Джордж Джон Бонд: Ньюфаундленд миссионері, Қытай мен Жапонияда қызмет еткен, әйгілі саяхатшы. Өмірі, білімі, отбасы туралы ақпарат. Миссионерлік қызметі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
методист миссионері Джордж Джон Бонд (1 шілде 1850 – 22 маусым 1933) – Ньюфаундленд методисті пасторы, Қытай мен Жапонияға миссионер болған.
the Methodist missionary
George John Bond (July 1, 1850 – June 22, 1933) was a Newfoundland Methodist minister, and missionary to China and Japan.
Ерте өмір
Ньюфаундленд штатының Сент-Джонс қаласында туған Бонд, Элизабет Парсонс пен Джон Бондтың үлкен ұлы еді. Ересек Бонд, Девон штатының Кингскерсвелл қаласында 1804 жылы дүниеге келіп, 1820 жылдары Сент-Джонсқа көшіп келген. Джордж, 1900 жылдан 1909 жылға дейін Ньюфаундленд премьер-министрі болған сэр Роберт Бондтың інісі болды.
Born in St. John's, Newfoundland, Bond was the eldest son of Elizabeth Parsons and John Bond. The elder Bond, a native of Kingskerswell, Devon, was born in 1804 and migrated to St. John's in the 1820s. George was brother to Sir Robert Bond, Newfoundland's premier from 1900 to 1909.
Мансап
Жалпы протестант академиясында білім алған Бонд 1871 жылы методист миссионерлігіне кандидат ретінде қабылданды. Одан кейін ол Нью-Брансуиктің Саквилл қаласындағы Маунт-Эллисон методист колледжінде оқыды. Бітіргеннен кейін, оның алғашқы қызметі Сент-Джон қаласындағы Гоуэр-стрит методист шіркеуінде көмекші пастор болып табылды. Бонд 1876 жылдың 26 маусымында Джордж-стрит методист шіркеуінде методист миссионерлігіне бекітілді. Бонд келесі 14 жылды Ньюфаундлендтің шет аймандарының көптеген қауымдастықтарына қызмет етумен өткізді. Миссионерлік қызметіндегі алғашқы 20 жылында Бонд Ньюфаундлендтегі методист шіркеуінің басқару ісіне белсенді қатысып, түрлі деңгейдегі көптеген кеңестер мен комиссияларда жұмыс істеді. Ол 1885 және 1889 жылдары Конференция президенті лауазымын атқарды. Көптеген отбасы мүшелерінің ауруға шалдығуы мен қайтысы, сол кезде көптеген жастарды ерте өлімге ұшыратқан тиф эпидемиясының құрбаны болғандықтан, Бонд Гранд-Банкте бір жылдан астам уақыт өткізді, содан кейін Методист шіркеуінің Нова-Шотландия конференциясына ауысуға шешім қабылдады. 1895 жылы Бонд Галифакста орналасқан Нова-Шотландия конференциясының ресми органы – «The Wesleyan» газетінің редакторы болды. Ол 1902 жылға дейін бұл қызметте болды, содан кейін Торонтоға көшіп, 1829 жылы методистер құрған «The Christian Guardian» апталық газетінің редакторы болды. Жақын әйелі Люси Амелия (Макферсон) қайтыс болғаннан кейін, Бонд Жапония мен Қытайда миссионерлік жұмыс істеуге бел буды. Ол Янцзы өзенімен Сичуаньға дейін сапар шекті, онда әріптес миссионерлермен кездесіп, көптеген суреттер мен ақпарат жинады, олардың негізінде суреттермен толық лекциялар сериясын жасады. Шығыс саяхатын аяқтағаннан кейін ол Нова-Шотландияға оралды, онда келесі жеті жыл бойы бірнеше шіркеулерде қызмет етті және 1911 жылы Нова-Шотландия конференциясының президенті болып сайланды. 1916 жылы Бондты Кокрейн-стрит методист шіркеуінің қауымы Сент-Джонға шақырды, ол онда бес жыл қызмет етті, осы кезеңде 1919 жылы Ньюфаундленд конференциясының президенті лауазымын үшінші рет атқарды. 1921 жылы Кокрейн-стриттен кетіспей тұрып, Бонд Ньюфаундлендтен келген өкіл ретінде Лондонда өткен дүниежүзілік экуменикалық конференцияға қатысты. Пасторлық қызметінен бөлек, Бонд көркем әдебиеттің шебері болды. 1887 жылы ол «Шкипер Джордж Нетман» атты роман жариялады, ол Ньюфаундленд балықшылары мен олардың Каплин-Байт ойдағы елді мекеніндегі өмірі туралы баяндайды. Ол «Балық тасының құрбаны» атты әңгімесін, сондай-ақ шіркеудің миссионерлік жұмысына арналған көптеген мақалалар мен эсселер жазды. Ол 1933 жылдың 22 маусымында Нова-Шотландияның Галифакс қаласында қайтыс болды, оның денесі Кокрейн-стрит методист шіркеуінен жерлеу үшін Сент-Джонға жеткізілді. Бондтың үлкен ұлы Герберт 1905 жылы Ньюфаундлендтің екінші Родс стипендиаты атанды. Ол 1910 жылы Британ Колумбиясындағы геологиялық экспедиция кезінде суға батып қайтыс болды.
