit to those who ask, but David Hill suggests that Matthew's wording is likely to have been closer to the original. The reference to good things might be linked to the idea that God will only give good gifts, that if you ask for something that will end up harming you God will not provide it. Ulrich Luz disagrees with this view, and argues that this reading would contradict the thrust of this group of verses.
Чиркесі аталарының түсініктемелері
Хризостом: Ол мұны адам табиғатын төмендетпей, бүкіл адамзаттың жаман екенін мойындамай айтты. Бірақ, Өзінің мейірімділігімен салыстырғанда, әкелік махаббатты жамандық деп атады. Оның адамдарға деген махаббаты осылай шамадан тыс.
Chrysostom: This He said not detracting from human nature, nor confessing the whole human race to be evil; but He calls paternal love evil when compared with His own goodness. Such is the superabundance of His love towards men.