Кіріспе

Тамырлық ісік шырышты қабық пен теріде

Пиогенді гранулома немесе лобулярлы капиллярлық гемангиома – шырышты қабық пен теріде пайда болатын, тітіркену, физикалық жарақат немесе гормоналды факторларға байланысты тіндердің шамадан тыс өсуімен көрінетін тамырлық ісік. Ол көбінесе қызыл иек, тері немесе мұрынның аралық бөлігін қамтиды, сондай-ақ бас аймағынан алыс, мысалы, жамбаста да кездеседі. Пиогенді грануломалар кез келген жаста кездесуі мүмкін, және ерлерге қарағанда әйелдерде жиірек табылады. Жүкті әйелдерде зақымданулар бірінші триместрде пайда болып, жетінші айға дейін көбейе түседі, көбінесе қызыл иекте көрінеді.

Белгілері мен симптомдары

Пиогенді гранулома көбінесе қызыл/қызғылт түстен күлгінге дейін болатын, тез өсетін және тегіс немесе саңырауқұлақ пішіндес болатын жара болып көрінеді. Жаңа пайда болған зақымдарда қан тамырларының көп болуына байланысты қызыл түсі басым. Ескірген зақымдардың түсі қызғылтқа қарай өзгереді. Мөлшері әдетте бірнеше миллиметрден сантиметрге дейін ауытқып отырады, бірақ кішкентай немесе үлкен зақымдар да кездесуі мүмкін. Пиогенді гранулома ауырсынулы болуы мүмкін, әсіресе денеде үнемі қозғалыс болатын жерлерде. Пиогенді грануломалар тез өсіп, көбінесе ешқандай жарақатсыз немесе минималды жарақаттан кейін қатты қан кетуі мүмкін. Олар майға ұқсас сұйықтық бөліп шығарып, бетін ылғалды етеді. Бұл әсіресе гранулома бас терісінде орналасқанда байқалады. Epulis granulomatosum – пиогенді грануломаның ерекше түрі, ол тек тіс етінде ғана пайда болады және көбінесе жақында алынған тіс түбірінің орнында кездеседі. Пиогенді грануломалардың 75% тіс етінде пайда болады, көбінесе жоғарғы жаққа қарағанда төменгі жақта жиірек кездеседі. Алдыңғы бөліктері артқы бөліктеріне қарағанда көбірек зақымдалады. Ол сондай-ақ еріндерде, тілде және жақ ішкі бетінде де кездесуі мүмкін. Жақ гигиенасының нашарлығы немесе жарақат көбінесе осы жараның пайда болуына себепші болады. Бір зерттеу пиогенді грануломалар мен Бартонелла инфекциясының арасында байланыс бар екенін көрсеткен. Дегенмен, бұл тұжырымды басқа зерттеушілер күмәндандырған. Микроскоппен қарағанда пиогенді грануломаның құрамында көптеген қан тамырлары бар грануляциялық тіні байқалады. Қабыну белгілері көрінеді. Ескі зақымдарда талшықты құрылымы болуы мүмкін, ал беткі қабатында ойықтар пайда болуы мүмкін. Пиогенді грануломалар көздің конъюнктивасында, мүйіз қабығында немесе дәнекер тінінде жеңіл жарақаттан кейін сирек кездеседі. Бұл жаралар сырт көрінісімен басқа жерлердегі жараларға ұқсас. Бұл зақымдардың тері мен ауыз-жұтқыншақ шырышты қабығындағы лобулярлық капиллярлық гемангиомалармен, сонымен қатар пиогенді грануломамен байланысы әлі анық емес.

Қатысқан жағдайлар

Тіс жасушасына кеңінен таралғандығына байланысты, бұл жағдай көбінесе тағы екі аурумен қатар келеді, бірақ олар бірдей пайда болатындықтан емес. Шын мәнінде, олардың үшеуі де тіс жасушасында жиі кездесетін болғандықтан бір-бірімен байланысты: перифериялық алып жасушалы гранулема және перифериялық сүйек түзетін фиброма. Бұл жағдайларды нақты анықтау үшін толыққанды талдау қажет.

Себеп

Пиогенді грануломалар капиллярлардың өсуінен туындайды және инфекцияға немесе қатерлі ісікке қатысы жоқ.

Диагностика

Дәрігер пиогенді грануломаны көрінісіне қарай диагноз қоя алады және дәлірек диагноз қою үшін биопсия жасауы мүмкін. Биопсия сондай-ақ осыған ұқсас өсімді тудыратын қатерлі (қатерлі ісік) жағдайларды жоққа шығаруға көмектеседі. Бұл жағдайларға жалпақ клеткалы карцинома, базальді клеткалы карцинома және меланома кіреді. Гистопатологиялық тексеруде көптеген капиллярлар (ісіктің тамырлы табиғатына байланысты), нейтрофилдер (пиогендік) және некроздық тіндер көрінеді.

Менеджмент

Пиогенді грануломалар жұқпалы немесе қатерлі емес болғанымен, қан кету немесе ойық пайда болған жағдайда емдеуді қарастыру қажет. Көбінесе олар электрокоагуляция (каутеризация) және кюретаж (эсксизия) арқылы емделеді, бірақ импульсті бояғыш лазер немесе CO2 лазері қолданып лазерлік емдеу де жиі тиімді болады. Бірнеше хабарламада педиатриялық пиогенді грануломаны емдеуде бета-адренергиялық антагонист тимололдың жергілікті қолданылуының тиімділігі дәлелденген. Егер пиогенді гранулома жүктілік кезінде пайда болса, әдетте емдеу жүргізілмейді, себебі зақым өздігінен жазылуы мүмкін. Бірақ ауыз немесе мұрын қуысының зақымдарында қайта-қайта қан кету болса, оны кесу және катеризациялау қажет болуы мүмкін. Егер сыртқы түрі маңызды болса, емдеуге басымдық беріледі. Әдетте, тек шағын хирургиялық араласу және ауыз қуысы зақымдары үшін тіс тазалау, тас немесе басқа тітіркендіргіш факторларды жою қажет болады.

Тарих

Пиогенді грануломалар алғаш рет 1897 жылы екі француз хирургі Антонин Понсе және Дор сипаттаған, олар осы жараларды адамның ботриомикозы деп атады.

Терминология

"Пиогенді гранулома" атауы шатастырады, себебі ол пиогенді де, нағыз гранулома да емес. Керісінше, бұл лобулярлы түрінің капиллярлық гемангиомасы, сондықтан мұндай зақым қан кетуге жанымыз. Ол шын мәнінде пиогендік (ірің жасаушы) емес, себебі оның себебі гормоналды немесе жарақаттық болып табылады және ол инфекциямен немесе ірің пайда болумен байланысты емес.