Андре Клюйтенс: Бельгиялық-француз дирижерінің өмірі мен шығармашылығы
André Cluytens
Андре Клюйтенс (1905-1967) – бельгиялық-француз дирижері. Опера, концерттерде жұмыс істеген, шығармалары классикадан заманауи музыкаға дейін. Баирейтте алғашқы француз дирижері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бельгияда туған француз дирижері (1905–1967)
Belgian born French conductor (1905–1967)
Андре Клюйтенс (ɑ̃dʁe klɥitɛ̃s; туған аты Аугустин Зульма Альфонс Клюйтенс; 26 наурыз 1905 – 3 маусым 1967) – концерт залында, опера театрында және жазу студиясында жұмыс істеген бельгиялық туған француз дирижері. Оның репертуары Вена классиктерінен француз композиторлары мен 20 ғасыр туындыларына дейін кең болды. Карьерасының көп бөлігі Францияда өткенімен, ол 1955 жылы Байройттегі алғашқы француз дирижері атанды; ол сонымен қатар Ла Скалада «Жүзік» және «Парсифаль» операларын қойды.
André Cluytens (ɑ̃dʁe klɥitɛ̃s, ; born Augustin Zulma Alphonse Cluytens; 26 March 19053 June 1967) was a Belgian born French conductor who was active in the concert hall, opera house and recording studio. His repertoire extended from Viennese classics through French composers to 20th century works. Although much of his career was spent in France, he was the first French conductor at Bayreuth in 1955; he also conducted The Ring and Parsifal at La Scala.
Бельгия
Клютенс Антверпенде музыкалық отбасында дүниеге келді: оның әкесінің әкесі, әкесі және ағаларының барлығы кәсіби музыканттар болған. Оның анасы операда сопрано әншісі болды, ал ол 1906 жылы қайтыс болғаннан кейін әкесі тағы бір әншіге үйленді. Оның әкесі Альфонс, Театр Корольдік Француз операсының дирижері, ұлын хормейстер және жаттықтырушы ретінде жұмысқа алды. Ол әкесімен бірге Операға қосылып, қойылымдарды жүргізді, ал 1926 жылдың 14 желтоқсанында «Жеміс терушілер» операсымен дебют жасады. Франсис Пуленк Opéra Comique әртістерімен өзінің «Les mamelles de Tirésias» операсын жаздырғанына риза болды. Сондай-ақ, 180 жылдан кейін «Блез сатушы» операсы қайта қойылды (ол «La bohème», «Werther» және «La traviata» операларына кіріспе ретінде Salle Favart репертуарына енгізілді), сондай-ақ 1953 жылдың маусым айында «Рэйктің жолы» операсының француздық тұсаукесері өтті. «Манон» операсының қайта қойылғаны жоғары бағаланды – және Париж сыншылары Опера Комиктегі табысты қызмет деп бағалаған нәрсенің көрінісі болды; ол сонымен қатар көптеген Равель кештерін де ұйымдастырды. Клютенс 1953 жылдың желтоқсанында Опера Комиктен кетіп, 1954 жылдың 30 қыркүйегінде сондағы соңғы қойылымын (Манон) дирижерлік етті. 1953 жылы ол «Құрмет легионы» орденінің кавалері атанды. Клютенс Париж консерваториясының оркестрін Бетховеннің симфониялық циклында, содан кейін 1964 жылы Жапонияға гастрольдік сапарда жетекшілік етті. Ол сол жылдың шілдесіне дейін Сидней симфониялық оркестрін, Оңтүстік Австралия симфониялық оркестрін, Батыс Австралия симфониялық оркестрін, Виктория симфониялық оркестрін және Квинсленд симфониялық оркестрін жеке басқарып тұрды.
Cluytens was born in Antwerp into a musical family: his paternal grandfather, father and uncles were all professional musicians. His mother was a soprano at the opera, and after she died in 1906 his father married another singer. His father Alphonse, conductor of the Théâtre Royal Français Opera House, engaged his son as a chorusmaster and coach. He joined his father at the Opera, conducting productions there, making his debut on 14 December 1926 with Les pêcheurs de perles. Francis Poulenc was delighted with his part in the recording with Opéra Comique forces of his Les mamelles de Tirésias. Also notable was the revival after 180 years of Blaise le savetier (which was brought into the Salle Favart repertoire as a curtain raiser for La boheme, Werther and La traviata), and the French premiere of The Rake's Progress in June 1953. His revival of Manon was highly praised – and representative of what Paris critics saw as a successful tenure at the Opéra Comique; he also oversaw many all Ravel evenings. Cluytens resigned from the Opéra Comique in December 1953 and conducted his last performance there (Manon) on 30 September 1954. He became a Chevalier of the Légion d'honneur in 1953. Cluytens conducted the Paris Conservatoire Orchestra in a Beethoven symphony cycle and then on its tour of Japan in 1964, continuing on his own to conduct the Sydney Symphony Orchestra, South Australian Symphony Orchestra, West Australian Symphony Orchestra, Victorian Symphony Orchestra and Queensland Symphony Orchestra into July that year.
