Кіріспе
Корнуоллдағы темір жол желісі, Англия. Lostwithiel және Fowey темір жолы 1869 жылы Корнуоллдағы Fowey портын Cornish Main Line желісімен Lostwithiel қаласында байланыстыратын кең еңісті темір жол ретінде ашылды. Оның басты тауары – қытай балшығы. Компания қаржылық қиындықтарға тап болып, 1880 жылы жабылды, бірақ желі Корнуолл минералдық темір жолына сатылып, 1895 жылы қайта ашылды. Жолаушылар тасымалы жүргізілді, бірақ 1965 жылы тоқтатылды, ал желі қытай балшығын тасымалдауға қайта бағытталды; қазіргі күнге дейін сол мақсатта қолданылып келеді.
The Lostwithiel and Fowey Railway opened in 1869 as a broad gauge railway linking the port of Fowey in Cornwall with the Cornish Main Line at Lostwithiel. Its main traffic was china clay. The company ran into financial difficulties and closed in 1880, but the line was purchased by the Cornwall Minerals Railway and reopened in 1895. A passenger service operated, but it was withdrawn in 1965, and the line reverted to the conveyance of china clay; it remains open for that traffic at the present day.
Тарих
Тәуелсіз компанияның өкілдері 1861 жылы Корнуолл темір жолымен келіссөздер жүргізді, мақсаты – Корнуолл темір жолынан Лоствителден Каффимилл Пиллге, Фуэйге дейін тармақ салу, онда кемелерді терең суға тікелей орналастыруға болатын. Бұл маршрут Фуэй өзенінің бойымен өтетін болғандықтан, көлбеулігі аз және инженерлік қиындықтар шешімі оңай болатын, тек шағын сала өзендері арқылы өтетін бірнеше көпірлерді салу қажет болатын; Фуэйден солтүстікке қарай орналасқан Карн Пойнтта жаңа кемежайлар салу жоспарланған. 1862 жылдың 30 маусымында Парламент актісі қабылданды және Лоствител және Фуэй темір жолы 30,000 фунт стерлингтік капиталмен құрылды. Темір жолдың ұзындығы 5 миль 15 чен (8,4 км) болуы тиіс еді. Ақша табу қиындық тудырды, құрылыс кешіктірілді және желі ақыры 1869 жылдың 1 маусымында кең еңістікпен ашылды. Ол жолаушылар тасымалдамады және Корнуолл темір жолының бірлескен комитеті басқарды. Ньюквей және Корнуолл Жоғарғы темір жолымен тығыз байланыс болды; бірнеше директорлар мен қызметкерлер екі компанияда да жұмыс істеді, кеңселер Пардағы ортақ ғимаратта орналасқан. Басты тасымал Сент-Остл аймағынан қыш және басқа минералдар болады деп күтілді, бірақ компанияның қаржылық көрсеткіштері кен өндірісінің жағдайына байланысты болды. Сауда жағдайларының қиындығынан кейін, 1874 жылдың 1 маусымында Корнуолл минералдық темір жолы Фуэйге тікелей бағыт ашты, бұл екі компания арасында қатыгез баға соғысына әкелді. Компанияның қаржысы нашарлап, бірнеше ағаш көпірлерді қайта жаңартуға қаражат табу мүмкін болмады, нәтижесінде 1880 жылдың 1 қаңтарынан бастап желі тоқтатылды. Желі Корнуолл темір жолына қойма ретінде жалға берілді, бірақ жаңа бизнес тартуға жасалған бірнеше әрекетке қарамастан, қозғалыс қайта басталмады. Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстар кезінде (1914-18 және 1939-45 жж.) жолаушылар қызметі тоқтатылды. 1917 жылдың 2 сәуірінде ол "қауіпсіздік мақсатында" жабылып, 1917 жылдың 1 қарашасында қайта ашылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жолаушылар қызметі "қауіпсіздік себептерімен" тағы да тоқтатылды. Соғыс кезінде Фуэйге жақын Вудгейт Пиллдегі қоймалар қайта пайдаланылды, олар оқ-дәрі қоймасын қамтамасыз етуге қолданылды. Көп пайдаланбағандықтан, Lostwithiel-ден Фуэйге дейінгі жолаушылар қызметі 1965 жылдың 4 қаңтарында тоқтатылды, ал қазіргі кезде желі тек Карн Пойнтқа минералдарды тасымалдайды. CMR желісі Пардан Фуэйге дейін 1968 жылдың 1 шілдесінде жабылды, ал Lostwithiel және Фуэй бағыты қазір Фуэйге баратын жалғыз темір жол қатары болып табылады.
