Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мюнхен трагедиясының құрбаны Андре Шпиццер (4 шілде 1945 – 6 қыркүйек 1972) – израильдік қылышбаз және 1972 жылғы Жазғы Олимпиада ойындарының Израиль құрамасының бапкері. Ол Мюнхен трагедиясында террористер тарапынан ұсталған және одан кейін қаза тапқан 11 спортшы мен бапкердің бірі болды.
Munich Massacre victim
Andre Spitzer (; 4 July 1945 – 6 September 1972) was an Israeli fencing master and coach of Israel's 1972 Summer Olympics team. He was one of 11 athletes and coaches taken hostage and subsequently killed by terrorists in the Munich massacre.
Ерте өмір
Спитцер Румынияның Тимишоара қаласында туған, еврей. Оның ата-анасы нацистік еңбек лагерьлерінде Холокосттан аман қалды. 1956 жылы 11 жасында әкесі қайтыс болғаннан кейін Андре анасымен бірге Израильге көшіп келді. Ол Израиль әуе күшінде қызмет етті және Израильдің Ұлттық спорт академиясына түсіп, фехтованиеді оқыды. 1968 жылы ол фехтование шебері Абрахаммен Гаагада оқуын жалғастыру үшін Нидерландыға жіберілді. Нидерландыдағы алғашқы жылының көп бөлігін ол Смитслу отбасымен бірге Шевенген қаласында өткізді. 1971 жылы ол өзінің студенті Анки де Йонгқа үйленді, ол яһуди дініне кірді. Андре көп ұзамай әйелімен бірге Израильге оралды, онда 27 жасында елдің ең басты фехтование жаттықтырушысы болды. Ол Ұлттық фехтование академиясын құруға көмектесті және Вингейт институтында фехтование бойынша бас жаттықтырушы болды. Олардың қызы Анук Яэль Олимпиада ойындары басталуға екі ай қалғанда дүниеге келді.
Spitzer was born in Timișoara in Romania, and was Jewish. His parents survived the Holocaust in Nazi forced labor camps. After his father died in 1956 when he was 11, Andre and his mother moved to Israel. He served in the Israeli Air Force and attended Israel's National Sport Academy, where he studied fencing. In 1968, he was sent to the Netherlands for further instruction in fencing for further training in The Hague with fencing master Abraham. Most of his first year in the Netherlands he stayed with the Smitsloo family in Scheveningen. In 1971, he married one of his students, Ankie de Jongh, who converted to Judaism. Andre returned to Israel with his wife soon afterward where, at age 27, he became the country's top fencing instructor. He helped found the National Fencing Academy, and became chief fencing instructor at the Wingate Institute. The couple's daughter Anouk Yael was born two months before the Olympic Games.
Террорлық шабуыл және өлім
Спитцер Мюнхенге "Қара қыркүйек" ұйымының палестиналық мүшелері Израильдің жатақтарына шабуыл жасап, жаттықтырушы Моше Вайнберг пен ауыр атлет Йосеф Романоны өлтіріп, Спитцерді және оның сегіз командаласын кепілге алуға шамамен төрт сағат бұрын оралды. Террористер тағы 234 террористі босатуды талап еткенін жариялады. Израиль премьер-министрі Голда Меир Спитцердің әйеліне қоңырау шалып, Израиль үкіметінің "терроршылармен келіссөздер жүргізбейтінін" айтты. Спитцердің әйелі: "Неге?" - деп сұрады. Меир: "Егер біз олардың талаптарына бағынсақ, әлемдегі ешбір еврей қауіпсіз болмайды" деп жауап берді. Спитцер – кепілге алынғандардың арасында жас кезінде үйренген неміс және ағылшын тілдерін білетін жалғыз адам болды, сондықтан ол неміс дағдарыс тобымен байланыс жасады. Ол кезде Спитцердің жасы 27-де болды. Барлығы 11 израильдік кепілге алынғандар қаза тапты. Бір айдан кейін неміс үкіметі 29 қазанда Lufthansa 615 рейсін басып алған террористердің талабы бойынша, Мюнхендегі қырғынды жасаған және неміс полициясы ұстап, түрмеге қамаған үш тірі қалған террористі босатты.
Spitzer returned to Munich about four hours before Palestinian members of Black September broke into the Israeli quarters, killed coach Moshe Weinberg and weightlifter Yossef Romano, and took Spitzer and eight of his teammates hostage. The terrorists announced that they wanted 234 other terrorists freed. Israeli Prime Minister Golda Meir called Spitzer's wife, and told her the Israeli government "would not negotiate with terror." Spitzer's wife asked, "Why not?" and Meir responded, "If we give in to their demands, no Jew will be safe anywhere in the world." Spitzer, the only hostage who spoke German and English as he learned it in his younger days, so he was the go between with the German crisis team. Spitzer was 27 years old at the time. In all, 11 Israeli hostages were killed. One month later, the German government released the three surviving terrorists the Germans had captured and imprisoned who had committed the Munich massacre, as demanded by terrorists who hijacked Lufthansa Flight 615 on 29 October.
