Кіріспе

Бахаулланың елшісі Мырза Муса (; 1887 жылы қайтыс болған) Бахаулланың жалғыз толыққанды ағасы болды, яғни олардың анасы мен әкесі бір болды. Кейіннен Шоги Эффенди оны Бахаулланың он тоғыз елшісінің бірі деп атады. Мырза Мусаның өмірі Бахаулланың өмірімен тығыз байланысты болғандықтан, оның өмірі мен өзгешеліктері Бахаулланың өмірі мен саяхаттарын көрсетеді. Ол Бахаулла мен бахаилер арасындағы хат алмасудың маңызды бөлігі болды. Бахаулла мен Абдул-Баханың жақын туыстарына көрсетілгендей, ол да түрмеге қамалды, жер аударылды, шабуылға ұшырады және ар-ұятын қорлайтын жағдайларға түсті. Мырза Муса өмірінің соңына дейін адал және берілген жақтас болды. Бахаулла заңға құрметті көрсету үшін Мырза Мусаны мысал ретінде келтірді. Бір лауазымды тұлға Бахаулланың ізбасарларының біреуіне, қылмыс жасағаны үшін жаза беруге тартынғанын білдіргенде, Бахаулла былай деп жауап берді: "Оған айт: осы әлемде Менің үлгімді іс-әрекеттерінде де, мінез-құлқында да қатаң сақтайтын, сондықтан жер бетіндегі барлық адамдардың оларды дұрыс істерден және сөздерден алғанда күші жетпейтін ешкім Менімен туыс емес. Осы Менің ағам, Мырза Муса, Менің анам мен әкемнен туған және бала кезімнен Менің серігім болған еді. Егер ол мемлекеттің немесе діннің мүддесіне қарсы келетін іс жасаса және оның кінәсі сіздің алдыңызда дәлелденсе, сіз оның қолына шаңқау байлап, өзенге лақтырып жіберсеңіз, мен қуанышпен қабылдаймын және сіздің әрекетіңізге риза болар едім, тіпті оның ісіне араласуға ешкімнің құқығы жоқ." Ол сондай-ақ Калим (كليم), Ақай и Калим (Бас Калим) немесе Жинаб и Калим (Үздік Калим) деген аттармен де белгілі болды.

Отбасы

Мырза Мусаның ұлы, Мырза Маджиддин біраз уақыт Бахаулланың Тақташаларын көшіріп жазды. Бахаулла дүниеден өткен соң, ол отбасының алдында "Китаб-и-Ахд" кітабын оқыды, бірақ кейін Мирза Мұхаммед Әлиді қолдауы арқасында "Абдул-Баханың ең қаһарлы қарсыласы" болды.