Теофилус Уикс: Солтүстік Каролинаның алғашқы қоныс салушысы және Суансборо қаласын құрушы.

Кіріспе

Ерте американдық қоныс салушы

Теофилус Уикс (1708 – 1772 қаңтар) – Ұлыбританияның Солтүстік Каролина провинциясының ерте қоныс салушысы. Ол француз-үнді соғысында әскерде қызмет етті және Солтүстік Каролина штатындағы Суонсборо қаласын негіздеді.

Ерте өмір

Теофилус Уикс 1708 жылы Массачусетс штатының Фалмут қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Бенджамин және Мэри Чейз Уикс болды. 1730 жылы Бенджамин Уикс отбасымен Солтүстік Каролинаға көшіп, Хаднотс-Крикке қоныстанды. Сол кезде Фалмуттан тағы бір топ – Джонатан Грин, ағасы Исаак Грин және олардың отбасылары қазіргі Онслоу округіне (Онслоу округі 1734 жылы Нью-Ханновер және Картерет округтерінен құрылды) Ақ дуа өзенінің қарсы бетіне қоныстанды. Ақ дуа өзені Онслоу және Картерет округтерінің шекарасын білдіреді. Джонатан Грин, аға, шамамен 1735 жылы 35 жасында қайтыс болды. 1735 жылдың 7 қазанында Теофилус Уикс оның жесірі Грейске үйленіп, Грин плантациясына көшіп келді. Кейін ол Исаак Гриннің мүліктің жартысына иелігін сатып алды, ал Исаак Массачусетске қайтып кетті. Плантация Ақ дуа өзенінің сағасының батыс жағындағы Онслоу округінде орналасқан және «The Wharf» деп аталды. Теофил мен Грейстің кем дегенде төрт баласы болды. Оның бір-екі қызы болған болуы мүмкін, бірақ олардың есімдері белгісіз. 1743 жылдың 5 сәуірінде өткен сот отырысында Теофилус өзінің отбасына жататын сегіз ақ адамның құқығын растады. Теофилус Уикстің діни көзқарастары белгісіз, бірақ ол Голландиядағы пастор Джон Робинсонның ұрпағы. Хаднотс-Крик айманындағы Уикс отбасының көптеген мүшелері баптист қозғалысына белсенді қатысқан екенін ескерсек, Теофилус Уикс пен оның отбасы да солардың қатарында болған болуы мүмкін. 1741 жылдың қаңтарында (жаңа стиль) ол мал өсіру таңбасын тіркеді, бұл оның ауыл шаруашылығына қызығушылығын көрсетті. 1747 жылы ол полковник Джон Старкиден 200 фунт стерлинг қарыз алып, Исаак Гриннен сатып алған жерін кепіл ретінде ұсынды. Ол осы қарызды келесі жылдың соңына дейін өтеді. Уикс 1745 жылдың 6 сәуірінде Онслоу округінде екі жер учаскесін алды. 1761 жылдың 10 сәуірінде жалпы сомасы 4000 фунт стерлинг болатын қосымша төрт жер учаскесі, ал 1769 жылдың 4 мамырында тағы бір жер учаскесі берілді. 1754 жылы Француз және Үнді соғыстарына жауап ретінде Онслоу полкі құрылды. Полк төрт ротаға бөлінді, ал Теофилус Уикс полковник Джон Старкидің Онслоу полкі милициясының капитаны Стивен Лидің ротасында сержант болды. Ол 1754 жылдың 12 наурызындағы рота тізімінде тіркелген. Олар Нью-Ривердегі Джонатан Милтонның үйінде бас жиналыс өткізуге жиналды. 1751 жылы Уикс Онслоу сотына қарапайым үй ішін ашуға рұқсат сұрады және «қазіргі тұрғын үйінде қарапайым үй ішін ұстауға» лицензия алды. Ақ дуа өзені Богу шығанағына құяды, бұл өзен сағасында портының дамығанын және Уикс плантациясы теңіз саяхатшылары үшін танымал орын болғанын көрсетеді. 1757 жылы ол Богу шығанағының экспорт инспекторы болып тағайындалды және ол өмірінің соңына дейін осы лауазымды атқарды.