Салдары
Спитцер командаластары Амицур Шапира, Кехат Шорр, Елиезер Халфин және Марк Славинмен бірге Израильдің Тель-Авив қаласындағы Кирият Шаул зиратында жерленді. Израильде отбасы мүшелері болмаған және иврит тілін жақсы білмегеніне қарамастан, Анки Спитцер қызымен бірге Израильде қалуға шешім қабылдады, кейіннен яһуди дініне кірді. Анки Спитцер Моссадтың (Израильдің сыртқы барлау қызметі) Израиль премьер-министрі Голда Меирдің санкциясымен, Мюнхендегі трагедияның қылмыскерлерін және ұйымдастырушыларын іздеу және жою мақсатында өткізген құпия операциясы барысында, Моссад қызметкерлері оның үйіне үнемі қоңырау шалып, кез келген нысана жойылғанда хабарлап тұрғанын растады. Анки бұл оған ешқандай қуаныш сыйламағанын және террористердің сотталуын қалағанын айтты: "Олар Андренің кекін алды" деп ойлау мені қуантпады, себебі мен ешқашан осындай кек іздеген емеспін. Мен өшпенділік үшін емес, әділдік үшін өмір сүремін". 1980 жылы Анки Спитцер Тель-Авив университетінің профессоры Эли Рехеске үйленді және қазір Анки Рехесс Спитцер деп танылады. Ол Германия үкіметінің Андре мен басқаларды құтқару операциясындағы кінәсін мойындауы үшін күресті бастады. 2003 жылы қаза тапқан олимпиадашылардың туыстары Германия үкіметін дағдарысты басқарудағы өрескел кемшіліктер мен қателіктер үшін сотқа бергеннен кейін, неміс үкіметі Мюнхен трагедиясының құрбандарының отбасыларына қаржылық өтемақы төледі. Бүгінде Анки Спитцер Израильде голланд және бельгиялық телеарналар үшін Таяу Шығыс аймағындағы жаңалықтарды жазатын тілші болып жұмыс істейді. Анки Спитцер жылдар бойы Халықаралық Олимпиада Комитетінен Мюнхенде қаза тапқан 11 олимпиадашының құрметіне Олимпиада ойындарының ашылу салтанатында бір минуттық үнсіздік жариялауды сұрап келді, бірақ оның өтініші Токиода өткен 2020 жылғы Олимпиада ойындарына дейін қабылданбады. Андре Спитцерді "Мюнхен" фильмінде Ори Пфеффер, ал "Мюнхен 72: Қастандық" фильмінде Паскуале Алеарди сомдады.
Spitzer was buried alongside teammates Amitzur Shapira, Kehat Shorr, Eliezer Halfin, and Mark Slavin at Kiryat Shaul Cemetery in Tel Aviv, Israel. Despite having no family in Israel and knowing little Hebrew, Ankie Spitzer decided to remain in Israel with her daughter, and later converted to Judaism. Ankie Spitzer confirmed that during Operation Wrath of God, a covert operation by Mossad (Israeli external intelligence), authorized by Israeli Prime Minister Golda Meir, to track down and kill the Black September and Palestine Liberation Organization (PLO) perpetrators and masterminds of the Munich massacre, Mossad officials regularly called her home to inform her whenever a target was killed. Ankie said that she drew no satisfaction, and would have preferred for the terrorists to have been put on trial: "It didn't fill me with joy to think, 'Oh, great, now they're revenging Andre', because I never looked for that revenge. I don't live for revenge, I live for justice". In 1980, Ankie Spitzer married Elie Rekhess, a professor at Tel Aviv University, and is now known as Ankie Rekhess Spitzer. She led the fight to get the German government to admit their culpability in the failed rescue of Andre and the others. In 2003, after relatives of the killed Olympians brought a lawsuit against the German government charging the government with gross misconduct and gross mismanagement in its handling of the crisis, the Germans paid a financial settlement to the families of the Munich victims. Today Ankie Spitzer is a correspondent in Israel covering the Middle East for Dutch and Belgian television. Ankie Spitzer for years has sought to have the International Olympic Committee designate a minute of silence at the Opening Ceremony of an Olympic Games for the 11 Olympians who had been killed in Munich, but her request had always been denied until the delayed 2020 Olympic Games in Tokyo. Andre Spitzer has been portrayed by Ori Pfeffer in Munich and Pasquale Aleardi in Munich 72: Das Attentat.