Educated at the General Protestant Academy, Bond was accepted as a candidate for the Methodist ministry in 1871. From there he entered into studies at Mount Allison Methodist College in Sackville, New Brunswick. His first assignment after graduation was to Gower Street Methodist Church in St. John's as an assistant minister. Bond was ordained into the Methodist ministry at George Street Methodist Church on June 26, 1876. Bond spent the next 14 years in service at many of the outlying communities of Newfoundland before taking up his last posting at Grand Bank in 1890. During his first 20 years in the ministry, Bond was actively involved in the governance of the Methodist Church in Newfoundland, serving on numerous boards and committees at various levels. In both 1885 and 1889, he filled the post of President of Conference. Due to illness and death of family members in a time when many fell victim to the typhoid epidemic that brought hundreds of young lives to an early end, Bond spent a little more than a year in Grand Bank before deciding to transfer to the Nova Scotia Conference of the Methodist Church. In 1895, Bond accepted the editorship of The Wesleyan, the official organ of the Nova Scotia Conference, based in Halifax. He held that position until 1902 when he relocated to Toronto to become editor of The Christian Guardian, which had been founded by Methodists there as their weekly newspaper in 1829. After the death of his beloved wife Lucy Amelia (Macpherson) Bond was moved to take up missionary work in Japan and China. He travelled up the Yangtze River as far as Sichuan, where he visited with fellow missionaries and acquired an ample supply of photographs and information from which he developed an illustrated lecture series. His Oriental excursion complete, he returned to Nova Scotia, where he served in a number of churches of the next seven years, and in 1911 was elected President of the Nova Scotia Conference. Bond was invited back to St. John's in 1916 by the congregation of Cochrane Street Methodist Church and served there for five years, during which time he served a third term as President of the Newfoundland Conference in 1919. Before Bond left Cochrane Street in 1921, he attended the worldwide Ecumenical Conference in London, England, as a representative from Newfoundland. In addition to his clerical work, Bond was an accomplished writer of fiction. In 1887, he published a novel, Skipper George Netman, the story of Newfoundland fishermen and their lives in the fictional outport of Caplin Bight. He wrote a short story, The Castaway of Fish Rock plus other stories of non fiction essays on the Church's missionary work. He died on June 22, 1933, at Halifax, Nova Scotia, his body was brought back to St. John's for burial from Cochrane Street Methodist Church. Bond's oldest son, Herbert, was chosen as Newfoundland's second Rhodes Scholar in 1905. He was drowned on a surveying expedition in British Columbia in 1910.