Кіріспе

Рим қаласының орталығында, Piazza del Popolo жанында, Via del Babuino арқылы, ежелгі Campo Marzio аймағындағы, "шетелдіктер кварталы" деп белгілі тар көше – Via Margutta. Пинсио тауы жақын орналасқан. Бұрын Маргуттада қарапайым қолөнершілердің шеберханалары мен мал төлқұжаттары болған, бірақ қазір көптеген өнер галереялары мен әсем мейрамханаларға толы. 1953 жылғы "Римдік демалыс" фильмінен кейін Via Margutta ерекше ауданға айналып, кинорежиссер Федерико Феллини сияқты танымал адамдардың мекені болды. Солтүстік жағынан бұл аймаққа Via Cassia немесе Flaminia арқылы, содан кейін Piazzale Flaminio арқылы өтіп, қала қақпасынан өтесіз, ол сізді Piazza del Popolo-ға жеткізеді. Осы жерден Flaminio Obelisk-тен солға қарай Via del Babuino бойымен бірнеше метр жүріңіз, сол жақта Via Margutta-ға апаратын кішкентай көше бар. Испания алаңынан Via del Babuino-ға бұрылып, Via Albert-ке оңға бұрылсаңыз, Via Margutta сол жақта болады.

Этимологиясы мен тарихы

Бұл атау, әдетте, "Марисугтта" деген сөзден шыққан, яғни "теңіз тамшысы" деген мағынаны білдіреді. Бұл Пинций вилласының төбесінен төмен ағатын лас арнаның жұмсақ эвфемизмі, ол табиғи римдік клоака ретінде пайдаланылған. Маргутта көшесі Бабуино көшесіндегі сарайлардың артында орналасқан, онда қоймалар мен жылқы қоралары болған. Пинсио төбесінің іргесінде тас қадушылардың, мрамор кесушілердің және ат керушілердің үйлері мен дүкендері орналасқан, олар өз қызметтерін сол жерлерде жүргізген. Орта ғасырларда белгісіз суретші алғашқы шеберханасын ашты, онда Римнің ең шебер шеберлері портреттер салған, фонтандарға мрамор кесіп, металл пластиналарды соққан. Бұл шетелдік суретшілерді (фламандтар мен немістерді қоса алғанда) және басқа аймақтардан келген итальяндықтарды тартқан, өркендеген өнеркәсіптің пайда болуына әкелді. Осы көшіп келгендер бірте-бірте лашықтар мен жылқы қораларын үйлерге, шеберханаларға және бақшаларға айналдырды. Папа Пий IX (1846–1878) тұсында бельгиялық монсеньор Саверио де Мероде аймақтың әлеуетін байқап, жер сатып алып, дренаж жүйесін салған және тар көшені қаланың жалпы жоспарына енгізген. Бүгінде Маргутта көшесі – тартымды, тыныш көше. Қала орталығында орналасқан болса да, ол әлі де бақша атмосферасын сақтайды, ағаштар мен жүзімдіктердің хош иісімен толы, бұл оны суретшілер, кескіншілер, мүсіншілер және антиквариаттар үшін тамаша таңдауға айналдырды, тіпті көптеген бұрынғы суретшілер студиялары пәтерлерге айналғанмен де.

"Associazione Cento Pittori via Margutta" жыл сайынғы көрмесі

Cento Pittori via Margutta – 1953 жылы Римде туған дәстүрлі өнер фестивалі. 1970 жылы осы тарихи көрмені ұйымдастыратын қауымдастық құрылды. Көрмені Рим қаласының әкімі мен Рим провинциясы (Лацио) демеушілік етеді және ол көп жылдар бойы жаңа суретшілерді ашуға мүмкіндік беретін маңызды алапқа айналды. Көшедегі көрмеге Паоло Сальвати, Габриэле Патриарка, Луиджи Сальватори, Антонио Сервильо, Генерозо Помпа және тағы да көптеген суретшілер қатысты. Көрмеге кіру тегін, ол барлығына ашық, ал туындыларды қарау еркін жүреді.

Өнер қайнар көзі

Осы аймақта "Fontana delle Arti" табылса, оның үшбұрышты негізі бар, ал үстіне бояу щеткалары қойылған (бұл аймақта 17 ғасырдан бері суретшілердің болуын көрсетеді). Жобаның архитекторы Пьетро Ломбардидің сөзіне сүйенсек, ол Рим қаласындағы басқа да кішкентай "фонтанеллдерді" (әдетте ежелгі Рим кварталының (рион) елтаңбаларынан шабыттанған) жобалаған. Мәрмәр фонтан 1927 жылы жасалған. Қарсы-қарсы жақтарында мәрмәр тіректерге екі маска орнатылған. Бұл суреттерде суретшілерге тән көңіл күйдің ауысуын бейнелейтін, қазір таныс қайғылы және қуанышты бет-әлпеттер салынған. Екі мүсіннен ағатын су екі кішкентай ваннаға құйылады.