Дракункулез – бұл D. medinensis құртынан туындайтын ауру. Ең ұзын паразиттік құрт, негізгі ошақтары Чад пен Ангола. Жұқтырудың жолдары мен симптомдары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Паразиттік құрт түрлері, адам паразиті D. medinensis.
Species of parasitic worm
the human parasite D. medinensis
Dracunculus medinensis (Гвинея құрты, айдаһар құрты, отты жылан) – дракункулиазды, сонымен қатар Гвинея құрты ауруын тудыратын нематода. Ауруды ұзындығы шамамен 1 метрге жететін әйел құрттар қоздырады, ол адамдарды жұқтыратын ең ұзын нематодтардың бірі болып табылады. Еркек Гвинея құртының ең ұзын тіркелген нұсқасы тек 30 см, және көптеген жағдайлар Чадта кездеседі. Гвинея құрты 2018 жыл шамасында Анголаға тарады, қазір ол жерде эндемикалық деп есептеледі. Чадта үй жануарларының, әсіресе иттің жұғуы – күрделі асқынуларға алып келеді. "Гвинея құрты" деген жалпы атау Батыс Африканың Гвинея аймағынан шыққан.
Dracunculus medinensis (Guinea worm, dragon worm, fiery serpent) is a nematode that causes dracunculiasis, also known as guinea worm disease. The disease is caused by the female which, at around in length, is among the longest nematodes infecting humans. In contrast, the longest recorded male Guinea worm is only with most cases in Chad. Guinea worm spread to Angola c. 2018, and it is now considered endemic there. Infection of domestic dogs is a serious complication in Chad. The common name "guinea worm" is derived from the Guinea region of Western Africa.
Тарих
Dracunculus medinensis ("Мединадан келген кішкентай айдаһар") Мысырда б.з.д. 15 ғасырында сипатталған және мүмкін, Киелі кітапта сипатталған израильдіктерге қиындық туғызған "отты жылан" осы болған. 19 ғасырдың ортасында тұщы судағы балықтарды жұқтыратын Camallanus lacustris нематодының копеподтарда дамығаны анықталды. Бұл 1870 жылы орыс натуралисі Алексей Павлович Федченконың D. medinensis-тің де копепод аралық иелері арқылы ұқсас жолмен жұғатынын ашуына себеп болды.
Dracunculus medinensis ("little dragon from Medina") was described in Egypt as early as the 15th century BCE and possibly was the "fiery serpent" afflicting the Israelites described in the Bible. In the mid 19th century, the nematode Camallanus lacustris, which infects freshwater fish, was discovered to develop in copepods. This led Russian naturalist Alexei Pavlovich Fedchenko to discover in 1870 that D. medinensis is similarly transmitted via copepod intermediate hosts.
Өмірлік цикл
D. medinensis L1 личинкалары тұщы суда табылады, оларды Cyclops туысына жататын копеподтар (кішкентай шабақтар) жұтады. Копеподтың ішінде D. medinensis личинкалары 14 күн ішінде инфекциялық L3 сатысына дейін жетіледі. Жұққан копеподты сүтқоректі жануарлар сүзілмеген су ішкен кезде жұмысады, содан кейін копепод асқазан қышқылымен еріп, өледі, ал D. medinensis личинкалары босатылып, сүтқоректі жануардың ішек қабырғасы арқылы қозғалып, құрсақ қуысына және ретроперитонеалды кеңістікке еніп, онда ересекке айналады. Жетілгеннен кейін еркектер өледі, ал әйелдер (ұзындығы 70–120 см) тері астындағы тіндерде тері бетіне қарай жылжиды. Жұққаннан кейін шамамен бір жыл өткен соң, әйел тері бетінде, көбінесе төменгі аяқтарда, кейде қол немесе мошонкада көпіршік пайда етеді. Көпіршік жарылғанда, әйел бірнеше күн немесе апталар бойы бірте-бірте шығады.
D. medinensis L1 larvae are found in fresh water, where they are ingested by copepods (small crustaceans) of the genus Cyclops. Within the copepod, the D. medinensis larvae develop to an infective L3 stage within 14 days. When the infected copepod is ingested by a mammalian host drinking unfiltered water, the copepod is then dissolved by stomach acid and dies and the D. medinensis larvae are released and migrate through the wall of the mammalian intestine, and enter the abdominal cavity and retro peritoneal space, where they mature into adults. After maturing and mating within the host, the males die and females (length 70–120 cm) migrate in subcutaneous tissue towards the skin's surface. Around a year after the infection, the female causes the formation of a blister on the skin's surface, generally on the lower extremities, though occasionally on the hand or scrotum. When the blister ruptures, the female slowly emerges over the course of several days or weeks.
Жануарлар резервуарлары
2020 жылы Чадта 1507 үй жануары итінде, Эфиопияда 15-те, Малиде 8 Гвинея құрты табылды, сондай-ақ Чадта 61 үй мысығында және Эфиопияда 3-те. Аздаған саны жабайы мысықтар мен бабуиндерде де анықталды. Бұл жағдайлар жою бағдарламасы үшін потенциалды мәселе тудырады.
In 2020, Guinea worm was found in 1507 domestic dogs in Chad, 15 in Ethiopia, and eight in Mali, as well as in 61 domestic cats in Chad and three in Ethiopia. Small numbers have also been found in wildcats and baboons. These findings are a potential problem for the eradication program.