Алғашқы жылдар
Корнуолл темір жолымен келісімге қол қойылды, ол компания желі аяқталғаннан кейін оны пайдалануға тиіс болды. 1869 жылы желі ашылғанда ол тек Карн-Пойнтқа дейін созылды және тек жүк тасымалы үшін пайдаланылды. Сондықтан Корнуолл темір жолы келісімді орындамады және оның орнына темір жолға локомотив жалдады. Лоствитиэль және Фоуи бұл шараны тым қымбат деп есептеді. 1419 локомотиві тұрақты түрде жұмыс істеді, бірақ басқа да модельдер тармақта жұмыс істеді, әсіресе күтімде болған кезде, сондай-ақ 6400 кластың 0-6-0T және 4575 кластың 2-6-2T локомотивтері кейде жолаушылар тасымалына тіркелді. Жүк пойыздары 4500 класты локомотивтермен жүргізілді. 1955 жылы Суиндон зауытында қытай сазын тасымалдауға арналған арнайы ашық вагондар салынды. 1974 жылдан бастап шамамен 900 вагондардан тұратын барлық парктің құрамы өзгертілді, вагондарға жүкті қорғау үшін қолданылатын брезенттерді көтеруге арналған металл тіреу қосылды, соның салдарынан оларға «Саз қақпақтары» деген лақап ат берілді. UCV деп белгіленген бұл 5 тақтайлы ағаш ашық вагондар 9 фут (3 метр) дөңгелек аралығымен және вакуумды тежегіштермен жабдықталған 4 доңғалақты болды. 1970-ші жылдардың басында Карн-Пойнтқа және кері бағыттағы ауыр жүк пойыздары көбінесе осы вагондардан құралды және «Батыс» дизель локомотивтерімен тартылды, ал жеңіл жүктер кішігірім 2-ші типтегі дизель локомотивтерімен, бастапқыда гидравликалық, кейін дизель-электрлік локомотивтерімен тасымалданды. 1980-ші жылдары осы локомотивтердің қызметтен шығарылуынан кейін «Саз қақпақтары» пойыздарын әдетте 37 класс локомотивтері тартты. 1988 жылдан бастап ескі ашық саз вагондары 45 тонналық CDA дүмпіш вагондарымен, ауа тежегіштерімен алмастырылды, бірақ 1990-шы жылдарға дейін пойыздар Ст-Блейзиде орналасқан 37 класс локомотивтерімен тасымалданды.
Соңғы операциялар
2006 жылға қарай, филиал бойынша дүйсенбіден сенбіге дейін күніне бір пойыз қатынайтын, ал сейсенбі және жұма күндері үш қосымша рейс, сенбі күндері қажет болған жағдайда бір қосымша рейс жүрді. Бұл пойыздар әдетте Бёрнгулоу немесе Гунбарроу сияқты саз кептіру орындарының бірінен басталып немесе сонда барып жететін, ал жоспарланған локомотивтік күш – Ағылшын, Уэльс және Шотландия теміржолы (EWS) болды. EWS кейін DB Cargo компаниясына сатылды.
Жолаушылар қызметін қайта ашу жоспарлары
2014 жылы жолаушылар пойыздарын желіге қайта қосу жоспары ұсынылды, жолды жаңартуға және Фуэйде станцияны қайта құруға қаржы қажет болды. Жобаға Фуэй қаласының мэрі Джон Берриман, сондай-ақ Лоствитиел, Фуэй және Корнуолл кеңесінің бірқатар кеңесшілері қолдау көрсетті. 2020 жылы Ұлыбритания үкіметі 500 миллион фунт стерлингтік «Жележолды қалпына келтіру» (RYR) қорын жариялады, мақсаты – қолданыстағы желілер мен стансаларды қайта ашуға мүмкіндік беру. 2022 жылдың маусымына дейін үш қаржыландыру раунды өтті, Лоствитиелден Фуэйге дейінгі желіні қайта ашу туралы ұсыныстар 1- және 3-раундтарда ұсынылды. Алайда, ешбір ұсыныс Көлік министрлігінен қаржыландыру алмады.