Кіріспе

Ағылшын католик шейіті

Николас Оуэн, S. J., (шамамен 1562 – 1/2 наурыз 1606) – Англия королевасы Елизавета I және Джеймс I билігі тұсында дін қызметкерлері үшін жасырын бөлмелер салған ағылшын иезуиттік ұйымның мүшесі. Оуэн 1588 жылдан 1606 жылы Лондон мұнарасында түрме күзетшілерімен азаптап өлтіргенге дейін ағылшын католиктерінің ғимараттарында көптеген жасырын бөлмелер салды. Оуэн католик шіркеуімен шейіт ретінде құрметтеледі және 1970 жылы Папа Павел VI оны қасиетті деп жариялады.

Өмір

Николас Оуэн 1562 жылы Англияның Оксфорд қаласында, берілген католик отбасында дүниеге келді және жазалау заңдары кезеңінде өсті. Оның әкесі Уолтер Оуэн ағаш шебер болған, ал Николас 1577 жылдың ақпанында ағаш өңдеушінің шәкірті болды, ол кейіннен жасырын бөлмелер жасау үшін қажетті дағдыларды меңгерді. Оның екі үлкен ағасы дін қызметкері болды. Оуэн 1581 жылы дін қызметкерлерін іздеушілер ұстаған Эдмунд Кэмпионның қызметшісі болды және Кэмпионның кінәсіздігін қорғағандықтан өзі де тұтқындалды. Босатылғаннан кейін, шамамен 1588 жылы иезуит Генри Гарнеттің қызметіне кірді. Келесі 18 жыл бойы Оуэн католик отбасыларының үйлерінде католик дін қызметкерлері үшін жасырын бөлмелер салды. Ол жиі «Кішкентай Джон» деген атпен бір үйден екіншісіне саяхаттап, жаңа жобаға кіріспес бұрын тіршілік көрінетін қажетті жабдықтарды ғана төлем ретінде қабылдады. Ол сондай-ақ «Кішкентай Майкл», «Эндрюз» және «Дрейпер» деген аттарды да пайдаланды. Күндіз күдіктен жеңілдету үшін саяхатшы ағаш шебер ретінде жұмыс істеді. Кейде ол ішкі жасырын бөлмені жасыратын, оңай табатын сыртқы жасырын бөлмені жасады. Құпия бөлменің орналасқан жерін тек өзі мен үй иесі ғана білді. Оның жұмысының бір мысалы Broad Oaks Manor-да сақталған, ал Бэддсли Клинтон 1591 жылы тінту кезінде жеті дін қызметкері оның жасаған жасырын бөлмесінде жасырынып, белгісіз үй болуы мүмкін, себебі жасырын бөлме мен үйдің сипаттамасы толық сәйкес келеді. Ол 1594 жылы тұтқындалып, Poultry Compter-да азапталды, бірақ ештеңе айтпады. Бай католик отбасы оның атынан айыппұл төлегеннен кейін босатылды, түрме сақшылары оның дін қызметкерлерінің қарапайым досы ғана деп ойлады. Ол жұмысын жалғастырды және 1597 жылы Джон Жерардтың Лондон мұнарасынан қашуына қатысты. 1606 жылдың басында Оуэн Ворстерширдегі Хиндлип Холлда соңғы рет тұтқындалды, төрт күн бойы Ральф Эшлимен бірге өзі жасаған жасырын бөлмеде аштықтан қайтыс болды, екеуінің тамақ ретінде бір алмасы ғана болды. Ол 1606 жылдың 1 наурызы мен 2 наурызы арасындағы түні қайтыс болды. Жерард оның туралы былай деп жазды: «Менің ойымша, Англия жүзім бағында еңбек еткендердің барлығынан да артық пайда келтірген адам жоқ. Ол жүздеген адамдардың өмірін сақтауға себепкер болды, олар діни және дін емес адамдар еді». Евангелиялық сиқырмен айналысатын католик сахналық сиқыршылар қасиетті Николас Оуэнды иллюзионистер мен эскапологтардың қамқоршысы деп есептейді, өйткені ол жасырын бөлмелерін жасағанда trompe l'œil қолдану шеберлігімен көзге түсті. Литтл Торнтон (Ланкашир) және Бертон Латимер (Нортгемптоншир) қалаларында қасиетті Николас Оуэнге арналған католик шіркеулері бар. Харвингтон Холлға жақын Киддерминстер, Хагли және Стоурбридж аймақтарына қызмет көрсететін католик мектеп академиясы компаниясы оның құрметіне аталған.

Көркем әдебиеттегі суреттер

Оуэн Роберт Хью Бенсонның "Кейін жапыраққа! Қылжың!" (1912) романында маловаты кейіпкер ретінде бейнеленген, онда ол "Хью Оуэн" деп аталған. Оның паналау үшін жасалған жасырын тесігінің бірі Кэтрин Эйрдтың "Ең жұқпалы ойын" (1967) құпия романында маңызды рөл атқарады. Оған қатысты паналау үшін жасалған жасырын тесік Питер Кэридің "Америкадағы тотықша мен Оливье" (2010) романының құрамына да кіреді. Оуэн мен оның еңбектері Грэм Мастертонның "Жүз құлақ түрген үй" романында маңызды орын алады, бұл роман 2020 жылы Head of Zeus Ltd. баспасынан жарық көрді. Оуэн Леонард Турнидің "Кэйтсбидің күлкісі: Шекспирдің құпиясы" (2022) романында да маловаты кейіпкер. Оуэн 2024 жылы Whitethorn Games баспасынан шыққан "Botany Manor" ойынында да маловаты рөлде көрінеді.