Халықаралық мансап
Ол 1955 жылғы 23 шілдеде Байройт фестивалінде Вагнердің «Таннхойзер» операсының әйгілі қойылымын жүргізді. Ол Байройтте дирижерлік еткен француз ұлтының алғашқы дирижері болды (және Тосканини мен де Сабатадан кейін үшінші неміс емес дирижер). 1965 жылға дейін Байройттегі басқа жұмыстары: «Нюрнберг шебер әншілері» (1956, 1957, 1958), «Парсифаль» (1957, 1965) және «Лоэнгрин» (1958), ал 1965 жылы ол «Таннхойзерге» қайта оралды. Вольфганг Вагнердің айтуынша, Клютенс «мейірімді және ашық көзқарасы үшін баршаға ұнаған»; Ханс Кнаппертсбуш Клютенс ескі дирижерді «Парсифальмен» таныстыруды сұрағанда қуанған. Ол Режин Креспинмен Виланд Вагнерді таныстырды, нәтижесінде ол 1958 жылдан бастап Байройтте жұмыс істеді. 1959 жылы Лионда «Сақина» циклін өткізген Клютенс 1963 жылы Миландағы «Ла Скалада» үш цикл өткізді (Биргит Нильсон мен Ханс Хоттер қатысқан). Клютенс 1948 жылы Вена филармониялық оркестрімен дебют жасады, ал 1956 жылы оркестрмен Ұлыбритания, АҚШ және Канадаға гастрольдік сапар жасады. Ол сондай-ақ Берлин филармониясында қонақ дирижер ретінде жұмыс істеді, бұл оркестрмен Бетховеннің толық симфонияларын алғаш рет жаздырды. Клютенс неміс репертуарын жақсы білген, сонымен қатар Равель және басқа да заманауи француз композиторларының шеберлікпен орындалуымен де танымал болды. 1964 жылдан бастап ол Байройтте танысқан және Париж операсында «Саломеде» алғаш рет дирижерлік еткен Аня Сильямен жақын қарым-қатынаста болды. Оның 62 жасындағы қазасы оның беделінің француз классикасының дирижері ғана емес, сонымен қатар стандартты неміс/австриялық репертуардың интерпретаторы ретінде қалыптасуымен бірге болды. Клютенс 1967 жылы Франциядағы Нёйи-сюр-Сен қаласында қайтыс болды. Неміс сопраносы Аня Силья оның Париждегі бұрынғы үйін сатып алып, содан бері сонда тұрып келеді.
He led a famous performance of Wagner's opera Tannhäuser at the Bayreuth Festival on 23 July 1955, being the first conductor of French nationality to conduct at Bayreuth (and only the third non German to conduct there, after Toscanini and de Sabata). His other work at Bayreuth up to 1965 consisted of Die Meistersinger von Nürnberg (1956, 1957, 1958), Parsifal (1957, 1965) and Lohengrin (1958), returning for Tannhäuser in 1965. According to Wolfgang Wagner, Cluytens was "universally liked for his amiable, open minded attitude"; Hans Knappertsbusch was delighted when Cluytens requested that the older conductor introduce him to Parsifal. He was to introduce Régine Crespin to Wieland Wagner, which led to her engagements at Bayreuth from 1958. Having conducted a Ring cycle in Lyon in 1959, Cluytens conducted three cycles at La Scala, Milan in 1963 (with Birgit Nilsson and Hans Hotter). Cluytens made his debut with the Vienna Philharmonic Orchestra in 1948, and later toured the UK, the US and Canada with the orchestra in 1956. He also worked with the Berlin Philharmonic as a guest conductor, making the very first recording of the complete Beethoven symphonies with that orchestra. Cluytens was well versed in the German repertoire, and was also noted for authoritative interpretations of Ravel and other modern French composers. From 1964 he had a close relationship with Anja Silja, whom he had met in Bayreuth and first conducted in Salome at the Paris Opera. His death at the age of 62 occurred coincident with his reputation emerging not just primarily as a conductor of the French classics, but as an interpreter of the standard German/Austrian repertoire. Cluytens died in 1967 at Neuilly sur Seine, France. The German soprano Anja Silja bought his former home in Paris and has resided there ever since.
Жазбалар
Клюйтенс 1946 жылы EMI Pathé Marconi француз бөлімшесімен келісімшартқа отырды. Ол Опера Комик және Париж Ұлттық операсының әртістерімен француз операларының толық сериясын жазды. Сонымен қатар, ол француз композиторларының оркестрлік шығармаларының кең спектрін, Равельдің оркестрлік шығармаларының екі толық орындалуын және 1957-1960 жылдары Берлин филармониясымен Бетховеннің тоғыз симфониясының толық циклын жазды. Оның көптеген жазбалары және кейбір тікелей концерттері CD-де қайта жарық көрді, ал Равел мен Чайковскийді (Эмиль Жильспен бірге) дирижерлік еткен видеолары DVD-де ұсынылды. Оны "Севиль шаштаразы" фильмінің увертюрасында көруге болады.
A prolific recording artist, Cluytens signed a contract with the French branch of EMI Pathé Marconi in 1946. He recorded an extensive series of complete French operas with the forces of the Opéra Comique and the Opéra National de Paris. He also recorded a wide range of orchestral works by the French masters, two traversals of the orchestral works of Ravel, and a complete cycle of Beethoven's nine symphonies with the Berlin Philharmonic in 1957–1960. Many of his records, and some live performances, have since been re issued on CD, while film of him conducting Ravel and Tchaikovsky (with Emil Gilels) have been presented on DVD. He may be seen during the overture of the film Le Barbier de Séville.