Аушвицтегі зымыран сәулесімен стерилизациялаған наци дәрігері Хорст Шуманн
Horst Schumann
Аушвиц концлагеріндегі наци SS дәрігері Хорст Шуманн: еврейлерге қатысты стерилизация эксперименттері, зерттеулер, өмірбаяны мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аушвицтегі нацистік СС дәрігері (1906–1983)
Nazi SS doctor at Auschwitz (1906–1983)
Хорст Шуманн (1 мамыр 1906 – 5 мамыр 1983) – СС штурмбаннфюрері (майор) және дәрігер. Ол Аушвицте стерилизация және кастрация эксперименттерін жүргізді, әсіресе еврейлерді рентген сәулесі арқылы жаппай стерилизациялауға қызығушылық танытты.
Horst Schumann (1 May 1906 – 5 May 1983) was an SS Sturmbannführer (major) and medical doctor who conducted sterilization and castration experiments at Auschwitz and was particularly interested in the mass sterilization of Jews by means of X rays.
Ерте өмір
Шуман 1906 жылғы 1 мамырда Галле-ан-дер-Зале қаласында дүниеге келген. Оның әкесі, Пол Шуман да дәрігер болған. 1930 жылы ол нацистік партияға қосылды, ал 1932 жылы – штурмдық бөлімге (Sturmabteilung). 1933 жылы «Иодтың сіңірілу мәселесі және т.б. йод ванналарының емдік әсері» («Frage der Jodresorption und der therapeutischen Wirkung sog. Jodbäder») тақырыбында диссертация қорғап, медицина ғылымының кандидаты атағын алды. Ол Галле университетінің хирургиялық клиникасында көмекші дәрігер болып еңбек жолын бастады.
Schumann was born on 1 May 1906 in Halle an der Saale. His father, Paul Schumann, was also a doctor. Schumann entered the Nazi party in 1930 and joined the Sturmabteilung in 1932. In 1933, he received his medical degree after producing a thesis entitled "Frage der Jodresorption und der therapeutischen Wirkung sog. Jodbäder" ("The Question of Iodine Absorption and the Therapeutic Effects of so called Iodine Baths"). He started his career as an assistant doctor in the Surgical Clinic of the clinic of Halle University.
Нацистік дәрігер
1934 жылдан бастап Шуман Халле қаласындағы Халық денсаулығы сақтау басқармасында жұмыс істеді. 1939 жылы ол әскери-әуе күштеріне дәрігер ретінде алынды. Гитлер кеңсесінде доктор Виктор Бракпен кездескеннен кейін, 1939 жылдың қазан айының басында ол "Т4 әрекеті" эвтаназия бағдарламасына қатысты. 1940 жылдың қаңтар айында Шуман Вюртембергтегі Графенек эвтаназия орталығының басшысы болып тағайындалды, онда психикалық аурулар бірінші газ камерасында көміртек газымен уландырылды. 1940 жылдың жазында ол Сонненштейн эвтаназия орталығына жіберілді. Шуман сондай-ақ "14f13" әрекеті деп аталатын дәрігерлер комиссиясына кірді, ол Аушвиц, Бухенвальд, Дахау, Флоссенбург, Гросс-Розен, Маутхаузен, Нойенгамме және Нидерханген концлагерьлерінен әлсіз және ауру тұтқындарды эвтаназиялық өлтіру орталықтарына жеткізді.
From 1934, Schumann was employed in the Public Health Office in Halle. He was recruited to the air force as a physician in 1939. He joined the Aktion T4 Euthanasia program in early October 1939, after a meeting with Dr. Viktor Brack in Hitler's chancellery. In January 1940, Schumann became head of the Grafeneck euthanasia centre in Württemberg, where mentally ill people were gassed with carbon monoxide in the first gas chamber. In the early summer of 1940, he was ordered to the Sonnenstein Euthanasia Centre. Schumann also belonged to a commission of doctors called "Action 14f13", who transferred weak and sick prisoners from Auschwitz, Buchenwald, Dachau, Flossenbürg, Gross Rosen, Mauthausen, Neuengamme and Niederhangen concentration camps to the euthanasia killing centers.
