Кіріспе

Ми анатомиясының бөлігі

Адам миының анатомиясында оперкулум (латынша, "кішкентай қақпақ" деген мағынада) (: оперкулла) – фронталды, шұңқайлы немесе тоқпандық оперкулумдарды білдіруі мүмкін, олар инсуланың оперкуласы ретінде инсуланы жабады. Сондай-ақ, ол бас миының тоқпандық бөлігінің бір бөлігі болып табылатын, бас миының тоқпандық оперкулумын да білдіре алады. Инсулалық бөлік – ми қабығының тереңіне, бүйірлік ойыстың ішіне енген бөлігі. Ол арал сияқты (инсула сөзінің мағынасы) дөңгелек ойыстың шұңқырымен шамамен қоршалған және инсулалық оперкулумдармен жабылып, көрінбейді. Тоқпандық бөліктің бір бөлігі – фронтопариetal оперкулумы, инсулалық бөліктің жоғарғы бөлігін алдыңғы жағынан артқы жағына дейін жабады. Оперкулумдар орталық және орталықтан кейінгі жиырындарда (орталық ойыстың екі жағында) орналасқан. Тоқпандық оперкулумның бүйірлік ойыстың төбесін құрайтын бөлігі екінші соматосенсорлық қабық ретінде жұмыс істейді.

Даму

Әдетте, аралдық оперкулалар жүктіліктің 20-шы және 22-ші апталары аралығында дамуды бастайды. Ұрықтың дамуының 14-16 апталарында инсула мидың дамымаған үлкен миының бетінен ішке қарай өсуге (инвагинация) бастайды, және толық мерзімде оперкулалар инсуланы толығымен жабады. Бұл процесс оперкулализация деп аталады.

Альберт Эйнштейннің миы

Альберт Эйнштейннің миында париаталды операкулум болды ма, жоқ па дегенге қатысты пікірлер әртүрлі. Фолк және авторлар париаталды операкулумның мида болғанын, ал Витльсон және авторлар болмағанын мәлімдейді. Эйнштейннің төменгі париаталды бөлігі (математикалық ойлауға, визуалды-кеңістіктік танымға және қозғалыстың бейнелеуіне қатысты) орташа көрсеткіштен 15%-ға үлкен болған.