Theophilus Weeks was born 1708 in Falmouth, Massachusetts. His parents were Benjamin and Mary Chase Weeks. In 1730, Benjamin Weeks moved the family to North Carolina, settling on Hadnots Creek. Around the same time, another group from Falmouth, Jonathan Green, Sr., his brother Isaac Green, and their families, settled on the other side of the White Oak River, in what is now Onslow County (Onslow was formed from New Hanover and Carteret counties in 1734). The White Oak River forms the boundary between Onslow and Carteret counties. Jonathan Green, Sr., died around 1735, at the age of around 35. On 7 October 1735, Theophilus Weeks married his widow, Grace, and moved into the Green plantation. In time, he bought out Isaac Green’s half interest in the property and the latter returned to Massachusetts. The plantation was located on the Onslow (west) side of the mouth of the White Oak River, and was named “The Wharf.” Theophilus and Grace had at least four children. It is likely that he must have had a daughter or two, although their names are not known. At a court held 5 April 1743, Theophilus proved rights for eight white persons belonging to his family. The religious affiliation of Theophilus Weeks is not known, however, he is descended from the Reverend John Robinson, pastor of the Pilgrims in Holland. Considering that many other members of the Weeks family in the Hadnots Creek area were deeply involved in the early Baptist movement, it is probable that Theophilus Weeks and his family were among them. In January 1741 (New Style), he recorded his livestock branding, which indicated agricultural interests. In 1747, he borrowed some £200 from Colonel John Starkey, and used the land he had purchased from Isaac Green as security. Weeks repaid this loan repaid by the end of the next year. Weeks received two land grants in Onslow County on 6 April 1745, for each. On 10 April 1761, four additional grants totaling , and on 4 May 1769, an additional were received. In 1754, the Onslow Regiment of Militia was organized in response to the French and Indian Wars. The regiment was divided into four companies, and Theophilus Weeks became a sergeant in Captain Stephen Lee’s company of Colonel John Starkey’s Onslow Regiment of Militia. He is listed on a unit roster dated 12 March 1754. It was to meet at Jonathan Milton’s residence on New River for a general muster. In 1751, Weeks petitioned the Onslow Court for permission to operate an ordinary, and he did receive a license to “keep an ordinary at his now dwelling place.” The White Oak River flows into Bogue Inlet, and this suggests that port activity was thriving at the mouth of the river, and that the Weeks’ plantation was a favorite place for seafarers to visit. He was appointed inspector of exports for Bogue Inlet in 1757, and he held that position for the rest of his life.

Свансбороның пайда болуы

Оның өміріндегі ең үлкен жетістігі – Суонсборо қаласын құруы болды. Оның “The Wharf” аталған плантациясы сауда мен теңіз жолы үшін өте ыңғайлы жер еді. Ол өз жерінде қала салуға қашан бел буғанын нақты білуге болмайды. Мүмкін, ол бұл ойды жылдар бойы ойластырған шығар. Оның жоспарлары 1771 жылдың басында, немесе мүмкін бір жыл бұрын аяқталды. Қала алты көшеден тұрып, қырық сегіз учаскеге бөлінген. Үш қабаттан құралған, әр қабатында он алты учаскеден орналасқан. Үш көше негізінен солтүстік-оңтүстікке, ал қалған үшеуі шығыс-батысқа қарай созылған. Бүгінде олар Фронт, Уотер, Элм, Мур, Мейн (алғашқыда Брод) және Чирк көшелері деп аталады. Округтік жол Брод көшесінен Онслоу сот үйіне дейін солтүстік-шығысқа қарай созылған (қазір ол жоқ, себебі Онслоу округінің орталығы қазір Джексонвиллде). Фронт және Брод көшелерінен басқа, барлық көшелердің ені 9 метр, ал олардың ені 12 метр болған. Фронт көшесінің солтүстік жағындағы учаскелерді қоспағанда, барлық бастапқы учаскелер 60 x 200 фут (61 м) көлемде болған. Осы жеті су учаскесі (№10-16) өзенге дейін созылып жатқан. Уикс отбасының үйі Брод көшесінде (қазіргі Мейн көшесі), №7 учаскеде, Фронт және Уотер көшелерінің арасында, кемежайдың үстінде орналасқан, ол кемелер келгенде көре алатын болған. Жақын жерде кемелерді қарап тексеру үшін тоқтаған кемежай болған. №6 учаске 1771 жылдың 11 мамырында Эдвард Старкиге сатылды, ал №2 және №5 учаскелер Езекиел Хантерге сатылды. №11 учаске Мэри Питтсқа сатылды, ол Теофилус Уикс салған қала жоспарындағы №11 учаскеге құжат алды. Қаланың алғашқы үйлерінің бірі, Джонатан Гриннің ұлы Самюэлдің үйі әлі де тұр. Қала алғашқы жылдары бірнеше атаумен белгілі болған. Кейбіреулер оны Уикс Пойнт, Уикс Лэндинг, Уикс Уорф, Уорф, ал басқалары Жаңа қала деп атаған. Бір петицияда ол “Богудағы Жаңа қала” деп аталған. Революциялық соғыс кезеңінде ол көбінесе Богу деп аталды. 1783 жылы бұл шатасу аяқталды, қала құрылды және Бас Ассамблеяның шешімімен ресми түрде Свансборо деп аталды, бұл атау колониялық ассамблеяның спикері және Онслоу өкілі болған Сэмюэл Суонның құрметіне берілді. Кейіннен атау Суонсборо деп қысқартылды.

