Николас Перейра: Венесуэлалық теннис шеберінің мансабы

Кіріспе

Венесуэлалық теннисші Николас Перейра (29 қыркүйек 1970 жылы туған) – «Tennis Channel» телеарнасының комментаторы және бұрынғы кәсіби теннисші. 1988 жылы «French Open», «Wimbledon» және «US Open» турнирлерін жеңіп, ITF жасөсперімдерінің әлем чемпионы атанды.

Кәсіби мансап

1988 жылдың күзінде Перейра Брэд Гилберт пен Амос Мансдорфқа қарсы турнирде жеңіске жетті. 1988 жылы әлемдік рейтингте 151-орынды иеленді. 1989 жылдың сәуір айында Перейра Жапония Ашық чемпионатының ширек финалына жетіп, 21-орындағы Андрес Гоместы жеңіп, кейін әлемнің бірінші ракеткасы Иван Лендлге есе жіберді. Маусым айында ол әлемнің үшінші ракеткасы Стефан Эдбергті "Квинс" клубының шөптік кортындағы турнирдің бірінші турында үш сеттен бірге жеңді. Бірнеше аптадан кейін, Уимблдонның бірінші турында ол болашақ жартылай финалист Лендлға бес сетке дейін қарсы тұрып, сосын жеңілді. Сол жазда Монреальде өткен Канада Ашық чемпионатының ширек финалына жетті. Онда ол 10-орындағы Тим Майотты жеңіп, кейін 14-орындағы Джей Бергерге есе жіберді. 19 жасында Перейра 1989 жылды әлемдік рейтингте 121-орында аяқтады. Алайда, Перейраның табысы келесі үш жылда тоқтап қалды. 1990 жылы ол АТP деңгейіндегі турнирлердің бірінші турында көптеген матчтарда жеңіліп, жылы 238-орында аяқтады. 1991 жылы ол Lins және São Paulo 4 Challenger турнирлерін қатарынан екі аптада жеңіп, жылы 146-орында аяқтады. 1992 жылдың қыркүйегінде Гуаружадағы Бразилия Challenger турнирін жеңіп, жыл соңында 138-орында болды. 1993 жылы Перейра Бермуда Challenger турнирінде бірінші раундта Аарон Крикштейнді жеңді. 1993 жылдың соңында Перейра әлемдік рейтингте 141-орында болды. 1994 жылы Перейра үшін жаңа серпіліс болды. Наурыз айында ол Сан-Луис-Потоси Challenger турнирін жеңіп алды. Уимблдонда ол екінші раундқа жетіп, онда 18-орындағы Андре Агассиға бес сеттен тұратын тартысты матчта есе жіберді. Қыркүйек айында Перейра Банколумбия Ашық турнирінің финалында Маурисио Хададты жеңіп, өзінің алғашқы АТP жекелей турнирінің чемпионы атанды. 1994 жылды әлемдік рейтингте 110-орында аяқтады. 1995 жылы Перейра үшін аралас нәтижелерге толы жыл болды. Шілдеде ол Рио Бразилия Challenger турнирінде Жоао Кунья-э-Силваны үш сеттен жеңіп, жеңіске жетті. Келесі аптада Нью-Хейвенде ол екінші раундта Маливай Вашингтонды жеңіп, кейін 10-орындағы Марк Россеге есе жіберді. АҚШ Ашық чемпионатында Перейра тұңғыш рет Үлкен Дулыға турнирінің үшінші раундына жетті. Жыл соңында Николас әлемдік рейтингте 134-орында болды. 1996 жылы Перейра үшін тағы да тұрақсыз жыл болды. Дохада өткен турнирде ол іліккеннен кейін, әлемнің бесінші ракеткасы Борис Беккерді 7–6, 6–7, 7–6 есебімен жеңіп, ширек финалға өтті. Наурыз айында Перейра тағы да сенсация жасап, Флорида штатының Ки-Бискейн қаласында өткен Мастерс сериясы турнирінде әлемнің бірінші ракеткасы Томас Мустерді үш сеттен жеңді. Шілдеде Перейра өзінің екінші АТP титулын жеңіп, Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласындағы шөптік кортта Грант Стаффордты жеңді. Келесі аптада, 1996 жылдың 22 шілдесінде ол АТP жекелей рейтингінде 74-орынға жетті. Перейра 1996 жылғы Атлантада өткен жазғы Олимпиада ойындарында Венесуэланың намысын қорғап, екінші турда қола жүлдегер Леандер Паеске есе жіберді. Ол жылды әлемдік рейтингте 110-орында аяқтады. Перейра 1997 жылдың қыркүйегінде карьерасын аяқтады.

In the fall of 1988, Pereira registered wins on the pro tour against Brad Gilbert and Amos Mansdorf. He finished 1988 ranked No. 151 in the world rankings. In April 1989, Pereira reached the quarterfinals of the Japan Open, defeating No. 21 ranked Andrés Gómez before losing to No. 1 ranked Ivan Lendl. In June, he defeated world No. 3 Stefan Edberg in straight sets in the first round of the Queens Club grass court tournament. A few weeks later, in the first round of Wimbledon, he took eventual semifinalist Lendl to five sets before losing. Later that summer, he reached the quarterfinals of the Grand Prix event in Montreal, the Canadian Open. There he beat No. 10 ranked Tim Mayotte, then lost to No. 14 ranked Jay Berger. Pereira, at 19 years of age, finished 1989 ranked No. 121. However, Pereira's progress stalled over the next three years. In 1990, he lost most of his matches in the first round of ATP level tournaments and finished the year ranked No. 238. In 1991, he won the Lins and São Paulo 4 Challengers in back to back weeks, and ended the year ranked No. 146. He won the Guarujá Brazil Challenger in September 1992 and was ranked No. 138 at the end of the year. In 1993, Pereira defeated Aaron Krickstein in the first round at the Bermuda Challenger. At the end of 1993, Pereira was ranked No. 141. 1994 marked a resurgence for Pereira. In March, he won the San Luis Potosí Challenger. At Wimbledon, he reached the second round where he lost a thrilling five set match to No. 18 Andre Agassi. In September, Pereira defeated Mauricio Hadad in the final of the Bancolombia Open to win his first ATP singles title. He closed out 1994 ranked No. 110. 1995 was a mixed year for Pereira. In July, he won the Rio Brazil Challenger title by defeating João Cunha e Silva in straight sets. The next week at New Haven, he defeated MaliVai Washington in the second round, then lost to No. 10 Marc Rosset. At the U. S. Open, Pereira reached the third round of a Grand Slam tournament for the first time. At the end of the year, Nicolas was ranked No. 134. 1996 was another inconsistent year for Pereira. He started the year well in Doha by qualifying, then defeated world No. 5 Boris Becker 7–6, 6–7, 7–6 in the second round to reach the quarterfinals. In March, Pereira again caused an upset when he defeated world No. 1 Thomas Muster in straight sets at the Masters Series tournament in Key Biscayne, Florida. In July, Pereira won his second ATP title, defeating Grant Stafford on the grass courts at Newport, Rhode Island. He reached his career high ATP singles ranking of No. 74 the following week on July 22, 1996. Pereira represented Venezuela at the 1996 Summer Olympics in Atlanta, losing in the second round to eventual bronze medalist Leander Paes. He finished the year ranked No. 110. Pereira retired in September 1997.