Аушвиц
1941 жылдың 28 шілдесінде Шуман Освенцимге келді. Ол 1942 жылы рентген стансасын орнатқан әйелдер ауруханасының 30-шы блогында жұмыс істеді. Бұл жерде ерлер мен әйелдерді бірнеше минут бойы екі рентген аппаратының арасына қайта-қайта қойып, жыныс мүшелеріне бағытталған сәулелермен күштеп стерильдеді. Көптеген адамдар қатты азаптан кейін қайтыс болды немесе радиациялық күйіктер салдарынан жұмысқа жарамсыз болып, бірден газ камерасына жіберілді. Шуман өзіне сыналысқа жарамды адамдарды өзі таңдады. Олар әрқашан жас, дені сау, сұлу еврей ерлер, әйелдер мен қыздар болды, кейін олар қарт адамдардай көрінді. Сәулеленген дене бөліктерінде ауыр күйіктер мен іріңдеу (яғни, ішек суы) пайда болды. Содан кейін ерлердің мүшелері мен әйелдердің жұмыртқалықтары хирургиялық жолмен алынып, Бреслауға гистопатологиялық сараптамаға жіберілді. Шуманның радиацияның тиімділігін тексеру үшін жүргізген бақылау тексерулерінің бірі – сперма тексеруі болды: құрбанның тіке ішегіне резеңке шлангпен жабылған таяқ енгізіліп, эякуляцияға дейін бездер ынталандырылды, содан кейін сперманы тексеруге алды. Екі түрлі сынама да сараптама үшін Бреслау университетіне (қазіргі Вроцлав) жіберілді. Шуман Освенцимнің негізгі лагеріндегі 10-шы блоктан бірнеше әйелді таңдады. Осы блокқа адамдық тәжірибелер үшін еврей әйелдері қамалды. Әйелдердегі радиацияны бақылау үшін тұтқын дәрігерлер (д-р Максимилиан Самуэль, д-р Владислав Деринг) жұмыртқалық безді алып тастауға мәжбүр болды. Шуман сонымен қатар тиф жұқпасын зерттеу үшін адамдарға тифпен ауырған науқастардың қанын инъекциялап, кейін жаңадан жұқтырғандарды емдеуге тырысты. 1944 жылдың қыркүйегінде Шуман Освенцимнен кетіп, Саксониядағы Сонненштейн клиникасына тағайындалды, ол бұрын әскери госпитальға айналдырылған еді.
On 28 July 1941, Schumann arrived in Auschwitz. He worked at Block 30 in the women's hospital, where he set up an X ray station in 1942. Here men and women were forcibly sterilized by being positioned repeatedly for several minutes between two X ray machines, the rays aiming at their sexual organs. Most subjects died after great suffering, or were gassed immediately because the radiation burns from which they suffered rendered them unfit for work. Schumann " chose his test persons himself. They were always young, healthy, good looking Jewish men, women and girls who looked like old people afterwards. The parts of the body that were treated with the rays experienced severe radiation burns and suppuration (i. e. discharge of pus). Men's testicles and women's ovaries were then surgically removed and sent to Breslau for histopathological examination. Part of Schumann's control tests, to check whether the radiation had worked, was the so called semen check: a stick covered with a rubber hose was inserted into the rectum of the victim and the glands stimulated until ejaculation occurred so that the ejaculate could be tested for sperm " Both kinds of samples were sent to the University of Breslau (today Wrocław) for examination. Schumann selected some of the women in Block 10 in the main camp of Auschwitz. In this Block Jewish women had been imprisoned for human experiments. To control the radiation on women, prisoner doctors (Dr. Maximilian Samuel, Dr. Wladislaw Dering) had to remove an ovary. Schumann also performed typhus experiments by injecting people with blood from typhus patients and then attempting to cure the newly infected subjects. Schumann left Auschwitz in September 1944 and was appointed to the Sonnenstein Clinic in Saxony which had earlier been converted into a military hospital.