Probably the greatest accomplishment of his life came with the founding of the town of Swansboro. His plantation, The Wharf, was an ideal location for trade and navigation, and as commerce increased, he saw the advantage it offered as a seaport. It is not known exactly when he decided to establish a town on his property. It is possible that he considered the idea for years. His plans were finalized early in 1771, or possibly the year before. The settlement was laid out with six streets, and contained forty eight lots. The lots were arranged in three tiers, with sixteen lots each. Three of the streets ran basically north and south, and the other three east and west. They are known today as Front, Water, Elm, Moore, Main (originally Broad), and Church Streets. A county road extended northeastward from Broad Street to the Onslow Courthouse (which no longer exists, as the Onslow county seat is now at Jacksonville). All the streets were 30 feet (9 m) wide, except Front and Broad Streets, which were 40 feet (12 m). All the original lots were 60 x 200 feet (61 m), except on the north side of Front Street. These seven water lots (numbers 10 16) extended across it to the river. Sale of the lots went slowly, and only five of the forty eight had been sold when Theophilus died. The Weeks home was on the west side of Broad Street (now Main), lot #7, somewhere between Front and Water Streets, just up from the wharf so he could see the ships as they came in. A dock was located nearby where ships tied up for him to inspect their cargo. Lot #6 was sold to Edward Starkey on 11 May 1771, and Lots #2 and #5 were sold to Ezekiel Hunter. Lot #11 was sold to Mrs. Mary Pitts, who received the deed for what was called "lot number 11 in the plan of a town laid out by Theophilus Weeks." One of the town’s original houses, that of Jonathan Green, Jr.’s son, Samuel, is still standing. The town was known by several names during its early years. Some people referred to it as Weeks Point, Weeks Landing, Weeks Wharf, The Wharf, and others as New Town. In one petition, it is called "New Town upon Bogue." It was generally called Bogue during the Revolutionary War era. The confusion was finally settled in 1783, when it was incorporated and an act of the General Assembly officially named it Swansborough, in honor of Samuel Swann, Speaker of the colonial assembly and official representative of Onslow in the Assembly. The name was later shortened to Swansboro.

Кейінгі өмірі

Теофилус Уикс қайтыс болған күні мен себебі белгісіз. Бұл, шамасы, 1772 жылдың қаңтар айының басында болған. Ол соңғы рет 1772 жылдың 1 қаңтарында, әйелімен бірге Арчибальд Гиллеспиге мүлік сатқанда ресми құжаттарда тіркелген. Бірнеше күннен кейін Онслоу соты отырыс өткізгенде, Гиллеспи Богу-Инлет инспекторы болып тағайындалды, "Теофилус Уикс қайтыс болғандықтан" деп көрсетілді. Оның әйелі Грейс 1792 жылдың тамызында қайтыс болды. Суонсборо 1983 жылы екі жүз жылдығын тойлады. Шамамен 150 адам қатысты, олардың 85-і оның немесе оның інісі Жабездің ұрпақтары еді. Тәуелсіздік күні тойының аясында Суонсбороның негізін қалаушы Теофилус Уикске арналған ескерткіш ашылды.