Соғыстан кейінгі медициналық мансап
Батыс майданында әскери дәрігер болып қызмет етіп жүргенде, ол 1945 жылдың қаңтар айында американдықтар тарапынан тұтқынға алынды. 1945 жылдың қазан айында тұтқыннан босатылды. 1946 жылдың сәуір айында Гладбек қаласында спорт дәрігері болып жұмысқа орналасты. 1951 жылы аңшылық мылтыққа лицензия алуға берген өтініші оның кім екенін аңғартты, сол себепті ГДР оны тұтқындауға ордер берді. Өзінің айтуынша, Шуман үш жыл кемеде дәрігер болып жұмыс істеген, ал неміс паспорты болмағандықтан, 1954 жылы Жапонияда оны алуға өтініш беріп, өз атымен алған. Содан кейін Шуман қашып, бірінші Мысырға, кейін Суданның Хартум қаласына барып, аурухана басшысы болып жұмыс істеді. 1962 жылы Аушвицтен аман қалған бір адам оны танығаннан кейін Суданнан қашуға мәжбүр болды. Одан кейін ол Ганаға барды, онда мемлекет басшысы Кваме Нкрума оны қорғады, ол биліктен құлатылғанға дейін.
While serving as a military doctor on the Western Front, he was captured by the Americans in January 1945. He was released from captivity in October 1945. In April 1946, he began to work as a sports doctor for the city of Gladbeck. An application for a license for a hunting gun led to his identity being exposed in 1951 so the GDR issued an arrest warrant. According to his own statement, Schumann served as a ship's doctor for three years and because he did not have a German passport, he applied for one in Japan in 1954 and received it under his own name. Schumann then fled, first to Egypt and eventually settled in Khartoum in Sudan as head of a hospital. He was forced to flee from Sudan in 1962 after being recognized by an Auschwitz survivor. Then he went to Ghana, where he received the protection of the head of state, Kwame Nkrumah, until he was overthrown.
Түрмеге қамау және өлім
1966 жылы Шуман Ганадан Батыс Германияға экстрадицияланды, онда оған қарсы сот 1970 жылдың 23 қыркүйегінде Франкфуртта басталды. 30 мың еврейді өлтіргені айыпталған Шуман 80 мың еврейді өлтіргенін мойындап, "Менде нақты сандар жоқ" деді. Дегенмен, Шуман 1972 жылдың 29 шілдесінде жүрек ауруы мен денсаулығының нашарлауына байланысты түрмеден босатылды. Ол 1983 жылдың 5 мамырында, босатылғаннан кейін 11 жыл өткен соң қайтыс болды. Роберт Джей Лифтонның айтуынша, "Шуман біз үшін өте маңызды, өйткені ол тікелей медициналық өлтіруге және Аушвицтегі ерекше қатыгез эксперименттерге белсенді қатысты, сонымен қатар ол қарапайым, бірақ жоғары дәрежеде нацистік идеологияға бой алған адам және дәрігер болды".
In 1966, Schumann was extradited from Ghana to West Germany where the trial against him was opened in Frankfurt on 23 September 1970. Charged with killing 30,000 Jews, Schumann admitted to killing as many as 80,000 Jews, saying "I have no numbers". However, Schumann was released from prison on 29 July 1972 due to his heart condition and generally deteriorating health. He died on 5 May 1983, 11 years after he had been released. As Robert Jay Lifton has observed " Schumann has great importance for us because of what he did – intense involvement in both direct medical killing and unusually brutal Auschwitz experiments – and what he was – an ordinary, but highly Nazified man and doctor "